بیشتر ما با این پیش فرض وارد زندگی مشترک میشویم که قرار است «نیمه گمشده» خود را بیابیم و برای همیشه از تنهایی، اضطراب و سردرگمی نجات پیدا کنیم. اما بعد از فروکش کردن هیجانات زیستی اولیه، واقعیت هایی خودنمایی میکنند که اگر نامی برایشان نداشته باشیم، ممکن است رابطه را شکست خورده تصور کنیم
۱. تنهایی بعد از ازدواج از بین نمیرود، تغییر شکل میدهد
بعضی آدم ها آنقدر دیر میرسند که آدمِ منتظر، دیگر همان آدمِ قبل نیست
همهی رابطه ها با خیانت، دروغ یا دعوا به پایان نمیرسند.
بعضی رابطه ها، خیلی آرام و بیصدا، با «دیر رسیدن» تمام میشوند.
شاید یکی از طرفین بارها گفته باشد: دلم میخواهد بیشتر کنارم باشی. احساس میکنم دیده نمیشوم. این رفتار تو مرا آزار میدهد.
اما هر بار، پاسخ چیزی شبیه این بوده است: الان وقتش نیست. بعداً درستش میکنم. داری زیادی حساسیت نشان میدهی.