لیست تمامی بیماری ها به همراه علائم و نحوه درمان:

لیست بیماری ها به ترتیب الفبای فارسی
اضطراب - Anxiety
  • معرفی
  • علائم
  • درمان

معرفی

اضطراب عبارت است از يک احساس منتشر، ناخوشايند و مبهم هراس و دلواپسي با منشاء ناشناخته، که به فرد دست مي‌دهد و شامل عدم اطمينان، درماندگي و برانگيختگي فيزيولوژي است. وقوع مجدد موقعيت‌هايي که قبلاً استرس زا بوده‌اند يا طي آن‌ها به فرد آسيب رسيده است باعث اضطراب در افراد مي‌شود. همه انسان‌ها در زندگي خود دچار اضطراب مي‌شوند، ولي اضطراب مزمن و شديد غيرعادي و مشکل‌ساز است. تحقيقات و بررسي‌ها نشان مي‌دهند که اضطراب در خانم‌ها، طبقات کم‌درآمد و افراد ميان‌سال و سال‌خورده بيشتر ديده مي‌شود.

علائم

استرس و اضطراب در لغت جنبيدن، لرزيدن، تپيدن، پريشان حال‌شدن، يکديگر را با چيزي زدن، بهم واکوفتن، آشفتگي، بي‌تابي، بي آرامي مي‌باشد اينها کلماتي هستند که در زندگي روزمره، براي توصيف حالات و احساسات بسيار استفاده مي‌شوند: به طور مثال، به‌هنگام سخنراني در برابر جمع، به‌هنگام امتحان، به‌هنگام مشکلات مادي، تاُخير سر يک قرار و ... هنگامي که در شرايطي چون شرايط فوق، در سخنان خود از اين دو کلمه استفاده مي‌کنيم، توجه چنداني به تفاوت موجود ميان آن دو نداريم؛ ولي به طور مثال هنگام سخن گفتن از مشکلات روحي شايع در کودکان و نوجوانان، بايد دقيق تر بود و تفاوت ميان استرس و اضطراب را به خوبي درک کرد. در روان‌شناسي، اضطراب مرحله پيشرفته استرس مزمن است، که هنگامي به صورت يک مشکل بهداشت رواني در مي‌آيد که براي فرد يا اطرافيانش رنج و ناراحتي به‌وجود آورد يا مانع رسيدن او به اهدافش شود و يا در انجام کارهاي روزانه و عادي او اختلال ايجاد کند.
اضطراب هنگامي در فرد بروز مي‌کند که شرايط استرس‌زا در زندگي او بيش از حد طولاني شود يا به‌طور مکرر رخ دهد، و يا اينکه دستگاه عصبي بدن نتواند به مرحله مقاومت تنيدگي پايان دهد و بدن براي مدتي طولاني همچنان بسيج باقي بماند. در اين صورت بدن فرسوده و در برابر بيماري‌هاي جسمي و رواني (مانند اضطراب) آسيب‌پذير مي‌شود.

درمان

بعضي از موارد اضطراب اصولاً بيماري نيستند و بدون نياز به پزشک مي‌تواند درمان شود. به اين موارد، اضطراب طبيعي مي‌گويند که طي آن اضطراب به خوبي توسط بيمار کنترل و برطرف مي‌شود (مثل اضطراب ناشي از امتحان). اضطراب طبيعي مي‌تواند با روشهايي از قبيل حمام گرفتن به مدت طولاني، تنفس عميق، صحبت کردن با شخصي مورد اعتماد، استراحت در يک اتاق تاريک و ... تحت کنترل درآيد.
مراجعه به پزشک زماني ضروري مي‌شود که خود درماني فرد جواب ندهد، يا فرد دچار هراس بيش از حد يا علايمي جديد و غيرقابل توجيه شود. در آن صورت پزشک درمان دارويي يا درمان غير دارويي (روش‌هاي کلاسيک) را به او پيشنهاد مي‌کند. از داروهايي که امروزه براي درمان اضطراب مورد استفاده قرار مي‌گيرند مي‌توان فلوکستين (پروزاک)، داروهايي از خانواده بنزوديازپينها (براي مدت کوتاه)، سرتالين و ... را مثال زد. درمانهاي دارويي گاه در برخي بيماران داراي عوارضي هستند. از بين درمانهاي غيردارويي مي‌توان تن‌آرامي (آرام‌سازي), حساسيت زدايي، توقف تفکر، سرمشق دهي بيوفيدبک و... را مثال زد. در اين روش‌ها به بيمار آموزش داده مي‌شود که بدن خود را براي مقابله مؤثر و مستقيم با عوامل تنشزا آماده کند.