در مورد سوگ

سوگ یک احساس واحد نیست. واکنشیست طبیعی مرکب ازاحساسات و هیجانات پیچیده از جمله غم و اندوه، ترس و اضطراب، خشم و... ممکن است فکر کنید سوگ باید استاندارد مشخص، شیوه ای دقیق و مراحل خاصی داشته باشد. در برخی از مدلهای قدیمی که به نوبه خود نسبت به زمان ارائه، بسیار آگاهی بخش بودند، تا حدودی برای آن چارچوب گذاشته شده است. اما در عمل هیچ جواب ساده ای برای سوالات مربوط به سوگ نیست. سوگ هر شخص متفاوت با دیگریست و ارائه راهکار التیام بخش برای برخی افراد، کمک کننده و برای برخی دیگر نامناسب به نظر می رسد.

سوگ یک احساس واحد نیست. واکنشیست طبیعی مرکب ازاحساسات و هیجانات پیچیده از جمله غم و اندوه، ترس و اضطراب، خشم و... ممکن است فکر کنید سوگ باید استاندارد مشخص، شیوه ای دقیق و مراحل خاصی داشته باشد. در برخی از مدلهای قدیمی که به نوبه خود نسبت به زمان ارائه، بسیار آگاهی بخش بودند، تا حدودی برای آن چارچوب گذاشته شده است. اما در عمل هیچ جواب ساده ای برای سوالات مربوط به سوگ نیست. سوگ هر شخص متفاوت با دیگریست و ارائه راهکار التیام بخش برای برخی افراد، کمک کننده و برای برخی دیگر نامناسب به نظر می رسد.

 می گویند زمان، می تواند سوگ را التیام بخشد اما تا وقتی آن را تجربه نکنیم، جایگاهی برای آن در قلبمان باز نکنیم و به پذیرش نرسیم، زمان، هیچ کمکی نمیکند. اما حتی زمان هم در سوگ مبهم است. عده ای از داغداران، بعد از ازدست دادن عزیزشان، بهردلیلی امکان یا فرصت سوگواری مطابق با زمان فوت را نخواهند داشت یا درگیر تدارک مراسم ترحیم و امور اداری و قانونی می شوند. یا گاهی از درون، آمادگی ذهنی و روانی آن را ندارند و سوگواری خود را به زمانی که احساس کنند توان رویارویی با آن غم بزرگ را دارند موکول می کنند. یا گاهی سوگواری، قبل از فقدان واقعی رخ می دهد. مانند سوگواری برای مادری که زندست اما بیماری او در مراحل نهایی قرار دارد و فرد می داند به زودی او را از دست خواهد داد. گاهی این سوگ پیشاپیشی، با رنج طولانی مدتی که قبل از مرگ ایجاد میکند، سبب تجربه سوگ مختصر پس از وقوع مرگ می شود.

سوگ، انرژیمان را تخلیه می کند. گاهی تا حدی که حتی نمی توانیم امور ساده مربوط به خانه و بهداشت شخصی را انجام دهیم. البته این موضوع پایدار نیست. سوگ، مرتبا سوپرایزمان می کند و ممکن است روز بعد انرژی لازم برای کارهای سخت نیز بازگردد. اما بهرحال عملکرد، ضعیف می شود. فراموشکاری، تمرکز نداشتن و مشکل در تصمیم گیری، از مسایلیست که انتظار آن را در سوگ داریم. بنابراین بهتر است در هنگام سوگ تا مدتی کارهای سبکتر انجام دهیم و حجم کاری خود را کم کنیم.

البته سوگ با افسردگی فرق دارد گرچه می تواند به آن تبدیل شود. یکی از ویژگی های بارز افسردگی اینست که بصورت مداوم هر لذتی در زندگی را از بین میبرد و بر کل  زندگی سایه می اندازد. اما در سوگ، هنوز می شود لحظاتی را شاد بود یا تجربه ای غیر از احساسات مرتبط با سوگ داشت. (اگر علائمی شبیه افسردگی در خود میبینید بهتر است برای بررسی بیشتر مشاوره بگیرید. در بالای همین صفحه امکان تعیین نوبت وجود دارد.)

همانطور که گفتم راهکارهای مختلفی به منظور کاهش رنج سوگ ارائه می شود که می تواند اثربخش باشد یا نباشد. اما در میان راهکارها، دریافت حمایت اجتماعی بسیار راهگشاست. اصولا تجمع دوست و آشنا هنگام از دست دادن عزیز نیز از همین فلسفه پیروی می کند. اما این حمایت اجتماعی خیلی زود پراکنده می شود. خیلی زود، اطرافیان فراموش می کنند داغدار هستیم، یا درگیر مشغله های روزمره خود می شوند و فرصت یاری ندارند و یا نمی دانند که چه نوع کمکی می توانند داشته باشند و از ترس اشتباه، خود را از نظر فرد داغدار مخفی می کنند. بنابراین نکته مهم این است که خود فرد داغدار باید درخواست کمک کند. صادقانه، احساسات یا افکار خود راجع به سوگ را با اطرافیان دلسوز و قابل اعتماد در میان بگذارد یا با روانشناس در ارتباط قرار گیرد. اما اگر امکانش وجود نداشت، سعی کند تا جای ممکن در جامعه و کنار دیگران بماند و معاشرت کند. حتی اگر درمورد عزیز از دست رفته، یا احساساتش صحبتی نکند. نوع دیگری از سوگ که سوگ جمعی نامیده می شود و در وقایعی مانند جنگ و بلایای طبیعی و بیماری های همه گیر ایجاد می شود، این حس دریافت حمایت را بدون نیاز به ارتباط مستقیم برقرار می کند. یک گروه یا یک جامعه بی آنکه بصورت تک به تک در کنارهم باشند، سوگی مشترک و عظیم را همزمان تجربه می کنند. 

...

خوب باشید

یک تکنیک آرام سازی به شکل مدیتیشن همراه با راهنما برای شما تدارک دیدم. می توانید آن را در آپارات یا وبسایت شخصی  shadakousha.ir   مشاهده کنید