روزبه کمایی
کارشناس ارشد روانشناس باليني
سلام
فرزند شما در سن بلوغ هست و این سن اوج کشمکشهای درونی و بیرونی در فرد به حساب میاد. تغییرات هورمونی، تغییرات ظاهری و فیزیکی از یک طرف و همچنین پیدا کردن خودش به عنوان یک فرد که من کی هستم و چی میخوام. که خود این موارد به اندازه کافی برای او گیجکننده هستن.
از طرفی فرزند شما نه اونقدر بچه به حساب میاد که نیاز به بکن و نکن داشته باشه و نه اونقدر بزرگ که استقلال داشته باشه. بلوغ دوران گذر کردن از کودکی به بزرگسالی است.
پیشنهادم به شما به عنوان پدر مادری که دلسوز هستید و دغدغه پسرتون رو دارید اینه که آموزش ببینید که چطور توی این دوران، شما هم رفتارتون رو با فرزندتون تغییر بدید. فراموش نکنید این دوران یکی از مهمترین دوران زندگی فرزندتون هست و زمینهساز هویت، اعتماد بهنفس، تعریف از خود و… . پس برای به حداقل رساندن آسیب و ایجاد بستری مناسب برای رشد فرزندتون و اینکه شما هم با آرامش بیشتری این دوران رو طی کنید پیشنهاد میکنم با یک روانشناس کودک و نوجوان در ارتباط بمونید.
8 فروردین 1404 - 9:36
