لیست بیماری ها به همراه علائم و نحوه درمان:

هپاتیت - Hepatitis
  • معرفی
  • علائم
  • درمان
هپاتیت - Hepatitis

معرفی

هپاتیت (به انگلیسی: Hepatitis) به معنی التهاب در پارانشیم کبد است و به دلایل مختلفی می‌تواند ایجاد شود که بعضی از آنها قابل سرایت هستند و برخی مسری نیستند. از عواملی که ایجاد هپاتیت می‌کنند می‌توان به افراط در مصرف الکل، اثر برخی داروها، آلودگی به باکتری و هم‌چنین ویروس اشاره نمود. هپاتیت ویروسی منجر به عفونت کبدی می‌گردد.
 
عامل بیماری هپاتیت ویرال (ویروسی) یک ویروس است و در ابتدا می‌تواند مثل یک سرماخوردگی بروز نماید؛ ولی بیماری مزمن هپاتیت "C" بر عکس سرماخوردگی معمولی به دلیل از کار افتادن کبد و مشکل بودن درمان می‌تواند حیات بیمار را تهدید کند. بیشتر مبتلایان به هپاتیت از نوع C و B علائمی ندارد. برخی از این بیماران علائم سرشتی عفونت ویروسی را نشان می‌دهند از قبیل خستگی، دل درد، درد عضلانی و تهوع و بی اشتهایی، ولی در موارد پیشرفته علائم نارسایی کبدی بروز می‌کند که شامل تورم شکم، اندامها، یرقان و خونریزی‌های گوارشی و ... است.
 
در ایران بالغ بر 3% افراد آلوده به این ویروس می‌باشند.حدود 75 الی 80 درصد از افرادی که تازه به این ویروس مبتلا شده‌اند، دچار پیشرفت و مزمن شدن این بیماری شده و از بین آنها نیز 6- الی 70 درصد به بیماری‌های مزمن کبدی دچار می‌شوند. از بین افراد حدود 5 الی 20 درصد به سیروز کبدی مبتلا شده و 1 الی 5 درصد آنان بر اثر بیماری سیروز کبدی و یا سرطان کبد می‌میرند.
 
انواع :
در حال حاضر 8 نوع ازاین ویروس شناخته شده‌است.
  • هپاتیت نوع A
  • هپاتیت نوع B
  • هپاتیت نوع C
  • هپاتیت نوع D (همیشه همراه با نوع B)
  • هپاتیت نوع E
  • هپاتیت نوع F
  • هپاتیت نوع G
در حال حاضر 10 تا 15 درصد مبتلایان در هیچکدام از این دسته‌ها قرار نمی‌گیرند به همین دلیل می‌شود انتظار ویروس نوع H را نیز داشت.
 
معرفی انواع هپاتیت :
  • هپاتیت a ناشی از مصرف غذا یا آب آلوده است.
  • نوع b یک بیماری مقاربتی است.
  • هپاتیت c از طریق تماس مستقیم با خون فرد مبتلا به بیماری قابل سرایت است.
  • یک فرد تنها در صورتی به نوع دی مبتلا می‌شود که پیش از این به نوع ب مبتلا شده باشد
  • نوشیدن آب آلوده ممکن است منجر به ابتلا به ویروس هپاتیت ایی شود.
  • بیماری‌های هپاتیتی را که نمی‌توان به یکی از شکل‌های ویروسی بیماری نسبت داد، نوع ایکس می‌نامند.
  • هپاتیت جی نوع دیگری از این بیماری است که با یک ویروس مخصوصی ایجاد می‌شود
 
روش‌های انتقال هپاتیت ب و c
این ویروس عمدتاً از طریق تماس با خون افراد آلوده منتقل می‌شود.
همچنین روش‌های زیر می‌تواند باعث انتقال این ویروس گردد:
  • ارتباط جنسی با افراد آلوده
  • استفاده از سوزن‌های آلوده که به عنوان سرنگ استفاده می‌شود، به ویژه در افراد معتاد به مواد مخدر تزریقی و همچنین سوراخ شدن بدن با هر وسیله تیز یا سوزن آلوده (مثل خالکوبی غیر بهداشتی)
  • استفاده از لوازم شخصی به صورت اشتراکی
  • دریافت فرآورده‌های خون و پلاسمای آلوده که در ایران اکثراً در بیماران تالاسمی و هموفیلی دیده می‌شود.
  • زخمی شدن پوست بدن در یک بخش آلوده بیمارستانی.
 
جلوگیری
برای جلوگیری از انتشار این ویروس کارهای زیر ضروری به نظر می‌رسد:
  • زخم و بریدگی‌های پوست را خودتان پانسمان کنید. در صورت نیاز به کمک برای پانسمان زخم از دستکش استریل استفاده شود.
  • در صورتی که به این بیماری مبتلا هستید، خون، پلاسما و اعضای بدن و بافت اهداء نکنید.
  • از ریش‌تراش، مسواک، و لوازم آرایشی با لوازم شخصی دیگران به طور مشترک استفاده نکنید.
  • به یاد داشته باشید غیر از واکسن نوع B این بیماری، این بیماری واکسن و درمان کامل ندارد. ازاینرو پیشگیری از آلودگی دیگران با عمل به توصیه‌های بهداشتی بر عهده شماست.

علائم

بسیاری از افراد مبتلا به هپاتیت علائم خفیفی دارند یا اصلا هیچ علائم یا نشانه‌ای ندارند. شایان ذکر است که مدفوع فرد مبتلا همیشه برای افراد دیگر واگیردار و مسری است. وقتی علائم هپاتیت ظاهر شدند، عموما بین 15 روز تا 6 ماه از ابتلای فرد به بیماری گذشته است.
 
مرحله اولیه هپاتیت مرحله حاد نامیده می‌شود. علائم این مرحله شبیه آنفولانزای خفیف هستند و شامل موارد زیر می‌شوند:
  • اسهال
  • خستگی
  • کم اشتهایی
  • تب خفیف
  • درد عضلانی یا مفصلی
  • تهوع
  • دل درد خفیف
  • استفراغ
  • کاهش وزن
 
مرحله حاد هپاتیت معمولا خطرناک نیست، مگر اینکه بسیار شدید شود یا به سرعت گسترش پیدا کند که ممکن است منجر به مرگ شود. با وخامت وضعیت بیمار، این علائم ظاهر می‌شوند:
  • مشکلات گردش خون (تنها در آن نوع بیماری که ناشی از مصرف مواد مخدر و داروهای شیمیایی)
  • تیره شدن ادرار
  • گیجی (تنها در آن نوع بیماری که ناشی از مصرف مواد مخدر و داروهای شیمیایی)
  • خواب آلودگی (تنها در آن نوع بیماری که ناشی از مصرف مواد مخدر و داروهای شیمیایی)
  • بزرگ شدن طحال (تنها در بیماری هپاتیت ناشی از مصرف الکل)
  • سردرد (تنها در آن نوع بیماری که ناشی از مصرف مواد مخدر و داروهای شیمیایی)
  • کهیر
  • خارش پوست
  • مدفوع روشن، مدفوع حاوی چرک
  • زرد شدن رنگ پوست، قسمت سفید رنگ چشم و زبان (یرقان)
 
علائم پس از مرحله هپاتیت حاد به عوامل مختلفی به خصوص نوع بیماری بستگی دارد.

درمان

روش‌های درمانی به نوع بیماری هپاتیت و حاد یا مزمن بودن عفونت بستگی دارد.
 
هپاتیت a: این نوع بیماری معمولا درمان نمی‌شود. در صورتی که علائم ناراحتی زیادی به وجود می‌آورد استراحت در رختخواب توصیه می‌شود. در صورتی که دچار تهوع یا اسهال شده‌اید، پزشک رژیم غذایی مخصوصی را برای شما توصیه می‌کند تا از کم آب شدن بدن یا سوء تغذیه جلوگیری شود. واکسیناسیون با کمک به بدن در تولید پادزهرهایی که با این نوع عفونت مبارزه می‌کنند از عفونت‌های هپاتیت نوع a جلوگیری می‌کند. اغلب کودکان در 12 ماهگی و 18ماهگی واکسن هپاتیت را دریافت می‌کنند. واکسیناسیون هپاتیت برای بزرگسالان نیز موجود است.

هپاتیتb : بیمارمبتلا به استراحت نیاز دارد. این بیمار به رژیم غذایی‌ نیاز دارد که سرشار از پروتئین و کربوهیدرات است.این رژیم غذایی برای ترمیم سلول‌های آسیب دیده کبد و همچنین محافظت از کبد استفاده می‌شود. در صورتی که این رژیم غذایی کافی نباشد، پزشک اینتروفن را تجویز می‌کند. اینتروفن یک عامل ضد ویروس است.

هپاتیت c: برای این بیماران داروهایی مانند ریباویرین و… تجویز می‌شود.بیماران مبتلا به هپاتیت سی که روش درمانی استاندارد hcv را دریافت می‌کنند، با مصرف مکمل‌های ویتامین ب 12 به بهبودی قابل توجهی دست پیدا می‌کنند. بر طبق گفته محققان، اضافه کردن ویتامین ب 12به روش درمانی استاندارد، توانایی بدن را در مبارزه با ویروس به شدت بهبود می دهد. بر طبق مطالعات، بیمارانی که به سختی درمان می‌شوند با مصرف ویتامین ب 12 به خوبی بهبود پیدا می‌کنند.رژیم دارویی فاقد اینترفرون 90 درصد بیماران مبتلا به هپاتیت سی را درمان می‌کند. برطبق یک مطالعه جدید، رژیم دارویی فاقد اینترفرون بی خطر است و بیش از 90 درصد از بیماران مبتلا به سیروزکبد را در عرض 12 هفته درمان می‌کند.

هپاتیت دی: نوع دی با دارویی که آافا اینترفرون نام دارد درمان می‌شود. بر طبق یک مطالعه، بین 60 تا 97 درصد از افراد مبتلا به هپاتیت دی حتی پس از درمان بار دیگر به این بیماری مبتلا می‌شوند.
 
هپاتیت ایی: در حال حاضر هیچ روش درمانی مخصوصی برای درمان هپاتیت ایی وجود ندارد. با توجه به اینکه عفونت این بیماری اغلب حاد است، عموما به خودی خود برطرف می‌گردد. به  افراد مبتلا به این نوع عفونت اغلب توصیه می‌شود که استراحت کافی داشته باشند، مایعات و مواد مغذی زیادی بنوشند و از مصرف مواد الکلی خودداری کنند.

هپاتیت غیر ویروسی: در صورتی که فرد به هپاتیت غیرویروسی مبتلا شده باشد، پزشک باید مواد مضر را خارج سازد. این کار با تنفس سریع یا استفراغ انجام می‌شود. برای بیماران مبتلا به هپاتیت ناشی از مصرف مواد مخدر، داروهای کورتیکواستروئید تجویر می‌شود.