دقت داشته باشید که مشاوره قبل از ازدواج به معنای تصمیم گیری روان شناس برای شما نیست

امری بسیار حیاتی قبل از تشکیل کانون خانواده است.
مشاوره پیش از ازدواج می بایست توسط مشاوران مجرب صورت گیرد!

هر چه آموزش ها و مهارت های پیش از ازدواج برای همسر شما کاملتر باشد میزان آرامش و تفاهم شما در زندگی زناشویی بیشتر خواهد شد.

یکی از آموزش های مهم قبل ازدواج مهارت های جنسی و روابط زناشویی است که باید بدرستی مورد بررسی قرار گیرد.

قد همسر، تحصیلات همسر، سن پسر یا دختر و احتمالا اختلاف سنی بین دختر و پسر، قهر و آشتی و خیلی از موضوعات داغ این روزهای ازدواج است.

اختلافات خانوادگی نیز در این میان نقش بسیار پررنگی در تضعیف رابطه دوستی به قصد ازدواج را ایفا می کند.

23 دی 1396 - 18:7
بازدید ها: 120
به سوالات جنسی کودکمان چگونه پاسخ دهیم؟
سکوت همه چیز را بدتر می کند و باعث می شود که این مسائل به شکل تابو درآمده و این پیام را به کودکتان منتقل کنید که در اینترنت و گروه های همسالان به دنبال جواب باشد منابعی که اطلاعات درستی دردست او قرار نمی دهد
هیچ وقت به کودکتان نگویید که اگر بزرگ بشی می فهمی یا این مسائل مربوط به بزرگترهاست این به نوعی پاک کردن صورت مسئله است کودکان کنجکاوند و به هر ترتیب به دنبال پاسخ سوالاتشان خواهند رفت فقدان آموزش جنسی اشتباه است
نیاز به پرحرفی و توضیحات جزئی نیست طبیعی است که شما در صحبت کردن راحت نخواهید بود و نیاز به تمرین دارید اما سعی کنید سوالات را به صورت کلی و علمی توضیح دهید
می توانید از کتابهای آموزش جنسی کودکان نیز استفاده کنید
13 دی 1396 - 18:8
بازدید ها: 206
روانشناس کودک محدوده پاسداران

بازی درمانی

 

انجمن کارشناسان بازی درمانی انگلستان (BAPT) درسال ۱۹۹۲ تاسیس شد تا برنامه‌هایی تنظیم کند و با هدایت کارشناسان بازی درمانی و کارفرمایان آن ها، به ثبت اطلاعات این کارشناسان و ساماندهی آموزش بازی ‌درمانی بپردازد.

آیا کودک من مشکلی  دارد؟    والدین و پرستاران کودکان هنگامی که کودک با مسئله‌ای روبه روست که سبب می شود غمگین، بی قرار، سرکش یا بی‌توجه شود و نتواند از عهده ی انجام کاری برآید، نگران می شوند. ممکن است شما نگران رشد کودک، درستی الگوهای تغذیه، استراحت یا چگونگی برخورد او با خانواده و دوستان یا مشکلات او در مدرسه باشید. هر کودکی، منحصر به فرد است و خلق و خوی ویژه ی خود را دارد. اما گاهی در احساسات و رفتار خود با مشکلاتی رو به رو می شود که زندگی خود و اطرافیانش را دچار اختلال می کند. بعضی از والدین و پرستاران، کمک و راهنمایی دیگران را دیر درخواست می کنند، چون نگران آن هستند که به خاطر رفتار نادرست کودک مورد سرزنش قرار گیرند. احساس مسئولیت نسبت به مشکلات و پریشانی‌های کودک، بخش طبیعی مراقبت از اوست. این واقعیت که شما تعهد دارید آغازگر روند یافتن مشکل و حل آن باشید، بخش مهمی از کمک به کودک تان است.

بازی درمانی چیست؟    بازی درمانی به کودکان کمک می کند تا احساسات منفی و رویدادهای ناراحت کننده‌ای را که نتوانسته‌اند با آن ها کنار بیایند، درک کنند. به جای استفاده از روش های درمانی رایج بزرگسالان مانند گفت و گو و توضیح درباره ی چیزی که سبب ناراحتی آن ها شده است، از بازی برای برقراری ارتباط به شیوه ی خود بهره می گیرند، بدون آنکه احساس کنند دارند بازجویی یا تهدید می شوند.

بازی درمانی چگونه می تواند به کودک من کمک کند؟  بازی برای رشد اجتماعی، احساسی، شناختی، فیزیکی، زبانی و پرورش خلاقیت همه ی کودکان حیاتی است. بازی سبب تحکیم آموخته‌ها در تمامی کودکان و نوجوانان حتی برای آن هایی که در برقراری ارتباط گفتاری مشکل دارند، می شود. بازی درمانی به روش‌های مختلف به کودکان کمک می کند. کودکان از راه بازی، پشتیبانی عاطفی دریافت می کنند و مطالب زیادی درباره ی احساسات و اندیشه‌های خود می آموزند. گاهی تجربه های سخت و آسیب‌زای گذشته را در بازی‌های خود دوباره به نمایش می گذارند تا درک درست تری از آن ها به دست آورند و بتوانند تسلط بیشتری بر آینده داشته باشند. همچنین می توانند بیاموزند که چگونه روابط و کشمکش‌های شان را با  شیوه های ‌بهتری مدیریت کنند. بازی درمانی می تواند نتایجی کلی، مانند کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس یا نتایج خاص، همچون تغییر رفتار و بهبود روابط با اعضای خانواده و دوستان داشته باشد.

در جلسات بازی درمانی کودک من چه اتفاقی روی می دهد؟     کارشناس بازی درمانی کودک شما، مجموعه ی بزرگی از اسباب‌بازی‌ها را در اختیار او می گذارد تا اسباب بازی مورد نظرش را از آن میان انتخاب کند. این مجموعه می تواند شامل ابزار نقاشی و کاردستی یا  بازی های نمایشی خلاق، شن و آب، گل، پیکره های کوچک انسانی یا جانوری، ابزارهای موسیقی، عروسک و کتاب باشد. کارشناس بازی درمانی به کودک شما کمک می کند با استفاده از این مجموعه و بدون ارائه ی توضیحات مستقیم گفتاری، به بیان احساسات خود بپردازد.

کارشناس بازی درمانی چه می کند؟     کارشناسان بازی درمانی، در زمینه‌های متفاوت رشد و وابستگی کودک آموزش های جامعی دیده اند. آن ها یاد گرفته اند که چگونه از بازی به عنوان وسیله ای برای درک کودک و برقراری ارتباط با او در زمینه ی احساسات، افکار و رفتارش استفاده کنند. آن ها نخست با دقت به نگرانی‌های شما در مورد کودک تان و خانواده گوش می سپارند. سپس با مراجعه به تجربه های خود، تنش‌های موجود در خانواده را درمی یابند و آن گاه به کودک کمک می کنند تا  به درک درستی از آن ها دست یابد. ممکن است کارشناسان نیاز داشته باشند اطلاعات بیشتری از مدرسه یا دیگر شخصیت‌های بزرگسال پیرامون کودک به دست آورند. توانایی‌ها و نقاط ضعف کودک تان از سوی این کار شناسان ارزیابی می‌شود. کارشناس بازی‌درمانی به شما خواهد گفت که به کودک تان در باره ی بازی درمانی چه بگویید و چگونه به پرسش های او پاسخ دهید. آن ها ممکن است به شکل انفرادی یا با همکاری مجموعه‌ای از کارشناسان به درمان بپردازند و امکان دارد به شما پیشنهاد کنند برای بخش هایی از روند درمان به کارشناسان دیگری مراجعه کنید. این بخش حتی ممکن است کارشناسی برای پشتیبانی از والدین را نیز شامل شود. گاهی‌، کارشناسان بازی درمانی در اتاق بازی کودک و در حضور او با والدین به گفت و گو می پردازند. بعضی ازکارشناسان بازی درمانی که آموزش‌های ویژه‌ای دریافت کرده‌اند، ممکن است به آموزش والدین بپردازند تا با به کارگیری روش های کودک محور، رابطه ای بهتر با کودک خود برقرار کنند.

بازی درمانی چه مدت  به طول می انجامد؟        دوره ی درمانی بعضی از کودکان کوتاه است (به عنوان مثال ۱۲ جلسه). اما در صورتی که مشکلات کودک پیچیده باشد یا مدتی طولانی دچار تنش باشد، به جلسات درمانی بیشتری نیاز خواهد بود. در چنین وضعیتی، بعضی کارشناسان به مدت دو سال یا بیشتر به درمان کودک می‌پردازند. بیشتر جلسات، هفته ای یکبار برگزار می شود و برگزاری منظم آن ها در یک روز ویژه و ساعت و مکان مشخص، در جلب اعتماد کودک بسیار مهم است. جلسات برنامه‌ریزی نشده و نا منظم می تواند پیشرفت درمان کودک را مختل کند.

چرا رابطه ی درمانگر با کودک  از اهمیت بسیار برخورداراست؟   چگونگی رابطه ی میان کودک و کارشناس بازی درمانی بسیار مهم است. کودک باید احساس راحتی و امنیت کند و اطمینان یابد که اورا درک می کنند. این اطمینان دوطرفه سبب می شود هم کودک ساده‌تر بتواند افکار و احساسات خود را بروز دهد وهم درمان کارآمدتر  باشد. ضروری است کودک شما بداندکه شما نیز با کل فرآیند درمان  موافق هستید.

آیا جلسات محرمانه خواهند ماند؟         بیشتر اطلاعاتی که در باره ی کودک و خانواده ارائه می شوند، محرمانه باقی می مانند. کارشناس بازی ‌درمانی ممکن است با اجازه  شما، این اطلاعات را به همکاران و افراد کارشناس دیگر ارائه کند و از آن ها مشاوره بگیرد. اگر او نگران آن باشد که کودک مورد آزار قرار گرفته است یا به دیگران یا خودش آسیب می رساند،  باید اطلاعات خود را باکارشناسان دیگر در میان بگذارد. آن ها در این زمینه نخست با والدین مشورت خواهند کرد. کارشناس بازی ‌درمانی به طور منظم به برگزاری جلسه با والدین می‌پردازد تا نتایج این نشست ها و جلسات بازی‌درمانی را ارائه کند و به بررسی تغییرات و بهبودهایی که آن ها در خانه مشاهده کرده‌اند، بپردازد. هر چند آن ها جزئیات بازی کودک تان را برای شما فاش نخواهند کرد. این کار برای جلب اعتماد کودک و ایجاد احساس امنیت در رابطه ی او با کارشناس بازی‌درمانی اهمیت زیادی دارد.

والدین چگونه می توانند کمک کنند؟

  • نقش شما در پشتیبانی از کودک تان در روند بازی ‌درمانی بسیار مهم است.
  • ثابت ‌قدم باشید و کودک تان را تشویق کنید در جلسات به طور منظم حضور یابد.
  • از کودک تان نپرسید در جلسات چه می گذرد. با این کار کودک را تحت فشار قرار می دهید تا مسائلی را توضیح دهد که خودش نیز در فهم آن ها مشکل  دارد.
  • از کودک خود نخواهید که مودب باشد و رفتار او را زیر ذره بین نگذارید.
  • درمان برای «خوب بودن» یا «بد بودن» نیست .کودک  شما باید در بیان احساسات "بد" خود بدون سانسور و آزاد باشد.
  • پافشاری نکنید که کودک مسئله ی خاصی را بیان کند. زمان بازی‌درمانی، زمان ویژه ی کودک و کارشناس بازی‌درمانی است و آن ها باید در بیان احساسات به شیوه ی خود آزاد باشند. دغدغه‌ها و نگرانی‌های خود را در جلسه ی جداگانه‌ برای کارشناس بازی‌درمانی مطرح کنید.
  • بازی ممکن است لباس‌های کودک را کثیف کند. بهتر است هنگام بازی لباس‌های کهنه ی کودک را  به او بپوشانید تا اضطرابش به حداقل برسد.
  • در هر جلسه ی درمان ممکن است رفتارهایی رخ دهد که اوضاع را بدتر از پیش کند. اگر در مورد خاصی نگرانی دارید، آن را با کارشناس بازی‌درمانی در میان بگذارید. می توانید هر سوالی که ذهن تان را مشغول می کند، در دوره ی اجرای بازی‌درمانی از کارشناس بپرسید.

 

10 دی 1396 - 14:18
بازدید ها: 101
ویژگی های درمان بین فردی درمان بین فردی یک درمان کوتاه مدت و اختصاصی درمان بین فردی متمرکز بر اینجا و اکنون درمان بین فردی متمرکز بر مشکلات میان فردی تمرکز درمان بین فردی بر روابط متقابل بین خلق و رویدادهای زندگی
9 دی 1396 - 18:29
بازدید ها: 43
اگر مشکل بی خوابی دارید: اطمینان حاصل کنید که اتاق خواب شما آرام ، تاریک و خنک است. سر و صدا ، نور و گرما می تواند با خواب تداخل پیدا کند.
از ساعت بیولوژیکی بدنتان حمایت کنید. یعنی شب در ساعت مشخص همیشه به رختخواب بروید و صبح ها نیز در ساعت مشخص بیدار شوید ح
اجتناب از چرت زدن . چرت زدن در طول روز می توانید به خواب رفتن شبانه را سخت تر نماید.
اجتناب از تحریک کردن فعالیت ها و موقعیت های استرس زا قبل از خواب . ا شامل ورزش شدید . بحث های بزرگ و یا استدلال ؛ و تلویزیون ، کامپیوتر و یا استفاده از بازی های ویدئویی است. در عوض، تمرکز بر روی فعالیت های تسکین دهنده، مانند خواندن، بافندگی، و یا گوش دادن به موسیقی نرم و در حالی که نور اتاقتان کم است.
محدود کردن مصرف کافئین، الکل و نیکوتین . قطع مصرف نوشابه های کافئین دار حداقل هشت ساعت قبل از خواب. سیگار را ترک کنید و یا جلوگیری ازکشیدن آن در شب، زیرا نیکوتین یک محرک است .

 
خنثی کردن اضطراب در زمان خواب
بیشترین مشکل در به خواب رفتن، حمله افکار در زمان خواب است. شما ممکن است از رفتن به رختخواب بترسید به دلیل اینکه می دانید که وارد بازی افکار می شوید و تا 2 شب بیدارید.
بهتر است بدنتان را آموزش دهید تا ارتباط بین اتاق خواب و خوابیدن را فرا گیرد. موارد زیر به شما کمک خواهد کرد:
استفاده از اتاق خواب فقط برای خواب و رابطه جنسی. در اتاق خواب کار نکنید، تماشای تلویزیون یا استفاده از کامپیوتر و یا گوشی های هوشمند را تعطیل نمایید. هدف این است که ارتباط اتاق خواب با خواب و رابطه جنسی برقرار شود، به طوری که وقتی شما در رختخواب هستید مغز و بدن شما یک سیگنال قوی ارسال می کند که زمان خواب یا ارتباط جنسی است.
خارج شدن از رختخواب زمانی که شما نمی توانید به خواب بروید. سعی نکنید خودتان را مجبور به خواب رفتن کنید. اینکار اضطرابتان را افزایش می دهد. بلند شوید، اتاق خواب را ترک کنید، کاری آرامش بخش، مانند خواندن، نوشیدن یک فنجان گرم چای بدون کافئین، دوش گرفتن، و یا گوش دادن به موسیقی آرامش بخش انجام دهید. وقتی که شما خواب آلود شدید مجدد به رختخواب بروید.
ساعت هشدار دهنده بیداری را بیرون اتاق قرار دهید زیرا وجود ساعت در اتاق در شما اضطراب ایجاد می کند که چه زمانی باید بیدار شوید.
 
تکنیک های تمدد اعصاب مانند تنفس عمیق، مدیتیشن، یوگا و تای چی می تواند به آرام کردن ذهن و از بین بردن تنش کمک کند.
وقتی که دراز کشیده اید تا بخوابید تمرین های آرام بخش و تمدد اعصاب را انجام دهید.
تنفس شکمی داشته باشید.
دراز بکشید و یا خودتان را راحت بگذارید. ماهیچه هایتان را شل کنید. از پاها شروع کنید و ماهیچه را منقبض کنید تا 10 بشمارید سپس رها کنید. اینکار را برای همه ماهیچه ها تک تک انجام دهید.
 دوست عزیز قرص خواب هرگز علت بی خوابی شما را درمان نمی کند و فقط مسکن موقتی است.

اگر شما در جهت درمان بی خوابی از استراتژی های بالا استفاده کردید اما موفق نشدید شما نیاز به دریافت کمک  حرفه ای دارید.
دکتر اسبقی - 02122795703
https://t.me/psyasbaghi
4 بهمن 1396 - 14:10
بازدید ها: 116

اختلال ملال پیش از قاعدگی

در اکثر چرخه های قاعدگی حداقل 5 مورد از علائم در هفته ی آخر قبل از شروع قاعدگی وجود دارد که در عرض چند روز پس از شروع قاعدگی بهبود می یابد و در هفته بعد از قاعدگی به حداقل می رسد یا از بین می رود.

ب) یک مورد یا بیشتر از علائم زیر باید وجود داشته باشد:

1-تغییرپذیری هیجانی مشخص (مانند: عدم ثبات خلق، احساس ناگهانی غمگینی و گریان بود، یا افزایش حساسیت به طرد).

2-تحریک پذیری یا خشم یا افزایش تعارضات بین فردی مشخص

3-احساس خلق افسرده، احساس ناامیدی، یا افکار ناراضی بودن از خود

4- اضطراب، تنش، و یا احساس تحت فشار بودن.

ت)یک مورد یا بیشتر از علائم زیر هم باید وجود داشته باشد که به 5 مورد برسد زمانی که با علائم ملاک ب در بالا ترکیب می شود

1-کاش علاقمندی به فعالیت های معمول (مانند کار، مدرسه، دوستان، سرگرمی).

2-مشکل در تمرکز

3-سستی و بیحالی، خستگی یا کمبود انرژی.

4-تغییرات مشخص در اشتها، زیاد خوردن یا میل شدید به مواد غذایی خاص.

5-پرخوابی یا بی خوابی

6-احساس اغتشاش یا خارج شدن از کنترل

7-علائم جسمانی ماندد حساسیت به لمس پستان یا تورم، درد مفاصل یا عضلات، احساس نفخ یا افزایش وزن.

توجه داشته باشید : علائم ملاک الف و ب باید در اکثر چرخه های قاعدگی در سال گذشته رخ داده باشد

د) علائم منجر به پریشانی قابل توجه بالینی یا تداخل در کار، مدرسه، فعالیت های اجتماعی یا رابطه با دیگران (مانند اجتناب از فعالیت های اجتماعی، کاهش بهره وری و کارایی در محل کار، مدرسه، خانه ).  

اختلال صرفا تشدید نشانه های اختلال دیگری نیست، مانند اختلال افسردگی اساسی، اختلال هراس، اختلال افسرده خویی(دیس تایمی) و یا اختلال شخصیت (اگر چه ممکن است با هر یک از این اختلالات به صورت مشترک رخ دهد).

خ) ملاک الف باید حداقل در دو چرخه قاعدگی نسبت به حالت های عادی روزانه تایید شود (نکته: ممکن است  تشخیص به صورت موقت پیش از تایید نهایی داده شود).

ت)علائم ناشی از اثرات فیزیولوژیکی یک ماده (به عنوان مثال، مواد مخدر سوء استفاده، دارو، درمان های دیگر) و یا شرایط پزشکی دیگر (به عنوان مثال، پرکاری تیروئید) نباشد.

4 بهمن 1396 - 13:39
بازدید ها: 108
دسته بندی : درمانی

دکتر الهام اسبقی

روانشناس بالینی

02122795703

به وجود آمدن اختلاف و تعارض بین زن و شوهر امری طبیعی است. به دلیل ماهیت تعامل زوج¬ها گاهی اوقات پیش می¬آید که اختلاف نظر روی می¬دهد و در نتیجه زوج¬ها نسبت به همدیگر احساس خشم، ناامیدی و نارضایتی کنند. بنبراین در ازدواج باید فرض را بر این گذاشت که بروز تعارض جزئی از رابطه¬ی زناشویی و زندگی مشترک است، بنابراین زن و شوهر باید یاد بگیرند که تعارض¬های خود را حل کنند تا خوشبخت شوند (الیس، 1995، ترجمه¬ی صالحی،1375)
تعارض بین¬فردی به عنوان، نوعی تعامل که در آن اشخاص تمایلات، دیدگاه¬ها و عقاید متضادی را بیان می-کنند، تعریف می¬شود که بعضی محققان آن را رخدادی عادی در زندگی زناشویی می¬دانند. تعارض همیشه منفی نیست بلکه روشی که زوج¬ها برای مدیریت تعارض خود به کار می¬برند، ممکن است بر رابطه تاثیر منفی داشته باشد.
زوجینی که می توانند تعارضات موجود در رابطه را با به کارگیری روش¬های مثبت و استفاده کمتر از تعاملات منفی مدیریت کنند، فضایی ایجاد می¬کنند ک در آن فرصت بیشتری برای خودافشایی و توافق در مورد مشکلات خانواده خواهند داشت
تحقیقات نشان داده است که روابط مشکل¬دار، منجر به مشکلاتی در سلامتی جسمی و روانی می¬شود. به علاوه بین مشکلات زناشویی و نشانه¬های افسردگی رابطه وجود دارد که هر یک از اینها عوامل خطرناکی برای بیماری محسوب می¬شوند، لذا کیفیت روابط زناشویی پیش بینی کننده¬ی مهمی برای سلامت به حساب می¬آید (تروکسل،2006)
دلیل مراجعه¬ی همسران برای درمان، اغلب تعارض است. ویژگی بارز چنین همسرانی آن است که وقتی طرف مقابلشان رفتاری نشان می¬دهد، آنها شروع به ذهن¬خوانی می¬کنند. وقتی درمانگر با چنین زوج¬هایی صحبت می-کند، روشن می¬شود که زوج¬ها میزانی از تعارض را تجربه می¬کنند. تعارض مقداری از انرژی رابطه¬شان را می-گیرد. در این موقع ممکن است لازم باشد زوج¬ها یاد بگیرند تا به جای اینکه ذهن همدیگر را بخوانند چیزهایی را در بیرون با یکدیگر وارسی کنند( پترسون، 2002)
نظریه “سیستم‌های خانواده” زمانی نظریه غالب در این حوزه بود و هنوز هم به عنوان یک راهنمای کلی برای زوج‌درمانگرها تاثیرگذار است. این نظریه بر الگوهای ارتباط، کنش و واکنش که محیط خانواده را ایجاد و تقویت می‌کنند، تاکید دارند. در یک زوج ناشاد، این سیستم در برابر تغییرات مقاومت می‌کند، زیرا به یک تعادل ناسازگارانه رسیده است، درست به همان صورتی که علائم شخصی ممکن است در برابر تغییرات مقاومت کنند، زیرا باعث می‌شوند تعادل عاطفی فرد حفظ شود. زوج ممکن است به طور ناآگاهانه قواعدی برای خودشان گذاشته باشند که درست عمل نمی‌کند. درمانگر به زوج کمک می‌کند که از وجود این قواعد و الگوها آشنا شوند تا بتوانند آنها را تغییر دهند.
هنگامی که دو نفر به خوبی چه به صورت کلامی و چه غیرکلامی، ارتباط برقرار نمی‌کنند، هر یک از آنها ممکن است فکر کند که طرف مقابلش اصول معینی را پذیرفته است، در حالی که این طور نیست. برای مثال شوهر فکر می‌کند زنش پذیرفته است که او تا هر زمانی که فکر می‌کند ضروری است، می‌تواند سر کار بماند، اما زن فکر می‌کند که شوهرش بدون اظهار این مسئله، پذیرفته است که در هنگام شام در خانه باشد. این وعده‌های اظهارنشده سوء‌تفاهم‌انگیز که ناشی از مشکل ارتباطی طرفین است، ممکن است امور جنسی، وضعیت مالی خانواده یا تعداد فرزندان را در برگیرد.
درمانگرانی که بر اساس نظریه سیستم‌های خانواده عمل می‌کنند، اغلب از مفهومی به نام “پیوند دوسویه”استفاده می‌کنند، موقعیتی که هنگامی ایجاد می‌شود که طرفین یک زوج پیام‌های متناقض به هم می‌فرستند – پیامی که آن را بیان می‌کند و پیام متناقضی که از طریق ارتباط خاموش عاطفی اظهار می‌کنند. زوج اگر بخواهند تا رابطه خود را حفظ کنند،‌ نباید این تناقض را بپذیرند یا به مقاصد پنهانی آن پاسخ دهند. درمان بر اساس نظریه سیستم‌های خانواده برای آشکار کردن و حل کردن مشکلاتی از این نوع طراحی شده‌ است.
در زوج درمانی عقلانی ـ هیجانی الیس عقیده بر آن است که هر یک از زوجین باید جداگانه درمان و مشاوره شوند، بنابراین برای مشاوره زناشویی نیازی نیست که آنها به طور همزمان و مشترک مراجعه کنند به نظر درمانگران با این رویکرد زن و شوهر ممکن است از اینکه اطلاعاتی را در درون خود دارند فاش کنند، واهمه داشته باشند و آن را مطرح نسازند. اگر زن و شوهرها فقط در جلسات مشترک کار کنند این احتمال وجود دارد که بسیاری از حقایق زندگی زناشویی مخفی بماند(الیس،1989)

2 بهمن 1396 - 14:43
بازدید ها: 95