لیست تمامی بیماری ها به همراه علائم و نحوه درمان:

لیست بیماری ها به ترتیب الفبای فارسی
هپاتیت - Hepatitis
  • معرفی
  • علائم
  • درمان

معرفی

هپاتيت (به انگليسي: Hepatitis) به معني التهاب در پارانشيم کبد است و به دلايل مختلفي مي‌تواند ايجاد شود که بعضي از آنها قابل سرايت هستند و برخي مسري نيستند. از عواملي که ايجاد هپاتيت مي‌کنند مي‌توان به افراط در مصرف الکل، اثر برخي داروها، آلودگي به باکتري و هم‌چنين ويروس اشاره نمود. هپاتيت ويروسي منجر به عفونت کبدي مي‌گردد.
 
عامل بيماري هپاتيت ويرال (ويروسي) يک ويروس است و در ابتدا مي‌تواند مثل يک سرماخوردگي بروز نمايد؛ ولي بيماري مزمن هپاتيت "C" بر عکس سرماخوردگي معمولي به دليل از کار افتادن کبد و مشکل بودن درمان مي‌تواند حيات بيمار را تهديد کند. بيشتر مبتلايان به هپاتيت از نوع C و B علائمي ندارد. برخي از اين بيماران علائم سرشتي عفونت ويروسي را نشان مي‌دهند از قبيل خستگي، دل درد، درد عضلاني و تهوع و بي اشتهايي، ولي در موارد پيشرفته علائم نارسايي کبدي بروز مي‌کند که شامل تورم شکم، اندامها، يرقان و خونريزي‌هاي گوارشي و ... است.
 
در ايران بالغ بر 3% افراد آلوده به اين ويروس مي‌باشند.حدود 75 الي 80 درصد از افرادي که تازه به اين ويروس مبتلا شده‌اند، دچار پيشرفت و مزمن شدن اين بيماري شده و از بين آنها نيز 6- الي 70 درصد به بيماري‌هاي مزمن کبدي دچار مي‌شوند. از بين افراد حدود 5 الي 20 درصد به سيروز کبدي مبتلا شده و 1 الي 5 درصد آنان بر اثر بيماري سيروز کبدي و يا سرطان کبد مي‌ميرند.
 
انواع :
در حال حاضر 8 نوع ازاين ويروس شناخته شده‌است.
  • هپاتيت نوع A
  • هپاتيت نوع B
  • هپاتيت نوع C
  • هپاتيت نوع D (هميشه همراه با نوع B)
  • هپاتيت نوع E
  • هپاتيت نوع F
  • هپاتيت نوع G
در حال حاضر 10 تا 15 درصد مبتلايان در هيچکدام از اين دسته‌ها قرار نمي‌گيرند به همين دليل مي‌شود انتظار ويروس نوع H را نيز داشت.
 
معرفي انواع هپاتيت :
  • هپاتيت a ناشي از مصرف غذا يا آب آلوده است.
  • نوع b يک بيماري مقاربتي است.
  • هپاتيت c از طريق تماس مستقيم با خون فرد مبتلا به بيماري قابل سرايت است.
  • يک فرد تنها در صورتي به نوع دي مبتلا مي‌شود که پيش از اين به نوع ب مبتلا شده باشد
  • نوشيدن آب آلوده ممکن است منجر به ابتلا به ويروس هپاتيت ايي شود.
  • بيماري‌هاي هپاتيتي را که نمي‌توان به يکي از شکل‌هاي ويروسي بيماري نسبت داد، نوع ايکس مي‌نامند.
  • هپاتيت جي نوع ديگري از اين بيماري است که با يک ويروس مخصوصي ايجاد مي‌شود
 
روش‌هاي انتقال هپاتيت ب و c
اين ويروس عمدتاً از طريق تماس با خون افراد آلوده منتقل مي‌شود.
همچنين روش‌هاي زير مي‌تواند باعث انتقال اين ويروس گردد:
  • ارتباط جنسي با افراد آلوده
  • استفاده از سوزن‌هاي آلوده که به عنوان سرنگ استفاده مي‌شود، به ويژه در افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي و همچنين سوراخ شدن بدن با هر وسيله تيز يا سوزن آلوده (مثل خالکوبي غير بهداشتي)
  • استفاده از لوازم شخصي به صورت اشتراکي
  • دريافت فرآورده‌هاي خون و پلاسماي آلوده که در ايران اکثراً در بيماران تالاسمي و هموفيلي ديده مي‌شود.
  • زخمي شدن پوست بدن در يک بخش آلوده بيمارستاني.
 
جلوگيري
براي جلوگيري از انتشار اين ويروس کارهاي زير ضروري به نظر مي‌رسد:
  • زخم و بريدگي‌هاي پوست را خودتان پانسمان کنيد. در صورت نياز به کمک براي پانسمان زخم از دستکش استريل استفاده شود.
  • در صورتي که به اين بيماري مبتلا هستيد، خون، پلاسما و اعضاي بدن و بافت اهداء نکنيد.
  • از ريش‌تراش، مسواک، و لوازم آرايشي با لوازم شخصي ديگران به طور مشترک استفاده نکنيد.
  • به ياد داشته باشيد غير از واکسن نوع B اين بيماري، اين بيماري واکسن و درمان کامل ندارد. ازاينرو پيشگيري از آلودگي ديگران با عمل به توصيه‌هاي بهداشتي بر عهده شماست.

علائم

بسياري از افراد مبتلا به هپاتيت علائم خفيفي دارند يا اصلا هيچ علائم يا نشانه‌اي ندارند. شايان ذکر است که مدفوع فرد مبتلا هميشه براي افراد ديگر واگيردار و مسري است. وقتي علائم هپاتيت ظاهر شدند، عموما بين 15 روز تا 6 ماه از ابتلاي فرد به بيماري گذشته است.
 
مرحله اوليه هپاتيت مرحله حاد ناميده مي‌شود. علائم اين مرحله شبيه آنفولانزاي خفيف هستند و شامل موارد زير مي‌شوند:
  • اسهال
  • خستگي
  • کم اشتهايي
  • تب خفيف
  • درد عضلاني يا مفصلي
  • تهوع
  • دل درد خفيف
  • استفراغ
  • کاهش وزن
 
مرحله حاد هپاتيت معمولا خطرناک نيست، مگر اينکه بسيار شديد شود يا به سرعت گسترش پيدا کند که ممکن است منجر به مرگ شود. با وخامت وضعيت بيمار، اين علائم ظاهر مي‌شوند:
  • مشکلات گردش خون (تنها در آن نوع بيماري که ناشي از مصرف مواد مخدر و داروهاي شيميايي)
  • تيره شدن ادرار
  • گيجي (تنها در آن نوع بيماري که ناشي از مصرف مواد مخدر و داروهاي شيميايي)
  • خواب آلودگي (تنها در آن نوع بيماري که ناشي از مصرف مواد مخدر و داروهاي شيميايي)
  • بزرگ شدن طحال (تنها در بيماري هپاتيت ناشي از مصرف الکل)
  • سردرد (تنها در آن نوع بيماري که ناشي از مصرف مواد مخدر و داروهاي شيميايي)
  • کهير
  • خارش پوست
  • مدفوع روشن، مدفوع حاوي چرک
  • زرد شدن رنگ پوست، قسمت سفيد رنگ چشم و زبان (يرقان)
 
علائم پس از مرحله هپاتيت حاد به عوامل مختلفي به خصوص نوع بيماري بستگي دارد.

درمان

روش‌هاي درماني به نوع بيماري هپاتيت و حاد يا مزمن بودن عفونت بستگي دارد.
 
هپاتيت a: اين نوع بيماري معمولا درمان نمي‌شود. در صورتي که علائم ناراحتي زيادي به وجود مي‌آورد استراحت در رختخواب توصيه مي‌شود. در صورتي که دچار تهوع يا اسهال شده‌ايد، پزشک رژيم غذايي مخصوصي را براي شما توصيه مي‌کند تا از کم آب شدن بدن يا سوء تغذيه جلوگيري شود. واکسيناسيون با کمک به بدن در توليد پادزهرهايي که با اين نوع عفونت مبارزه مي‌کنند از عفونت‌هاي هپاتيت نوع a جلوگيري مي‌کند. اغلب کودکان در 12 ماهگي و 18ماهگي واکسن هپاتيت را دريافت مي‌کنند. واکسيناسيون هپاتيت براي بزرگسالان نيز موجود است.

هپاتيتb : بيمارمبتلا به استراحت نياز دارد. اين بيمار به رژيم غذايي‌ نياز دارد که سرشار از پروتئين و کربوهيدرات است.اين رژيم غذايي براي ترميم سلول‌هاي آسيب ديده کبد و همچنين محافظت از کبد استفاده مي‌شود. در صورتي که اين رژيم غذايي کافي نباشد، پزشک اينتروفن را تجويز مي‌کند. اينتروفن يک عامل ضد ويروس است.

هپاتيت c: براي اين بيماران داروهايي مانند ريباويرين و… تجويز مي‌شود.بيماران مبتلا به هپاتيت سي که روش درماني استاندارد hcv را دريافت مي‌کنند، با مصرف مکمل‌هاي ويتامين ب 12 به بهبودي قابل توجهي دست پيدا مي‌کنند. بر طبق گفته محققان، اضافه کردن ويتامين ب 12به روش درماني استاندارد، توانايي بدن را در مبارزه با ويروس به شدت بهبود مي دهد. بر طبق مطالعات، بيماراني که به سختي درمان مي‌شوند با مصرف ويتامين ب 12 به خوبي بهبود پيدا مي‌کنند.رژيم دارويي فاقد اينترفرون 90 درصد بيماران مبتلا به هپاتيت سي را درمان مي‌کند. برطبق يک مطالعه جديد، رژيم دارويي فاقد اينترفرون بي خطر است و بيش از 90 درصد از بيماران مبتلا به سيروزکبد را در عرض 12 هفته درمان مي‌کند.

هپاتيت دي: نوع دي با دارويي که آافا اينترفرون نام دارد درمان مي‌شود. بر طبق يک مطالعه، بين 60 تا 97 درصد از افراد مبتلا به هپاتيت دي حتي پس از درمان بار ديگر به اين بيماري مبتلا مي‌شوند.
 
هپاتيت ايي: در حال حاضر هيچ روش درماني مخصوصي براي درمان هپاتيت ايي وجود ندارد. با توجه به اينکه عفونت اين بيماري اغلب حاد است، عموما به خودي خود برطرف مي‌گردد. به  افراد مبتلا به اين نوع عفونت اغلب توصيه مي‌شود که استراحت کافي داشته باشند، مايعات و مواد مغذي زيادي بنوشند و از مصرف مواد الکلي خودداري کنند.

هپاتيت غير ويروسي: در صورتي که فرد به هپاتيت غيرويروسي مبتلا شده باشد، پزشک بايد مواد مضر را خارج سازد. اين کار با تنفس سريع يا استفراغ انجام مي‌شود. براي بيماران مبتلا به هپاتيت ناشي از مصرف مواد مخدر، داروهاي کورتيکواستروئيد تجوير مي‌شود.