علائم و درمان بیماری پریاپیسم چیست

پریاپیسم - Priapism
  • معرفی
  • علائم
  • درمان

بیماری پریاپیسم چیست

پریاپیسم (به انگلیسی: Priapism) بیماری غیر شایعی است که آلت تناسلی جنس مذکر به مدت طولانی در حالت نعوظ باقی می‌ماند و معمولاً دردناک و بدون میل جنسی یا تحریک جنسی است. 60% موارد بی دلیل و 40% همراه با بیماریهای زمینه‌ای (مثل لوسمی ,بیماری سلول داسی، سرطانهای لگنی، و عفونتهای لگنی) ,صدمات آلت، صدمه به طناب نخاعی یا مصرف دارو است. امروزه، شایعترین علت آن تزریقات داخل جسم غاری جهت درمان ناتوانی جنسی است.
 
عوارض
بدترین عارضه پریاپیسم، ناتوانی جنسی است که بعد از پریاپیسم طولانی (چند روز) شایع است. تشخیص سریع (در عرض چند ساعت) و درمان فوری از بروز این عارضه جلوگیری می‌کند.

علائم بیماری پریاپیسم

بیمارانی که پریاپیسم با جریان کم دارند معمولاً با تاریخچه نعوظ دردناک آلت که از چند ساعت قبل شروع شده است مراجعه می‌کنند. جسم غاری به علت پرخونی، سفت و در لمس حساس است. ناحیه گلنس و جسم اسفنجی نرم هستند. اکثر مولفین، علت اصلی پریاپیسم را انسداد فیزیولوژیک در تخلیه وریدی می دانند که منجر به تجمع خون غلیظ با O2 کم CO2 زیاد در داخل جسم غاری می‌گردد. اگر این روند برای چند روز ادامه یابد، ادم و تورم نسجی بینابینی و فیبروز جسم غاری ایجاد می‌شود که در نهایت منجر به بروز ناتوانی جنسی در بیمار خواهد شد.

نحوه درمان پریاپیسم

راه اول
پریاپیسم از اورژانسهای اورولوژی است. تجویز مسکن و تنقیه با محلول نمکی سرد می‌تواند موجب رفع نعوظ شود. از بیحسی نخاعی یا اپیدورال هم می‌توان استفاده کرد و با سوزن بزرگی از طریق گلنس، خون موجود در جسم غاری را تخلیه نمود. اضافه کردن مواد آدرنرژیک به محلول شستشوی جسم غاری کمک کننده است
 
راه دوم
قابل اطمینان ترین راه جراحی زیر بی هوشی عمومی است. در برخی مراکز آمبولیزاسیون زیر هدایت اشعه ایکس سرخرگ پودندال نتایج خوبی داشته است.