علائم و درمان بیماری آلزایمر چیست

آلزایمر - Alzheimer
Alzheimer's disease, senile dementia
  • معرفی
  • علائم
  • درمان
بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر چیست

بیماری آلزایمر (به انگلیسی: Alzheimer's disease) که به اختصار آلزایمر خوانده می‌شود، یک نوع اختلال عملکرد مغزی است که بتدریج توانایی‌های ذهنی بیمار تحلیل می‌رود. بارزترین تظاهر زوال عقل اختلال حافظه‌است. اختلال حافظه معمولاً بتدریج ایجاد شده و پیشرفت می‌کند. در ابتدا اختلال حافظه به وقایع و آموخته‌های اخیر محدود می‌شود ولی بتدریج خاطرات قدیمی هم آسیب می‌بینند. بیمار پاسخ سئوالی را که چند لحظه قبل پرسیده‌است فراموش می‌کند و مجدداً همان سؤال را می‌پرسد. بیمار وسایلش را گم می‌کند و نمی‌داند کجا گذاشته‌است. در خرید و پرداخت پول دچار مشکل می‌شود و نمی‌تواند حساب دارائیش را نگه دارد. بتدریج در شناخت دوستان و آشنایان و نام بردن اسامی آنها نیز مشکل ایجاد می‌شود. کم‌کم مشکل مسیر یابی پیدا شده و اگر تنها از منزل بیرون برود ممکن است گم شود. در موارد شدیدتر حتی در تشخیص اتاق خواب، آشپزخانه، دستشویی و حمام در منزل خودش هم مشکل پیدا می‌کند. بروز اختلال در حافظه و روند تفکر سبب آسیب عملکردهای اجتماعی و شخصی بیمار شده و در نتیجه ممکن است سبب افسردگی، عصبانیت و پرخاشگری بیمار شود.
 
یکی از مشکلات زوال عقل بروز توهم و هذیان است. مثلاً بیمار فکر کند همسرش به وی خیانت کرده‌است و یا همسایگان و پرستارش قصد آسیب رساندن و توطئه علیه وی را دارند. بیمار ممکن است به فرزندانش بدبین شود. گاهی اوقات بیمار افرادی را مثلا والدین فوت شده یا اقوام را که نیستند و حضور ندارند میبینند.
 
در موارد شدید بیمار برای انجام کارهای اولیه شخصی نیاز به کمک پیدا می‌کند و ممکن است توانایی کنترل ادرار و مدفوع را هم از دست دهد. بیمار دچار زوال عقل ممکن است در تکلم و یافتن کلمات مناسب مشکل پیدا کند و در نتیجه کم حرف و گوشه گیر شود. در موارد پیشرفته تر بیمار آگاهیش را نسبت به بیماری از دست داده و نمی‌داند دچار ناتوانی در انجام برخی کارها است و ممکن است کارهای خطر ساز انجام دهد. بتدریج ممکن است توانایی حرکتی بیمار هم دستخوش آسیب شده و مکرراً تعادلش را از دست داده زمین بخورد.
 
آلزایمر رایج‌ترین شکل زوال عقل است. علائم این بیماری با از دست دادن قدرت حفظ اطلاعات بخصوص حافظه موقت در دوران پیری آغاز شده و به‌تدریج با از دست دادن قدرت تشخیص زمان، افسردگی، از دست دادن قدرت تکلم، گوشه‌گیری و سرانجام مرگ در اثر ناراحتی‌های تنفسی به پایان می‌رسد. مرگ پس از پنج تا ده سال از بروز علائم اتفاق می‌افتد؛ اما بیماری حدود بیست سال قبل از ظهور علائم آغاز شده‌است. این بیماری با از دست رفتن سیناپسهای نورونها در برخی مناطق مغز، نکروزه شدن سلول‌های مغز در مناطق مختلف سیستم عصبی، ایجاد ساختارهای پروتئینی کروی شکلی به نام پلاک‌های پیری (SP) در خارج نورون‌های برخی مناطق مغز و ساختارهای پروتئینی رشته‌های به نام NFT در جسم سلولی نورون‌ها، مشخص می‌شود.
 
این بیماری علاج‌ناپذیر را اولین بار روانپزشک آلمانی به نام آلویز آلزایمر در سال 1906 میلادی معرفی کرد. غالباً این بیماری در افراد بالای 65سال بروز می‌یابد؛ گر چه آلزایمر زودرس (با شیوع کمتر) ممکن است زودتر از این سن رخ دهد. در سال 2006 میلادی 26?6 میلیون نفر در جهان به این بیماری مبتلا بودند و پیش‌بینی می‌شود که در سال 2050 میلادی از هر 85 نفر یک مبتلا به آلزایمر وجود داشته باشد. روز جهانی آلزایمر: همه ساله روز 21 سپتامبر یا 30 شهریور به مناسبت روز جهانی آلزایمر در دنیا مراسم و همایش‌های مختلف برگزار می‌شود. شعار سال 2008 این روز (No time to lose) است، به این معنی که زمانی برای تلف کردن نداریم.
پنج درصد جمعیت 65 ساله و بالاتر به بیماری آلزایمر متوسط تا شدید مبتلا هستند و این در حالیست که 10 تا 15 درصد سالمندان در همین گروه سنی از بیماری آلزایمر خفیف رنج می‌برند.

علائم بیماری آلزایمر

چنانچه شخص 4 یا 5 نشانه زیر را داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کند:
 
  • اختلال حافظه که فعالیتهای روزانه را دچار آشکار می‌کند.
  • مشکلات در انجام کارهای عادی مثلاً فراموش می‌کند، غذا بپزد
  • ضعف بیان و استفاده از کلمات نامناسب برای صحبت کردن
  • گم کردن زمان مکان مثلاً روز و شب
  • کاهش قضاوت (اختلال در تصمیم‌گیری)
  • اختلال تفکر ذهنی (حسابهای مالی – ارقام)
  • جا به جا کردن اجسام مثلاً ساعت را روی گاز می‌گذارد
  • تغییرات در حالت و رفتار (خنده – گریه – عصبانیت)
  • انگیزه را از دست می‌دهند و بی توجه می‌شوند
  • تغییر شخصیت (منزوی شدن – عصبانی شدن)
• اخیرا محققان کالج لندن در انگلستان موفق به شناسایی پروتئینی در خون شده اند که عامل توسعه اختلال شناختی است و بسیار قبل تر از مشاهده علایم آلزایمر، می تواند بیماری را پیش بینی کند. نتایج این پژوهش که روی بیش از یکهزار پروتئین خونی در 212 داوطلب صورت گرفته است، نشان می دهد که پروتئین MAPKAPK5 در خون افرادی که به آلزایمر مبتلا می شوند، کمتر از افراد عادی است.
 
• یکی دیگر از روش های جدید تشخیص زودهنگام آلزایمر از طریق بزاق است. با بررسی سطح هورمون استرس در بزاق می توان احتمال آلزایمر و زوال عقل در سالمندان را تشخیص داد.

نحوه درمان آلزایمر

در حال حاضر درمان بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان‌های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است.
 
درمان های دارویی
گرچه هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد اما با استفاده از داروها می‌توان سیر پیشرفت بیماری را کم کرد و از شدت اختلال حافظه و مشکلات رفتاری بیمار کاست. داروهای مورد تایید برای بیماری آلزایمر شامل موارد زیر است.
داروهای آرامبخش و ضد جنون : اگر با روش‌های غیر دارویی نتوان رفتارهای آزاردهنده، بی قراری و پرخاشگری بیمار را کمتر کرد می‌توان از داروهای جدید ضد جنون مثل اولانزاپین، کوتیاپین و ریسپریدون استفاده کرد. گاهی اوقات افسردگی سبب پرخاشگری بیمار است که با استفاده از داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین می‌توان آن را درمان کرد.
 
داروهای ضد کولین استراز : در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه‌هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه‌است کم می‌شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه‌های عصبی استفاده می‌شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می‌شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیر طبیعی بیمار را نیز اصلاح می‌کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می‌شود.
 
ممانتین(Ebixa, Namenda) : داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می‌شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می‌شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می‌توان همراه با غذا مصرف کرد. داروهایی که اثر بخشی آنها به تایید نرسیده‌است: داروها مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده‌اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تایید نرسیده‌است. ویتامین‌ها مثل ویتامینE، ویتامین‌های گروه ب، امگا 3، استروژن، جینکوبیلوبا، داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند. رژیم غذایی سالم شامل مصرف روزانه سبزی و میوه و کاهش مصرف چربی‌های اشباع به علاوه مصرف مناسب مواد غذایی حاوی ویتامین‌های «آ، سی و ای» یکی از راه‌های مهم پیشگیری از آلزایمر است.
گاما سکرتاز سابقاً" برای درمان آلزایمر مورد آزمایش قرار گرفته بود.
 
اخیرا محققان آمریکایی با بررسی نتایج یک پژوهش دریافته اند که داروهای فشار خون که برای درمان بیماران مبتلا به فشار خون بالا استفاده می شود ، خطر بروز آلزایمر را در افراد کاهش می دهد. این احتمال وجود دارد که فشار خون بالا اثر حفاظتی داشته باشد و یا ممکن است چیزی که افراد مبتلا به فشار خون بالا اغلب در معرض آن قرار می گیرند مانند داروهای فشار خون از آنها در برابر ابتلا به آلزایمر محافظت می کند.
 
درمان‌ های غیر دارویی
از راه‌های غیر دارویی کاستن از پرخاشگری و بیقراری، شناسایی و رفع عللی است که سبب پرخاشگری بیمار می‌شود. مثلاً از تغییر محیط زندگی و جابجا کردن وسایل وی باید اجتناب کرد. گاهی اوقات حضور افراد بیگانه و ناآشنا سبب ترس و بی قراری وی می‌شود. ماساژ بیمار و معطر کردن محیط و موزیک آرام در برخی بیماران سبب کاهش بیقراری می‌شود. ورزش‌های سبک و کارهای ساده مثل قدم زدن یا حتی کندن علف‌های هرز باغچه می‌تواند سبب آرامش بیمار شود.
 
بهترین و موثرترین و مهم ترین روش ها و راه ها برای درمان آلزایمر
  • معطر کردن محیط خواب و خانه
  • باغبانی
  • آرامش داشتن و کاهش پرخاشگری و بی قراری
  • ماساژ دادن
  • کاهش دیابت
  • شرکت در فعالیت های اجتماعی
  • خوابیدن به اندازه کافی
  • کم کردن کلسترول بد خون
  • عرق ریختن و ورزش کردن ( شنا و راه رفتن : حداقل 3 ساعت در روز )
  • مطالعه و کم کردن افسردگی
  • با مهربانی و لطافت با او صحبت کردن
  • کاهش چاقی
  • کاهش فشار خون
  • حفظ شعر و حل جدول
  • شعر خواندن و آواز خواندن
  • حفظ و خواندن شعر های جدید و غیر تکراری
  • گوش کردن به موسیقی آرام و ملایم
  • هر راهی که به کاهش سکته های قلبی و مغزی کمک می کمند ، به کاهش آلزایمر نیز کمک می کند .
  • استفاده کم تر از نمک و جایگزین کردن آن با ادویه ها خصوصا زردچوبه و دارچین
  • خوردن آب کافی
  • پروتین خون
  • گوشت سالم و استفاده از دامی که علف طبیعی خورده باشد
  • کاهش گوشت قرمز و استفاده متنوع از انواع گوشت ها
  • کاهش قند خون
  • خوردن کاکایو تلخ
  • خوردن قهوه به مقدار کافی
  • خوردن مواد آنتی اکسیدان دار مثل مرکبات و مواد دارای ویتامین سی C
  • خوردن کدوی سیز ، کلم بروکلی و گوجه فرنگی بو طور مداوم
  • خوردن غذا های دریایی
  • خوردن ماهیان خاویاری ، ماهی غزل آلا و غزل آلای رنگین کام ، اره ماهی ، ماهی خامخالی ، شاه ماهی و ساردین
  • خوردن میوه های خشک شده مخصوصا آلو ، انجیر و خرما
  • خوردن ماهی و امگا 3 از طریق دانه ها و ماهی ها
  • خوردن پروتین های بدون چربی
  • خوردن غذا های حاوی آب بالا مثل میوه های آب دار ، سوپ و شیر
  • خوردن امگا 3 و گوشت گوساله (گوشت گوساله 3 برابر گوشت معمولی امگا 3 دارد )
  • استفاده از روغن های گیاهی مثل کلرا ، روغن دانه کتان و روغن گردو
  • خوردن انگور قرمز
  • خوردن میوه های قرمز رنگ و تیره
  • خوردن لوبیا ( 3 بار در هفته )
  • خوردن آجیل و مغز ها و دانه ها ( 5 بار در هفته ) (گردو ، مویز ، بادام هندی و پسته)
  • خوردن اجیل باعث کم کردن کلسترول بد می شود
  • خوردن غلات سبوس دار و دانه ها
  • خوردن زغال اخته
  • خوردن انواع توت (فرنگی ، شاه توت)
  • خوردن ماهی سالمون
  • استفاده از طیور در برنامه غذایی
  • خوردن سالاد با غذا و حدقال یک سبزی
  • استفاده از گیاه ریواس
  • استفاده از بوی معطر اکالیپتوس
  • اسید فولویک و ویتامین ب آلزایمر را کاهش می دهند و این عناصر در آسپرین یافت می شوند .
  • از ظروف آلومینیومی استفاده نکنید .
  • مراقب مقدار عناصر آهن و مس در خون خود باشید .
  • مرتبا آزمایش خون بدهید و اگر برایتان ممکن است خون اهدا کنید .