مراحل پذیرش هیجان های دشوار

این روزها همگی تحت فشار هستیم. حواسمان باشد که همین فشارها اگر به درستی مدیریت نشود می تواند باعث فروپاشی روانی شود.

خوشبختانه "نحوه برخورد ما با فشار"، می تواند به بقا و حتی حفظ سلامت (در همین حد که داریم) کمک کند. در این مقاله کوتاه به پنج مرحله پذیرش هیجانهای دشوار اشاره می کنم.

این روزها همگی تحت فشار هستیم. حواسمان باشد که همین فشارها اگر به درستی مدیریت نشود می تواند باعث فروپاشی روانی شود.

خوشبختانه "نحوه برخورد ما با فشار"، می تواند به بقا و حتی حفظ سلامت (در همین حد که داریم) کمک کند.

پذیرش هیجانهای دشوار پنج مرحله دارد:

1. مرحله اول مقاومت کردن است.

یعنی با آن هیجان (اضطراب، ترس، خشم...) در جنگ و ستیز هستیم. میخواهیم نباشد.

2. مرحله دوم، کاوش است.

یعنی حالا کنجکاو میشویم که چه تجربه ای داریم؟ دقیقا با چه هیجاناتی سر و کله میزنیم؟

3. مرحله سوم، تحمل کردن است.

یعنی میدانیم که میتوانیم از پس آن هیجان براییم و تحملش کنیم. 

4. مرحله چهارم، اجازه دادن است.

یعنی اجازه می دهیم آن هیجان هر وقت خواست بیاید و برود. میدانیم غم می اید گریه میکنیم و میرود. میدانیم پنیک می اید، بیقرار میشویم و میرود.. اجازه میدهیم بیایند و  بروند.

5. مرحله پنجم، دوست شدن است.

حالا به جنبه مثبت آن هیجان منفی فکر میکنیم. چه چیزی میخواهد بهمان یاد دهد؟ چه درسی میتوانیم ازش بگیریم؟ 

آن وقت است که به پذیرش هیجان رسیده ایم...

راستی پذیرش هیجانهایمان، با پذیرش شرایط بیرونی یا درماندگی متفاوت است. 

مواظب خودتان باشید :)