جستار پدیدارشناسانه اگزیستانسیال درباره کندی بیمارگونه
کندی بیمارگونه، وضعیتی است که در آن فرد عملاً توان و انگیزهی حرکت روانی یا فیزیکی را از دست میدهد و حتی امور روزمره نیز به کندی و دشواری انجام میشوند. این پدیده بیش از آنکه صرفاً یک مشکل فیزیولوژیک یا عصبی باشد، میتواند به عنوان تجربهای اگزیستانسیال از جهان و زمان فهمیده شود. از منظر پدیدارشناسی، کندی بیمارگونه عبارت است از احساس انسداد در جریان تجربهی زندگی، جایی که زمان، به جای آنکه سیال و جاری باشد، سنگین و کشیده میشود.
در ادامه یک جستار پدیدارشناسانه اگزیستانسیال درباره کندی بیمارگونه (Pathological Slowness) همراه با راهکارهای درمانی در چارچوب رواندرمانی اگزیستانسیال ارائه میکنم.