در نگاه پدیدارشناسانه، تجربه فرد از «نیاز مداوم به تأیید» یک پدیدار زنده و خاص است: فرد، در لحظه‌های تردید، احساس می‌کند که تنها از طریق نظر دیگران می‌تواند «درست بودن» خود یا تصمیماتش را تضمین کند. این تجربه، با اضطراب و کشمکش بین خودآگاهی و وابستگی به دیگران همراه است. فرد نه تنها در تصمیم‌های بزرگ، بلکه در رفتارهای روزمره و کوچک، درگیر جستجوی نشانه‌ای از صحت عمل خود می‌شود.

3 اسفند 1404 - 14:2
بازدید ها: 5