پگاه فرشینهء عدل
کارشناس ارشد روانشناس و مشاور،درمانگر کودک و بزرگسال (اختلالات باليني، مشاوره فردي ، زوج درمانگر و مشاوره پيش از ازدواج)
سلام وقتتون بخیر باشه
مادر عزیز میدونم چقدر براتون سخت و غیرقابل تحمل میتونه باشه شرایط، و نگرانیتون قابل درکه.
چیزی که باید توجه داشته باشید اینه که تصمیمی که میگیرم به نتایج مثبت منجر بشه نه آسیب بیشتر.
آیا با رفتن من به در خونه شخص مقابل پسرم از ارتباط خودش پشیمون میشه ؟ احتمالا نه. و به احتمال بیشتر از شما فاصله میگیره و بیشتر پنهان میکنه.
تو این شرایط بهترین راه نزدیک شدن به پسر خودم هست و اطمینان دادن در راستای اینکه من به استقلال تو احترام میذارم و باهم سود و زیان ماجرا رو بررسی کنیم که فرزندم خودش متوجه تصمیمش بشه (نوجوانان تو این سن نیاز دارن شنیده بشن، تصمیماتشون و استقلال فردی محترم شمرده بشه و با منطق خود نوجوان باهاش ارتباط گرفته بشه)
مورد خیلی مهم تر پیش قضاوت ذهنی ما نسبت به آدم هاست و چیزی که به نظر ما بده باعث میشه شخصیت فرد رو اشتباه و بد ببینیم که خیلی وقتا به خطا میریم.
2 بهمن 1404 - 16:29