لیست تمامی بیماری ها به همراه علائم و نحوه درمان:

لیست بیماری ها به ترتیب الفبای فارسی
فیبروم رحم - Uterine fibroids
نام های دیگر: uterina myoma
  • معرفی
  • علائم
  • درمان

معرفی

فيبروم رحم (به انگليسي: Uterine fibroids) رشد بيش از اندازه بافت رحم در زنان در سن بچه داري است يا به عبارتي فيبروم رحم يا تومورخوش خيم عضله صاف رحم، شايع ترين تومور لگني در نزد زنان است که تقريباً در پنجاه درصد زنان و معمولاً در سنين باروري بين 25 تا 40 سالگي ديده مي‌شود.
در اين بيماري سلول‌هاي ماهيچه‌اي و ديگر بافت‌هايي که ديواره رحم را مي‌سازند، غده‌هاي غيرسرطاني درون ديواره رحم و پيرامون آن مي‌سازند. اين بيماري مي‌تواند باعث نازايي شود. خطر دچار شدن به اين بيماري در زناني که نسبت به قدشان افزايش وزن دارند، بالا و در زناني که بچه دار شده‌اند، پايين است.
 
انواع فيبروم‌ها
فيبروم‌ها بر اساس محل آن‌ها در رحم تقسيم بندي مي‌شوند. شايع ترين محل وجود آن‌ها اينترامورال (داخل عضله رحم)، ساب سروزال (به صورت توده برجسته‌اي خارج رحم) و زير مخاطي (داخل حفره رحم) هستند. نوع سوم يعني زير مخاطي که از همه موارد نادرتر است با بيشترين تظاهرات باليني از جمله منوراژي يا خونريزي شديد قاعدگي و نازايي همراه‌است.
 
عوامل پديدآورنده
به نظر مي‌رسد فيبروز رحمي پي آمد عوامل زيادي است که بر هم اثر مي‌گذارند. اين عوامل ممکن است ژنتيکي، هورموني، محيطي يا ترکيبي از همه اين‌ها باشد.
 
فيبروم و نازايي
فيبروم علت شايعي براي نازايي نيست و فقط در ده درصد موارد ممکن است سبب نازايي شود، ولي اگر خانمي با وجود فيبرومي در رحم حامله شود، به علت تغييرات هورموني در اين دوران ممکن است (به خصوص در سه ماهه اول و دوم بارداري) فيبروم‌هايش بزرگ تر شوند. گاه در اين دوران در داخل فيبروم‌ها، خونريزي ايجاد مي‌شود که همراه با درد شديد شکم به صورت حادو ناگهاني و تب بالا خواهد بود که در بسياري از موارد اين حالت با شکم حاد جراحي يا آپانديست يا کيست پاره شده تخمدان اشتباه شده و اگر دقت نشود ممکن است باعث انجام جراحي غيرضروري در دوران بارداري شود که عوارض فراواني از جمله زايمان زودرس به دنبال خواهد داشت.

علائم

بسياري از زناني مبتلا به فيبروز رحمي، هيچ نشانه‌اي ندارند. نشانه‌هاي اين بيماري ممکن است اين گونه باشد:
  • قاعدگي‌هاي سنگين و دردناک يا خونريزي بين دوره‌هاي ماهانه
  • احساس پري در پايين شکم
  • ادرار زياد
  • درد به هنگام نزديکي جنسي
  • درد در پايين کمر
  • مشکلاتي در توليد مثل، مانند نازايي، سقط جنين يا زايمان پيش رس
بيشتر زنان مبتلا به فيبروز رحمي نازا نيستند و مي‌توانند بچه دار شوند. برخي زنان مبتلا به فيبروز رحمي ممکن است نتوانند به طور طبيعي باردار شوند. اما با پيشرفت‌هاي که در درمان ناباروري رخ داده‌است، ممکن است برخي از اين زنان باردار شوند.

درمان

زناني که به فيبروز رحمي دچار هستند، اما نشانه‌هاي آن را نشان نمي‌دهند، ممکن است به درمان نياز نداشته باشند. زناني که درد يا ديگر نشانه‌هاي اين بيماري را دارند ممکن است اين درمان‌ها براي آن‌ها سودمند باشد:
 
درمان دارويي
داروها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه‌هاي فيبروز رحمي شوند و حتي از رشد آن جلوگيري کنند يا آن را کند سازند. اما هنگامي که بيمار داروها را کنار مي‌گذارد، بافت فيبري اغلب بار ديگر رشد مي‌کنند.
امکان دارد براي به حداقل رساندن خونريزي رحمي مصرف پروژستين‌ها توصيه شود. براي تخفيف درد هم استفاده از داروهاي ضدالتهاب غيراستروييدي توصيه مي‌شود.
 
جراحي
چند جراحي نيز براي فيبروم رحمي وجود دارد:
  • برداشت بافت فيبري و گذاشتن بخش‌هاي سالم رحم که به آن ميومکتومي مي گويند.
  • بريدن رگ‌هاي خون رسان به بافت فيبري باعث فروکش کردن رشد آن‌ها مي‌شود.
  • برداشت رحم (هيستروکتومي) که تنها راه اطمينان بخش براي درمان فيبروم رحمي است.