تا مسیر را تغییر ندهی، داستان همان است.

موش گرسنه‌ای رو تصور کن که تو یه دایره با ۵ مسیر قرار داره و پنیر تو مسیر سومه، موش چند بار که مسیر‌های مختلف رو امتحان کرد، دیگه مستقیم می‌ره مسیر سوم.

حالا اگه پنیر رو بذاریم مسیر پنجم، موش اول می‌ره مسیر سوم، و چون چیزی پیدا نمی‌کنه، بعد می‌ره بقیه مسیرها رو می‌گرده تا بالاخره پنیر رو پیدا کنه.

اما انسان؟

تا ابد می‌ره مسیر سوم، برمی‌گرده و دوباره می‌ره…

چون «مطمئنه» پنیر باید اونجا باشه!

ما عاشق عقاید و راهبردهامون می‌شیم، حتی وقتی بارها شکست می‌خوریم.

عشق، موفقیت، آرامش… همه‌شون همون «پنیر» هستن.

تا وقتی همون مسیر قدیمی رو بری، دست خالی برمی‌گردی.

موش واقع‌بینه، منعطفه، دلبسته روش قدیمی نمی‌شه.

ما گاهی باید مثل موش فکر کنیم:

اگه جواب نداد، مسیر جدید رو امتحان کن!

روان درمانی دقیقاً همین کار رو می‌کنه:

می‌تونه بهمون یاد بده عقاید ناکارآمدمون رو پیدا کنیم و مسیرمون رو عوض کنیم.

سحر رحمانی، روان‌درمانگر.