لیست تمامی بیماری ها به همراه علائم و نحوه درمان:

لیست بیماری ها به ترتیب الفبای فارسی
آرتریت روماتوئید - Rheumatoid arthritis
نام های دیگر: atrophic arthritis، Ra، روماتيسم مفصلي
  • معرفی
  • علائم
  • درمان

معرفی

آرتريت روماتوئيد (به انگليسي: Rheumatoid arthritis) يا روماتيسم مفصلي يک بيماري سيستميک و مزمن است.
شيوع اين بيماري در جهان حدود يک درصد است و معمولاً نوجوانان سنين ميانسالي و در دهه‌هاي اول-سوم تا پنجم بروز مي‌نمايد و در زنان شايع‌تر است.
آرتريت روماتوئيد مشخصاتي دارد که باعث تمايز آن با ساير انواع آرتريت‌ها (التهاب ودردمفاصل) مي‌شود. بعنوان مثال آرتريت بصورت قرينه‌است يعني اگر يک زانو يا دست درگير باشد به احتمال زياد طرف مقابل نيز درگير است.

علائم

در آغاز، ممکن است لوکاليزه کردن درد، تورم و حساسيت در لمس، به سختي امکان‌پذير باشد. درد در مفاصل درگير و تشديد در اثر حرکت، شايع‌ترين تظاهرات آرتريت روماتوئيد تثبيت شده مي‌باشد. الگوي درگيري مفصلي هماهنگ است، اما هميشه با درجه التهاب ظاهر شده، مطابقت نمي‌کند. خشکي عمومي شايع است و معمولاً پس از دوره‌هاي بي حرکتي، به بيشترين حد خود مي‌رسد، خشکي صبحگاهي با مدتي بيش از يک ساعت تظاهري تقريباً تغييرناپذير از آرتريت التهابي است و ممکن است در افتراق آن از انواع متعدد بيماري‌هاي مفصلي غير التهابي، کمک کننده باشد.
در مجموع نشانه‌هاي آرتريت روماتوئيد از اين قرار اند:
  • سفتي صبحگاهي مفاصل
  • تورم مفاصل
  • درد مفصلي
  • ضعف و خستگي
  • ندول‌هاي روماتوئيد

درمان

از آنجا که علت آرتريت روماتوئيد ناشناخته‌است، پاتوژنز آن کاملاً مشخص نشده‌است و مکانيسم عمل بسياري از عوامل درماني مورد استفاده نيز قطعي نيست، درمان آن عمدتاً به صورت تجربي انجام مي‌شود. هيچ‌يک از ملاحظات درماني علاج بخش قطعي نيستند؛ بنابراين همه آنها را بايد تسکين دهنده در جهت تخفيف علايم و نشانه‌هاي بيماري ومتوقف کننده بيماري قلمداد نمود.
اهداف درمان عبارتند از:
 
1- تسکين درد
2- کاهش التهاب
3- محافظت ساختارهاي مفصلي
4- حفظ عملکرد
5- کنترل درگيري سيستميک
 
درمان شامل مصرف داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي(آسپرين، پيروکسيکام، سولفاسالازين، ديکلوفناک، ايندومتاسين، ناپروکسن و بروفن و...)است.
در موارد شديد از استروئيدها مانند پردنيزولون استفاده مي‌شود که عوارض جانبي زيادي دارد. داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي که براي کنترل علائم مصرف مي‌شود ممکن است عوارضي مانند مشکلات گوارشي ايجاد نمايند.
داروهاي تعديل کننده سيستم ايمني مانند داروهاي ضد مالاريا (هيدروکسي کلروکين)، سولفاسالازين و مينوکسي سيلين نيز به کار مي‌روند.