گاهی وقتها که از کامپیوترمان، زیاد کار می کشیم، کند می شود یا ارورهای پر سروصدا و بی منطق می دهد و گاهی کاملا فریز می شود. بدون توجه به اینکه دلیل اصلی این بازی ها، پردازنده مرکزی کامپیوتر است، یا حافظه اصلی یا حافظه جانبی یا یکی از صد قطعه دیگر، آن را ریست می کنیم. نود در صد مواقع، مشکل حل می شود. گویا کامپیوتر، نفسی تازه می کند و دوباره سرحال و قبراق، آنچه باید انجام دهد را انجام می دهد.
برای اینکه بتوانیم حالت بقا را خاموش کنیم، می توانیم از چند وقت قبل، زمانی مشخص برای شروع دوباره تعیین کنیم و در طی این مدت، بر روی ذهنیت خودمان کار کرده و قصد و نیتی که تعیین کردیم را تقویت میکنیم. قطعا خودتان با تعیین زمان های تاریخ وار، مانند شنبه، اول ماه، اول سال آشنا هستید.
اما می توانیم فراتر از تاریخ رفته و یک مناسبت یا رویداد خاص ولو کاملا بیربط را در نظر بگیریم. نمونه های زیر را برای ایده گرفتن مشاهده نمایید:
بعد از اینکه مدرکم رسید، ریست می شوم.
بعد ازینکه دندانم را درست کردم، ریست می شوم.
بعد از اینکه کابینت های آشپزخانه را تعمیر کردم، ریست می شوم.
بعد از اینکه اسباب کشی کردم، ریست می شوم.
بعد از اینکه ماشینم را عوض کردم، ریست می شوم.
بعد از اینکه از مسافرت برگردم، ریست می شوم.
یا حتی وقایع و رویدادها و خرده کارهای بسیار کوچکتر و کم اهمیت تر. مانند:
امروز بعد ازینکه مدیتیشن کردم، ریست می شوم.
امروز بعد از اینکه دوش گرفتم، ریست می شوم.
امروز بعد ازینکه تنهایی در کافی شاپ قهوه خوردم، ریست می شوم.
امروز بعد از لاک زدن ناخن هایم، ریست می شوم.
امروز بعد از خرید یک تیشرت، ریست می شوم.
با این مثال ها می خواهم بگویم، می توانیم بهانه های زیادی برای تنظیم مجدد شدن پیدا کنیم.
شروع هر کار کوچک یا بزرگی می تواند محرکی شود برای برگشت به روال عادی و بیرون آمدن از حالت بقای صرف.
قسمت اول را اینجا بخوانید:
نظرات شما
نظرتون در مورد پست برگشت به روال زندگی بعد از بحران. قسمت دوم. تعیین زمان چی هست ؟