1.  وقتی خونه تنهایی و پدرمادرت سر کار هستن و همزمان یکی می خواد از در یا پنجره بیاد داخل چکار میکنی؟
جواب:  قبل از زنگ زدن به پلیس به مامان و بابا زنگ بزن
چون ممکنه طول بکشه تا به پلیس جریان رو بگه اما اگه به مامان بابا بگه اونا زودی زنگ میزنن به همسایه ها و اونا به داد می رسن.

2. آیا میشه از یه غریبه شکلات گرفت؟
جواب: نه اصلا، نه اسباب بازی، نه شکلات، نه هیچ چیزی

3. یه بزرگتر تو خیابون ازت کمک میخواد، آیا باید بهش کمک کنی؟ جواب:  باید بلند "نه" بگی و سریع دور بشی
 اگه کسی کمک بخواد واقعا از بزرگترا می خواد نه بچه ها

4. اگه  سگ بهت حمله کرد باید چیکار کنی؟
جواب: باید آروم باشی و تحریکشون نکنی و اصلا به چشم سگ نگاه نکنی،بعد کیف یا کلاهت رو در یه جهت بنداز و در جهت مخالف، آروم بدون اینکه عقب رو نگاه کنی برو

5. یه همسن خودت که باهاش تازه دوست شدی دعوتت می کنه بری خونه شون، آیا باید بری؟
برای حفظ امنیت کودکانمان، بهتره به فرزندانمان واضح و شفاف بگیم که اجازه دادن تنهایی با چه افرادی رفت و آمد کنند.

6. منتظر آسانسوری و یه غریبه میاد سوار میشه آیا باید تو هم سوار شی؟ جواب: نباید سوار شی و اگه طرف تعارف زد که بیا سوار شو بگو منتظر مامان بابام هستم، الان میان با هم سوار میشیم، فقط همسایه هایی که میشناسید و شما بهش معرفی کردید، امن هستن

7. چیکار میکنی اگه بفهمی یکی مراقبته و داره نگاهت میکنه؟ جواب:  باید زود بری تو یه سوپر بزرگ یا یه مغازه که آدما هستن و از اونجا به پدر و مادرت زنگ بزنی

8. وقتی خونه تنها هستی در رو به روی کی  باز میکنی؟
جواب: "در رو به روی غریبه باز نکن" جهانی ترین جمله ی جهانه. یادتون باشه خطر فقط یه مرد غریبه نیست یه زن هم میتونه خطر باشه اینو به بچه مان بگیم

9. چیکار باید بکنی اگه یه غریبه تو رو بگیره و نذاره بری؟
جواب: باید سعی کنی حواس دیگران رو جلب کنی، با جیغ زدن و کمک خواستن هر طور شده اطرافیان رو آگاه کنی 

10. چیکار باید بکنی اگه یهو جمعیت به سمتش اومد مثلا تو استادیوم یا تعطیل شدن مدرسه ؟ جواب: یادش بدین اصلا برخلاف جمعیت حرکت نکنه و هماهنگ با اونا جلو بره خودش رو گم نکنه اروم باشه اگه چیزی هم از دستش افتاد اصلا مهم نیست و نباید بشینه ورش داره وگرنه زیر دست و پا میمونه، اما لطفا اگه همراه شماست حتما رو دوشتون سوارش کنین اینجوری خطری براش نداره.

 

نیلوفر رجبیان 
دانشجوی دکتری روانشناسی 
عضو سازمان نظام روانشناسی 
عضو مرکز پژوهشی کودکان  
متخصص کودک و نوجوان 
تست های شخصیت شناسی 
زوج درمانی و خانواده درمانی 
تشخیص و درمان اختلالات رفتاری و روانشناختی در کودکان و بزرگسالان، ترس ، افسردگی، وسواس
دارای 18 سال سابقه ی حرفه ای در امر کودک و نوجوان

09122346561

24 دی 1397 - 11:55
بازدید ها: 475

برگزاری دوره جامع درمان شناختی-رفتاری cbt


روان شناس کودک و خانواده
مشاوره پیش از ازدواج

روان درمانگری( stdp dbt cbt act mbsr ta mbct)
خانواده درمانی ، زوج درمانی ،
سکس تراپی

روانشناسی کودکان استثنایی، بازی درمانی،گفتار درمانی
مشاوره تربیتی، تحصیلی و شغلی
سنجش و ارزیابی هوش، استعداد و شخصیت
برگزاری کارگاه های عمومی و اختصاصی
برگزاری کارگاه های توانمند سازی ویژه مشاوران و روان شناسان
برگزاری کارگاه های بازی درمانی
برگزاری كارگاه آزمون هوش وكسلر
مشاوره به سازمان ها و نهادهای آموزشی و صنعتی

درمان اختلالات روانشناختی
افسردگی،اضطراب،وسواس،سکس تراپی
،اختلالات خوردن و خواب،اعتیاد،اختلالات شخصیت،
تکنیکهای مدیریت استرس، مهارت حل مساله ، افزایش هوش هیجانی، بهبود روابط متقابل 
فوبیا ، حملات پانیک،اتیسم
نوروفیدبک درمانی ، سندروم پیش از قاعدگی و .....

22 مهر 1397 - 12:10
بازدید ها: 779

اشتباه والدین امروزی بدلیل مشغله های اقتصادی و گرفتاریهای خانوادگی و کم تحملی آنها با مشکلات کودکانشان گرایش آنها را برای بردن نزد روانپزشک بیشتر و بیشتر کرده و روانپزشک با تشخیص بیش فعالی داروهایی از جمله ریتالین تجویز می کند . 
مشکلات رایج والدین امروزی : ١- تمرکزش کمه ٢-یاد نمی گیره ٣- سر به هواست ٤- خوب گوش نمی دهد ٥ - کلاس اولیه ولی براش کلاس فوق العاده ریاضی و فارسی می گذارند ٦- آروم و قرار نداره ٧- حرف گوش نمی ده ٨- پرخاشگره ٩- بی ادبه و به راحتی توهین می کنه و....... 
بنابراین بچم رفتارش غیر طبیعیه و باید دارو بخوره تا خوب بشه 
خوردن دارو به تنهایی کافی نیست اگر کودک در شرایط حاد باشه دارو و مشارره همزمان باید صورت بگیرد در غیر اینصورت دارو به تنهایی هیچ فایده نخواهد داشت و لو اینکه تاثیر برعکس هم دارد ( کودکم بدتر شده )

علت چیست و چرا روزبه روز درصد کودکان با برچسب بیش فعالی رو به افزایش است ؟ 
کودک نا آرام ، بی نظم ، پرخاشگر و مضطرب دارای مشکلات شدید عاطفی است و برای جبران این خلاء عاطفی درصدد مقابله با محیط خودش بر می خیزد 
بعضی کودکان منزوی و گوشه گیر می شوند ولی اکثریت پرخاشگر و ناآرام خواهند شد 
تربیت نادرست والدین و سرایط محیطی نامطلوب و نداشتن توجه کافی به کودکان این فضا را برای او ایجاد می کند که به مقابله با محیط بپردازد 
استفاده از موبایل پدر و مادر و رفتن به فضاهای مجازی و تماشای تصاویری که مناسب سن آنها نیست می تونه ماه ها ذهن کودک را در گیر خودو خواسش را پرت کند

در دسترس بودن اینترنت و دانلود آسان بازیهای ترسناک و جنگی می تواند روحیه کودک را با همانند سازی با شخصیت های غیر واقعی تا مدت ها مشغول خود کند 
داشتن دوستهای خیالی و گرفتن برنامه از آنها و انجام امتحان حرکات جنگی با همسن های خود 
داشتن پدری مضطرب و پرخاشگر که فقط با کتک و فریاد با کودک خود حرف می زند و تین تایید را به او می دهد که تو بی کفایت و نالایقی و عرضه ی هیچ کاری را نداری 
والدین گاهی می خواهند خیلی خوب تربیت کنند و گاهی آنقدر مهربان می شوند که همان کارهایی را که منع کرده بودن ، دوباره اجازه انجام می دهند 
والدین دیگر فقط نقش سرویس دهنده و کارگر را برای کودکانشان دارند و اجازه تجربه کردن را به آنها نمی دهند و هر جا که احساس نیاز به کمک در خود می بینند قبل از آنکه کودک نیاز خود را بیان کند مانند سوپرمن دخالت می کنند 
کودک داد می زند و آنها هم با کودکشان داد می زنند ، کودک اوج صدایش را بالا و بالاتر می برد تا زودتر به خواسته اس برسد و والدین را مغلوب خود کند و پدر ی مادر که طاقت و تحمل تماشای ناراحی کودکشان را ندارند کوتاه میایند و او را به خواسته اش می رسانند 
این رفتار پدر و مادر نشان می دهد که فریاد و بی ادبی تو باعث شد که ما کوتاه بیایم پس از این به بعد هر چی خواستی داد بزن و بگو 
والدین در درجه اول بهتر است شیوه تربیتی و شرایط محیطی خودشان را کاملا هماهنگ با هم و از نا ایمن با ایمن

تبدیل کنند و در صدد رفع مشکلات عاطفی او بر بیایند چهارچوب های صحیح و قوانین قاطع همراه با مهربانی داشته باشند و افکار ناکار آمد و آسیب زا و منفی را از ذهن کودک خود پاک کنند و آن را تبدیل به مثبت کنند

.............................................................

نیلوفر رجبیان 
دانشجوی دکتری روانشناسی 
عضو سازمان نظام روانشناسی 
عضو مرکز پژوهشی کودکان  
متخصص کودک و نوجوان 
تست های شخصیت شناسی 
زوج درمانی و خانواده درمانی 
تشخیص و درمان اختلالات رفتاری و روانشناختی در کودکان و بزرگسالان، ترس ، افسردگی، وسواس
دارای 18 سال سابقه ی حرفه ای در امر کودک و نوجوان

09122346561

24 شهریور 1397 - 15:12
بازدید ها: 1217

داروی ریسپریدون چیست؟

قرص ریسپریدون (risperidone) از داروهای ضد روان پریشی و ضد جنون است که برای درمان اسکیزوفرنی، رفع علایم اختلال دوقطبی، رفع بی قراری در بیماران اوتیسم و درمان اختلالات اضطرابی تجویز می شود. تب، سفت شدن عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع، خشکی دهان و خواب آلودگی برخی از عوارض قرص ریسپریدون می باشد.

قرص ریسپریدون یک داروی ضد جنون است و با تغییرات اثرات مواد شیمیایی در مغز کار می کند. قرص ریسپریدون برای کودکان مبتلا به اوتیسم برای درمان علائم تحریک پذیری کاربرد دارد. قرص ریسپریدون یک داروی عمومی و در دسترس و کم هزینه برای همه افراد است.

عوارض قرص ریسپریدون چیست ؟

 اگر علایمی مانند کهیر، مشکلات تنفسی، تورم صورت، لب ها، زبان یا گلو دیدید حتما از پزشک خود کمک بخواهید.

همچنین با دیدن علایم زیر سریعا به پزشک مراجعه کنید.

+از عوارض قرص ریسپریدون کاهش پلاکت های خون، کبودی، خونریزی غیر معمولی (بینی، دهان، واژن و یا مقعد)، لکه های زیر پوستی بنفش یا قرمز است .

+دیگر عوارض قرص ریسپریدون قند خون بالا، افزایش تشنگی، افزایش ادرار، گرسنگی، خشکی دهان، خواب آلودگی، خشکی پوست، تاری دید و یا کاهش وزن میباشد .

شایع ترین عوارض قرص ریسپریدون

||| خشکی دهان، ناراحتی معده، یبوست

||| افزایش وزن

||| احساس درد در دست و پا

||| سر درد

||| سرگیجه، خواب آلودگی، احساس خستگی

||| لرزش، انقباض عضلات و یا غیر قابل کنترل بودن حرکات

||| نگرانی، اضطراب، احساس بی قراری

||| افسردگی

تا اینجا متوجه شدیم که داروی رسپیریدون ضد جنون است که برای ضد اضطراب هم استفاده می شود و بیشتر برای درمان کودکانی که دارای بیماری اتیسم و اسکیزوفرن هستند تجویز می شود

...........................................................................................

نیلوفر رجبیان 
دانشجوی دکتری روانشناسی 
عضو سازمان نظام روانشناسی 
عضو مرکز پژوهشی کودکان  
متخصص کودک و نوجوان 
تست های شخصیت شناسی 
زوج درمانی و خانواده درمانی 
تشخیص و درمان اختلالات رفتاری و روانشناختی در کودکان و بزرگسالان، ترس ، افسردگی، وسواس
دارای 18 سال سابقه ی حرفه ای در امر کودک و نوجوان

09122346561

24 شهریور 1397 - 15:1
بازدید ها: 1511

قرص ریتالین + عوارض مصرف این دارو
مقدمه ای در مورد ریتالین
متیل فنیدات (به انگلیسی: methylphenidate) که بیشتر به نام تجاری ،ریتالین (به انگلیسی: ritalin) شناخته می‌شود، از مشتقات گروه امفتامین‌ها است؛ که برای درمان افسردگی، نشانه‌های نارکولپسی، و برخی از مبتلایان به بیش فعالی مقاوم به درمان تجویز می‌شود.

والدینی که کودکان بیش فعال با یا بدون نقص توجه دارند، عموما در مورد مصرف داروها به خصوص ریتالین که شایع ترین داروهای مصرفی این کودکان است، نگرانی های زیادی دارند.

از جمله اینکه این دارو بر روی چه قسمتی از مغز تاثیر می گذارد؟

میزان اثر آن چقدر است؟

آیا برای همه کودکان مفید است؟

آیا عوارض دارد؟

چگونه با عوارض این دارو می توان مقابله کرد؟

تا کی به مصرف آن باید ادامه داد؟

قرص ریتالین + عوارض مصرف این دارو

تاریخچه مصرف ریتالین
"متیل فنیدیت" با نام تجاری "ریتالین" توسط کمپانی داروسازی "نوارتین" در سال 1954 به بازار دارویی دنیا عرضه شد. در ابتدا قرار بود این دارو برای درمان افسردگی، خواب آلودگی در طول روز و سندرم خستگی مزمن استفاده شود اما به تدریج با پیشرفت علم و تجربه های گوناگون مشخص شد می توان از این دارو در درمان کودکانی که دچار اختلال بیش فعالی و کم توجهی هستند (adhd) نیز استفاده کرد.

قرص "ریتالین" خواصی شبیه آمفتامین (قرص مشهور اکستازی) دارد و دانشجویان کالجهای آمریکا و استرالیا به دلیل تأثیر آن در درمان خواب آلودگی در طول روز، برای درس خواندن و یا مهمانی های شبانه شان چند عدد از این قرصها را مصرف می کردند.

در سالهای اخیر مصرف خودسرانه این دارو در کشورها رو به افزایش گذاشت و گزارشهای متعددی وجود دارد که برخی از افراد برای بیدار ماندن در شبهای امتحان از قرص های ریتالین استفاده می کنند تا بتوانند چندین ساعت متوالی بیدار مانده و به شکل غیر معمولی تمرکز خود را در مدت طولانی حفظ کنند.

مصرف کنندگان تصور می کنند ریتالین بی خطر است در حالی که عوارض مصرف خودسرانه این قرص ها می تواند در حد مواد دیگر نظیر کوکایین و آمفتامین باشد و پزشکان و روانپزشکان با صراحت اعلام می کنند ترک کردن داروهای محرک آمفتامینی نظیر ریتالین و اکستازی، بسیار سخت تر و پیچیده تر از سایر مواد مخدر است.

استفاده محدود و کنترل شده ریتالین باعث عادت کردن بدن مصرف کننده به دوزهای پایین و در نتیجه ایجاد علاقه فرد به استفاده از دوزهای بالاتر و حتی مصرف داروهای سنگین تر و خطرناک تر می شود. علاوه بر آن تاکنون در چند مورد سوء مصرف ریتالین منجر به مرگ شده است.


رایج ترین دارو برای کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه دارویی به نام «متیل فنیدیت» با نام تجاری «ریتالین» است. این دارو به شکل قرص در بازار دارویی موجود است. ریتالین با اثر بر قشر مغز و تالاموس از بازجذب مجدد دوپامین در سلول های عصبی جلوگیری می کند (دوپامین یکی از مواد شیمیایی است که در انتقال عصبی نقش دارد).


مدت اثر این دارو چهار تا شش ساعت است؛ بنابراین باید این دارو را یک یا دو بار در روز مصرف کرد. بین کودکان از نظر پاسخ هایشان به این داروها تفاوت های زیادی وجود دارد، برخی کودکان سریعا و به مقدار کم دارو پاسخ می دهند، در حالی که کودکان دیگر فقط به مقدار زیاد دارو پاسخ می دهند. در صورت عدم تاثیر این دارو در مورد فرزندتان، باید با پزشک مشورت کنید تا علت را بیابد.


آنچه اثبات شده این است که استفاده از داروهای محرکی همچون ریتالین موجب کاهش بیش فعالی، افزایش توجه، کاهش تکانشگری، کاهش رفتارهای منفی، بهبود تعامل اجتماعی و افزایش موفقیت تحصیلی (دارو بر هوش آنها تاثیر نمی گذارد، بلکه به آنها کمک می کند قابلیت های اصلی را به نحو مؤثرتری به کار برند) تا حدود 80-70 درصد می شود. این مقدار اثربخشی در مطالعات مختلف اثبات شده است و این یعنی هیچ جای شکی برای استفاده از این دارو باقی نمی ماند.


در واقع و به زبانی شفاف تر، ریتالین جزو داروهایی است که برای درمان کودکان بیش فعال خط اول درمان توسط پزشک تشخیص داده می شوند و البته احتمال عوارضی برای آن مطرح است. ناگفته نماند که همه داروها دارای عوارض هستند اما وقتی دارو توسط پزشک تجویز می شود، سود و مزیت آن با احتمال عوارض سنجیده می شود و بعد از تشخیص قطعی، دارو داده می شود.

مانند انسولین که برای بیماری دیابت تجویز می شود؛ کسی که دیابت ندارد اگر به او انسولین تزریق شود حتما وارد شوک خواهد شد و باید بستری شود؛ ریتالین هم دارویی است که فقط اگر با تشخیص قطعی بیش فعالی توسط پزشک داده شود، حتما باید در آن استفاده کرد.


عوارض این دارو قابل کنترل است. پزشکان عموما قبل از تجویز این دارو یک ارزیابی قبل از درمان، که دربرگیرنده بررسی عملکرد قلبی بیمار، وجود اختلالات حرکتی و عملکرد کبدی و کلیوی است، انجام می دهند و در صورت وجود مشکل در این اعضا و اختلالات متابولیسم،

rajabian tablighat, [۱۴.۰۹.۱۸ ۱۹:۳۳]
میزان مصرف داروها را کاهش یا از داروی دیگری استفاده می کنند.


قبل از آنکه به عواض این دارو و روش های کنترل آن اشاره بکنیم، توجه شمار را به این نکات جلب می کنم که دارو درمانی برای کودکان بیش فعال دارای تاثیر فوق العاده اما کوتاه مدتی بر علائم رفتاری آنان است. به محض قطع مصرف دارو نشانه های بیش فعالی با همان شدت قبلی ظاهر می شود. بسیاری از والدین نیز در مورد استفاده از این داروها دچار تردیدند و رغبت چندانی به استفاده از این داروها برای درمان فرزندشان نشان نمی دهند.

همچنین به علت اینکه ثابت شده این بیماری ناشی از عدم تعادل مواد شیمیایی مغز و ارثی است، مصرف این دارو ممکن است طولانی مدت باشد. بنابراین به دلیل کوتاه مدت بودن اثر این دارو و خاصیت مهارکنندگی آن، و نگرانی والدین از عوارض بلندمدت و همچنین برای هدایت درست این کودکان باید از مداخلات روانشناختی و رفتاری، در کنار این دارو بهره برد.

قرص ریتالین + عوارض مصرف این دارو

قرص ریتالین

مکانیسم اثر رتالین
متیل فنیدات مهارگر قوی دوپامین و به میزان کم‌تری نوراپی‌نفرین در سیستم اعصاب مرکزی است، گمان می‌رود نقص فعالیت این دو آمین پیامرسان (دوپامین و اپی‌نفرین) از علل بروز سندرم بیش‌فعالی-کمبود توجه در کودکان و بزرگ‌سالان باشد، متیل فنیدت با افزایش فعالیت این دو آمین عصبی در بهبود نشانگان این بیماری مؤثر است. در بیماری نارکولپسی نیز نقص در فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک و ارکسین از علل بیماری هستند که این دارو با همان مکانیسم بیماری را کنترل می‌کند.

هرچند متیل فنیدیت دارای اسکلت و ساختار آمفتامینی است ولی برخلاف آن توانایی آزادسازی کاتکول‌آمین‌ها را ندارد و بازجذب سروتونین را نیز مهار نمی‌کند و از این جهت به آمفتامین برتری دارویی دارد.

شایع ترین عوارض جانبی ریتالین
ناشی از مصرف ریتالین عبارتند از بی اشتهایی، تهوع، کاهش وزن، بی خوابی، کابوس های شبانه، گیجی، تحریک پذیری، ملال، کج خلقی، بی قراری که عموما زیر نظر پزشک قابل کنرتل هستند.
می تواید برخی روش های کنترل آن را در جدول زیر مشاهده کنید؛ اما به یاد داشته باشید از این روش ها قبل از مشورت با پزشک استفاده نکنید.

برخی عوارض مانند افزایش تیک ها نیز غالبا پس از مدتی خود به خود از بین می روند. شاید مهمترین عارضه جانبی این داروها، بروز وابستگی فیزیکی و روانی است که نشان می دهد، مصرف این دارو باید زیر نظر پزشک تجویز کننده، قرار گیرد.

قرص ریتالین + عوارض مصرف این دارو

هشدارها و احتیاط در مصرف داروی ریتالین
احتمال وابستگی به دارو و سوءاستفاده از دارو وجود دارد (بسته به میزان، نحوه مصرف و فرد استفاده‌کننده). اگر چه وابستگی جسمانی به ریتالین همانند مواد مخدری نظیر تریاک و شبه مرفین‌ها گزارش نشده‌است؛ اما پزشکان بر وابستگی روانی و نیاز به افزایش میزان مصرف آن که پدیده تحمل (tolerance) نیز نامیده می‌شود، اتفاق نظر دارند. از علائم ترک جسمانی و روانی این قرص می‌توان به دردهای عضلانی، خواب آلودگی و افسردگی نام برد.

این دارو فقط برای افرادی تجویز می‌شود که سابقه کامل آنها به‌طور دقیق ارزیابی شود.

برای بیمارانی با واکنش حاد استرس نباید تجویز شود.

در مصرف طولانی مدت دارو، بهتر است آزمایش‌های منظم شمارش سلول‌های خونی، شمارش افتراقی و شمارش پلاکت‌ها نیز انجام شود.

در صورت عدم بهبودی پس از یک ماه مصرف، باید دارو را قطع کرد.

این دارو نباید برای درمان حالت‌های خستگی مفرط طبیعی، افسردگی و سایکوزها استفاده شود.

نیاز به ادامه مصرف دارو باید مرتب ارزیابی شود و در زمان تعطیلات و زمان‌هایی که مصرف آن نیاز نیست، مصرف کاهش یافته یا قطع شود.

افزایش در جه حرارت بدن، بی نظمی در ضربان قلب، سردرد و تهوع، افزایش فشارخون و تشنج از عوارض مصرف بیش از اندازه ریتالین است.

استفاده از این ماده طبق قوانین جهانی مبارزه با دوپینگ ممنوع می‌باشد.

شایع ترین عوارض مصرف قرص های ریتالین عبارتند از:


• عصبی شدن و بی خوابی
• حالت تهوع و استفراغ
• احساس سرگیجه و سردرد
• تغییرات ضربان قلب و فشار خون (که معمولا به صورت افزایش است ولی در مواردی نیز به شکل کاهش دیده می شود.)
• خارش و جوش های پوست
• دردهای شکمی, کاهش وزن و مشکلات معده
• مصرف دایمی و اعتیاد(وابستگی)
• بروز حالت های روان پریشی (جنون) و علایم وابستگی به ریتالین
• بروز افسردگی پس از قطع مصرف

عوارض مصرف مقادیر زیاد ریتالین


• از دست دادن اشتها و سوء تغذیه
• لرزش و پرش عضلات
• تب,تشنج و سردرد
• نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردی می تواند به شکل خطرناکی ادامه پیدا کند
• تکرار حرکات و اعمال بی هدف
• بروز حالت های پارانویید(سوء ظن), توهم و هذیان
• احساس حرکت و جنبش حشرات در زیر پوست
• مرگ (تاکنون در چند مورد سوء مصرف ریتالین منجر به مرگ شده است)

موارد منع مصرف ریتالین

با این حال توجه كنید كه با مصرف این داروها علاوه بر اینكه هیچ مشكلی از كودكتان رفع نمی كنید چقدر مشكلات دیگر روحی رو روانی برای او ایجاد خواهید كرد 
به جای بردن كودكتان پیش روانپزشك ، خودتان اقدام كنید و راههای صحیح ارتباط با كودكتان را بیاموزید ، نیازهای او را بشناسید و با هم در رفع آن بكوشید

 

عموما قبل از تجویز این دارو یک ارزیابی قبل از درمان، که دربرگیرنده بررسی عملکرد قلبی بیمار، وجود اختلالات حرکتی و عملکرد کبدی و کلیوی است، انجام می دهند و در صورت وجود مشکل در این اعضا و اختلالات متابولیسم،
میزان مصرف داروها را کاهش یا از داروی دیگری استفاده می کنند.


قبل از آنکه به عواض این دارو و روش های کنترل آن اشاره بکنیم، توجه شمار را به این نکات جلب می کنم که دارو درمانی برای کودکان بیش فعال دارای تاثیر فوق العاده اما کوتاه مدتی بر علائم رفتاری آنان است. به محض قطع مصرف دارو نشانه های بیش فعالی با همان شدت قبلی ظاهر می شود. بسیاری از والدین نیز در مورد استفاده از این داروها دچار تردیدند و رغبت چندانی به استفاده از این داروها برای درمان فرزندشان نشان نمی دهند.

همچنین به علت اینکه ثابت شده این بیماری ناشی از عدم تعادل مواد شیمیایی مغز و ارثی است، مصرف این دارو ممکن است طولانی مدت باشد. بنابراین به دلیل کوتاه مدت بودن اثر این دارو و خاصیت مهارکنندگی آن، و نگرانی والدین از عوارض بلندمدت و همچنین برای هدایت درست این کودکان باید از مداخلات روانشناختی و رفتاری، در کنار این دارو بهره برد.

قرص ریتالین

مکانیسم اثر رتالین
متیل فنیدات مهارگر قوی دوپامین و به میزان کم‌تری نوراپی‌نفرین در سیستم اعصاب مرکزی است، گمان می‌رود نقص فعالیت این دو آمین پیامرسان (دوپامین و اپی‌نفرین) از علل بروز سندرم بیش‌فعالی-کمبود توجه در کودکان و بزرگ‌سالان باشد، متیل فنیدت با افزایش فعالیت این دو آمین عصبی در بهبود نشانگان این بیماری مؤثر است. در بیماری نارکولپسی نیز نقص در فعالیت نورون‌های دوپامینرژیک و ارکسین از علل بیماری هستند که این دارو با همان مکانیسم بیماری را کنترل می‌کند.

هرچند متیل فنیدیت دارای اسکلت و ساختار آمفتامینی است ولی برخلاف آن توانایی آزادسازی کاتکول‌آمین‌ها را ندارد و بازجذب سروتونین را نیز مهار نمی‌کند و از این جهت به آمفتامین برتری دارویی دارد.

شایع ترین عوارض جانبی ریتالین
ناشی از مصرف ریتالین عبارتند از بی اشتهایی، تهوع، کاهش وزن، بی خوابی، کابوس های شبانه، گیجی، تحریک پذیری، ملال، کج خلقی، بی قراری که عموما زیر نظر پزشک قابل کنرتل هستند.
می تواید برخی روش های کنترل آن را در جدول زیر مشاهده کنید؛ اما به یاد داشته باشید از این روش ها قبل از مشورت با پزشک استفاده نکنید.

برخی عوارض مانند افزایش تیک ها نیز غالبا پس از مدتی خود به خود از بین می روند. شاید مهمترین عارضه جانبی این داروها، بروز وابستگی فیزیکی و روانی است که نشان می دهد، مصرف این دارو باید زیر نظر پزشک تجویز کننده، قرار گیرد.

هشدارها و احتیاط در مصرف داروی ریتالین
احتمال وابستگی به دارو و سوءاستفاده از دارو وجود دارد (بسته به میزان، نحوه مصرف و فرد استفاده‌کننده). اگر چه وابستگی جسمانی به ریتالین همانند مواد مخدری نظیر تریاک و شبه مرفین‌ها گزارش نشده‌است؛ اما پزشکان بر وابستگی روانی و نیاز به افزایش میزان مصرف آن که پدیده تحمل (tolerance) نیز نامیده می‌شود، اتفاق نظر دارند. از علائم ترک جسمانی و روانی این قرص می‌توان به دردهای عضلانی، خواب آلودگی و افسردگی نام برد.

این دارو فقط برای افرادی تجویز می‌شود که سابقه کامل آنها به‌طور دقیق ارزیابی شود.

برای بیمارانی با واکنش حاد استرس نباید تجویز شود.

در مصرف طولانی مدت دارو، بهتر است آزمایش‌های منظم شمارش سلول‌های خونی، شمارش افتراقی و شمارش پلاکت‌ها نیز انجام شود.

در صورت عدم بهبودی پس از یک ماه مصرف، باید دارو را قطع کرد.

این دارو نباید برای درمان حالت‌های خستگی مفرط طبیعی، افسردگی و سایکوزها استفاده شود.

نیاز به ادامه مصرف دارو باید مرتب ارزیابی شود و در زمان تعطیلات و زمان‌هایی که مصرف آن نیاز نیست، مصرف کاهش یافته یا قطع شود.

افزایش در جه حرارت بدن، بی نظمی در ضربان قلب، سردرد و تهوع، افزایش فشارخون و تشنج از عوارض مصرف بیش از اندازه ریتالین است.

استفاده از این ماده طبق قوانین جهانی مبارزه با دوپینگ ممنوع می‌باشد.[۱]

شایع ترین عوارض مصرف قرص های ریتالین عبارتند از:


• عصبی شدن و بی خوابی
• حالت تهوع و استفراغ
• احساس سرگیجه و سردرد
• تغییرات ضربان قلب و فشار خون (که معمولا به صورت افزایش است ولی در مواردی نیز به شکل کاهش دیده می شود.)
• خارش و جوش های پوست
• دردهای شکمی, کاهش وزن و مشکلات معده
• مصرف دایمی و اعتیاد(وابستگی)
• بروز حالت های روان پریشی (جنون) و علایم وابستگی به ریتالین
• بروز افسردگی پس از قطع مصرف

عوارض مصرف مقادیر زیاد ریتالین

• از دست دادن اشتها و سوء تغذیه
• لرزش و پرش عضلات
• تب,تشنج و سردرد
• نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردی می تواند به شکل خطرناکی ادامه پیدا کند
• تکرار حرکات و اعمال بی هدف
• بروز حالت های پارانویید(سوء ظن), توهم و هذیان

• احساس حرکت و جنبش حشرات در زیر پوست
• مرگ (تاکنون در چند مورد سوء مصرف ریتالین منجر به مرگ شده است)

 

.....................................................................................................

نیلوفر رجبیان 
دانشجوی دکتری روانشناسی 
عضو سازمان نظام روانشناسی 
عضو مرکز پژوهشی کودکان  
متخصص کودک و نوجوان 
تست های شخصیت شناسی 
زوج درمانی و خانواده درمانی 
تشخیص و درمان اختلالات رفتاری و روانشناختی در کودکان و بزرگسالان، ترس ، افسردگی، وسواس
دارای 18 سال سابقه ی حرفه ای در امر کودک و نوجوان

09122346561

24 شهریور 1397 - 14:52
بازدید ها: 1650