کودکان ممکن است مفهوم «فاصله عاطفی» را ندانند، اما سردی، قهر، تنش و کاهش ارتباط میان والدین را احساس میکنند. برای بعضی کودکان، این فضای مبهم میتواند با نگرانی، وابستگی، مشکلات خواب، تحریکپذیری، شکایتهای جسمانی یا تغییرات رفتاری همراه شود.
بااینحال، هر اضطرابی در کودک ناشی از اختلاف والدین نیست و سردی عاطفی نیز بهتنهایی به معنای ایجاد اختلال روانی در کودک نیست. شدت و تداوم تعارض، احساس امنیت کودک و کیفیت رابطه او با والدین اهمیت دارند.
یکی از مهمترین اصول این است که کودک وارد تعارض زوجی نشود. او نباید پیامرسان، قاضی، محرم اسرار یا مسئول آشتیدادن والدین باشد.
اگر کودک متوجه اختلاف شده است، میتوان متناسب با سن به او گفت:
«مامان و بابا این روزها درباره بعضی مسائل مشکل داریم؛ اما این مشکل تقصیر تو نیست و هر دومون دوستت داریم.»
اگر اضطراب یا تغییرات رفتاری کودک شدید، مداوم یا مختلکننده زندگی روزانه شده است، ارزیابی تخصصی توصیه میشود.
گاهی برای فهم اضطراب کودک، فقط نباید به کودک نگاه کرد؛ باید دید او هر روز در فضای عاطفی خانواده چه چیزی را تجربه میکند.