جستاری پدیدارشناسانه درباره نگرانی مداوم، ترس از اتفاقات پیش‌بینی‌نشده و درمان اضطراب در روان‌درمانی اگزیستانسیال 

گاهی اضطراب با یک اتفاق واقعی آغاز نمی‌شود؛ با یک سؤال آغاز می‌شود: «اگر اتفاق بدی بیفتد چه؟»

اگر بیمار شوم چه؟ اگر شغلم را از دست بدهم چه؟ اگر رابطه‌ام به پایان برسد چه؟ اگر تصمیم اشتباهی بگیرم و دیگر نتوانم پیامدهای آن را جبران کنم چه؟ اگر یکی از عزیزانم را از دست بدهم چه؟ اگر در آینده تنها بمانم چه؟

این پرسش‌ها ممکن است در ظاهر منطقی و حتی نشانه آینده‌نگری باشند؛ اما وقتی ذهن پیوسته آن‌ها را تولید می‌کند، زندگی از تجربه اکنون به صحنه‌ای برای پیش‌بینی خطرهای احتمالی تبدیل می‌شود.

فرد هنوز در موقعیتی خطرناک قرار نگرفته است، اما بدنش آماده دفاع است؛ هنوز اتفاقی نیفتاده، اما ذهنش پیامدهای آن را زندگی کرده است. گویی آینده‌ای که هنوز وجود ندارد، تمام فضای روانی اکنون را اشغال کرده است.

در چنین وضعیتی، مسئله فقط نگرانی درباره آینده نیست؛ مسئله این است که آیا می‌توانیم بدون اطمینان کامل به آینده، زندگی کنیم؟

29 مهر 1405 - 16:56
بازدید ها: 35

جستاری پدیدارشناسانه ـ اگزیستانسیال درباره اضطراب و نگرانی مداوم و درمان آن در روان‌درمانی اگزیستانسیال

گاهی نگرانی با یک مسئله‌ی مشخص شروع می‌شود؛ وضعیت مالی، سلامت، شغل، رابطه، خانواده یا آینده.

اما گاهی نگرانی به یک موضوع خاص وابسته نمی‌ماند.

ذهن از یک نگرانی به نگرانی دیگری می‌رود.

وقتی مسئله‌ی اول حل می‌شود، مسئله‌ی دیگری پیدا می‌شود.

اگر امروز وضعیت مالی نگران‌کننده نیست، شاید سلامت نگران‌کننده باشد. اگر سلامت خوب باشد، آینده‌ی شغلی به موضوع نگرانی تبدیل می‌شود. اگر شغل وضعیت مناسبی داشته باشد، رابطه، خانواده، فرزندان یا احتمال وقوع اتفاقی ناگوار ذهن را درگیر می‌کند.

در این وضعیت، مشکل دیگر فقط «موضوع نگرانی» نیست.

خود نگرانی به شیوه‌ای برای بودن در جهان تبدیل شده است.

فرد ممکن است به‌تدریج احساس کند ذهنش هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود؛ گویی همیشه چیزی وجود دارد که باید درباره‌اش فکر کند، پیش‌بینی کند، بررسی کند یا از وقوع آن جلوگیری کند.

این همان جایی است که اضطراب و نگرانی مداوم می‌تواند کیفیت زندگی انسان را تغییر دهد.

22 مهر 1405 - 1:32
بازدید ها: 29