مشاوره تربیتی؟

با سلام و احترام
من یک پسر 3 سال و 2 ماهه دارم که بسیار باهوش است و یک خواهر دوقلو هم دارد.حدود 3 ماه است که بسیار نا آرام و بهانه گیر شده است البته فقط زمانهایی که من در کنارش هستم. وقتی من در خانه نیستم بسیار آرام، خوش اخلاق و مشغول بازی است اما وقتی من هستم من را میزند، به من میگوید حرف نزن، چیزی نخور، هیچ کاری نکن، با باران(خواهر دوقلوش) حرف نزن، به اون غذا نده و .... دائم نق میزند و گریه میکند. حتی کنارش هم مینشینم و بغلش میکنم آرام نیست. ساعتها به این کارش ادامه میدهد.
من شاغل هستم و صبح که خواب هستن سر کار میروم تا حدود 5 یا 5:30 عصر میرسم خانه. بچه ها پیش پرستار هستند.با پرستارشان رابطه خوبی دارند و مشکلی ندارند.پدرشان زودتر از من میرسد و در کنار او هم خوب هستند. تصور میکردم 2 هفته تعطیلات نوروز و بودن در کنارش شاید مشکل را حل کند و یا بهتر کند اما این 2 هفته هم شرایط فرقی نکرد.وقتی بیرون بودیم یا مهمان داریم خوب است اما وقتی در کنار من است شرایط همانگونه است.واقعا عاجز شده ام و بیشتر نگران شرایط روحی او هستم و اینکه چون اجازه نمیدهد که به دختر کوچولو ام توجه کنم نگران صدمه خوردن دخترم هم هستم. چندین بار هم از او شنیدم که میگوید من مامان و بابای جدید میخوام!!
گاهی بی توجه میشوم به بهانه گیری و گریه هایش، گاهی نوازشش میکنم و وقتی خیلی ادامه دهد گاهی او را دعوا میکنم.در این شرایط پیش پدرش هم نمیرود.
ممنون میشوم بنده را راهنمایی بفرمائید که چه باید بکنم؟