مشاوره سلامت روان و روابط عاطفی؟
من يک سال و 7 ماهه رفتم توي رابطه
رابطم خيلي جدي و قصدمون ازدواجه البته تا يکي دوسال آينده
من ناحيه تناسليم از لحاظ ظاهري و زيبايي مشکل داره و بايد جراحي زيبايي انجام بدم
و اين مشکلو به پارتنرم گفتم منتها ايشون ميگن تا من نبينم اون ناحيه رو قبول نميکنم تو دستکاري کني چيزي رو
منم با توجه به عقايدي که دارم نميتونم تا زماني که محرم نشديم اين اجازه رو به اين آقا بدم
و الان مدام احساس ميکنم کار اشتباهي کردم اين مسئله رو گفتم براش چون خيلي ديگه حس ميکنم تو ذهنش بزرگش کردم اين مسئله رو
بنده خدا به رومم نياورد و چيزي نگفت که ناراحت بشم اما خب مدام ميگفت ذهنمو درگير کردي
الان واقعا از گفتنش پشيمونم
نميتونستم بدون اينکه بگم بهش عمل کنم چون اگه زندگي باهم تشکيل ميداديم و ميفهميد دردسر ميشد
و الان هم مشکلي ک درست شده اينه که نميزاره عمل کنم تا نبينه
الان بنظرتون من کار درستي کردم که گفتم يا اشتباه بود کارم اگه اشتباه بود بگيد چيکار کنم ممنون ميشم راهنماييم کنيد
5 پـاسـخ
-
میعاد عصفوری کارشناس ارشد روانشناس و مشاور زوج درماني
سلام. شرايطي که توصيف کرديد بسيار حساس است و کاملاً قابل درک است که بابت آن دچار تنش و ترديد شدهايد. بياييد اين مسئله را از چند زاويه مهم بررسي کنيم تا بتوانيد با آرامش و منطق بيشتري تصميم بگيريد.
### 1. آيا گفتن اين مسئله کار اشتباهي بود؟
**خير، کار شما اشتباه نبود.** اتفاقاً اين نشاندهنده مسئوليتپذيري و صداقت شما در رابطهاي است که قصد ازدواج در آن داريد.
* **شفافيت:** در روابط جدي، پنهانکاري ميتواند در آينده به بياعتمادي منجر شود. اينکه شما ميخواستيد پيش از ازدواج مسائل پزشکي يا ظاهري خود را حل کنيد تا در زندگي مشترک با چالش مواجه نشويد، نشاندهنده احترام شما به خودتان و شريک زندگيتان است.
* **سلامت روان:** اينکه نگران بوديد بعد از ازدواج متوجه شود و مشکلي پيش بيايد، دغدغهاي منطقي است.
### 2. چرا پارتنر شما اينطور واکنش نشان داده است؟
واکنش او (اصرار به ديدن قبل از اجازه عمل) احتمالاً ناشي از چند مسئله است:
* **کنجکاوي يا نگراني:** او احتمالاً نگران است که شما به خاطر يک وسواس ذهني يا تصوير ذهني اشتباه از خودتان، تن به جراحيهاي غيرضروري بدهيد. او ميخواهد ببيند آيا واقعاً مشکلي وجود دارد يا اين فقط يک دغدغه دروني است.
* **ناشناخته ماندن:** چون تا الان اين اجازه را ندادهايد، ذهن او درگير يک "نقطه مجهول" شده است. براي بسياري از مردان، وقتي حرفي از يک نقص يا مشکل زده ميشود که امکان ديدن آن نيست، ذهنشان آن را بسيار بزرگتر از واقعيت تصور ميکند.
### 3. حالا چه بايد کرد؟ (راهکارهاي پيشنهادي)
**الف) تفکيک ضرورت پزشکي از ضرورت زيبايي:**
اول از همه، براي خودتان مشخص کنيد که اين جراحي چقدر «ضروري» است؟
* آيا يک مسئله پزشکي/درماني است؟ (مثلاً مشکل عملکردي، درد، يا ناهنجاري مادرزادي)
* يا يک مسئله صرفاً زيبايي است؟
اگر مسئله درماني است، حتماً به او بگوييد: «اين موضوع بيشتر از اينکه زيبايي باشد، يک مسئله سلامت/عملکردي است که براي کيفيت زندگي آينده ما لازم است حل شود.»
**ب) گفتگو براي آرام کردن ذهن او:**
به جاي اينکه اجازه دهيد او تصور کند شما ميخواهيد "خودتان را دستکاري کنيد"، با او صادقانه صحبت کنيد. ميتوانيد بگوييد:
* «من بابت اينکه اين موضوع را مطرح کردم پشيمان نيستم، چون برايم مهم بود که با صداقت پيش برويم. اما حس ميکنم اين موضوع باعث نگراني تو شده است. من به ارزشها و چارچوبهاي خودم پايبندم و تا قبل از ازدواج اجازه ديدن نميدهم، اما ميتوانم به جاي ديدن، به تو اطمينان بدهم که اين موضوع نظر يک متخصص پزشکي است، نه يک تصميم خودسرانه يا وسواسي.»
**ج) استفاده از نظر متخصص:**
اگر ايشان همچنان اصرار دارد، ميتوانيد بگوييد: «اگر نگراني تو بابت اين است که آيا واقعاً نياز به جراحي دارم يا نه، ميتوانم از پزشکم بخواهم که در يک جلسه مشاوره، ضرورت اين کار را به زبان پزشکي توضيح دهد تا نگراني تو برطرف شود.» (اين کار باعث ميشود او بداند شما به دنبال يک تصميم منطقي هستيد، نه يک جراحي بيدليل).
**د) قاطعيت در تصميمگيري:**
فراموش نکنيد که **بدن شما، حق شماست.** حتي اگر او نگران است، نبايد قدرت تصميمگيري را از شما بگيرد. اگر شما بابت اين مسئله احساس ناراحتي ميکنيد و فکر ميکنيد اين جراحي به اعتماد به نفس شما کمک ميکند، اين حق شماست که آن را انجام دهيد، چه او ببيند و چه نبيند. اگر او اصرار دارد که «چون نبينم اجازه نميدهم»، اين نشانه يک رفتار کنترلي است که بايد در موردش تامل کنيد.
### پيشنهاد نهايي:
به او بگوييد: «من احساس کردم با گفتن اين موضوع دارم صداقتم را به تو ثابت ميکنم، اما الان حس ميکنم فضاي ما سنگين شده است. بيا روي اين موضوع توافق کنيم: من براي سلامت و آرامش خودم به دنبال اين جراحي هستم و اين موضوعي است که تصميمش را گرفتهام. اگر اعتماد نداري، ميتوانيم با هم پيش يک متخصص برويم تا او نظرش را بگويد، اما اصرار بر ديدن، با چارچوبهاي اعتقادي من در تضاد است.»
-
شاهین کریم پور کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)
با سلام
اگر قابل اصلاح و جراحي بوده انجام مي داديد و ان را بيان نمي کرديد و اينکه انجام نداديد تا زمانيکه صحبت ازدواج نشده لزومي نداره مطرح شود -
مرضیه طاهری کارشناس ارشد روانشناسي باليني، زوج درمانگر
با سلام
اين موضوع دو نکته مهم دارد
يک: متاسفانه عمل هاي زيبايي که از لحاظ پزشکي ضروري هم نيستند بسيار رايج شده و بايد مدنظر داشت که لزوما چيزي که رايج هست صحيح نيست و در وهله اول ببينيد اصلا اين عمل لازم هست يا نه
دو : اينکه شما صداقت و شفافيت را خواستيد داشته باشيد بسيار ارزشمند هست منتها بهتر بود مطرح کردن اين موضوع که هم ذهن پارتنر درگير نشود و هم چارچوب اعتقادات خود را داشته باشيد به شکل غير مستقيم پرسيده ميشد و نظر پارتنر رو متوجه ميشديد اما فعلا چون مطرح شده بهتر هست مراجعه به پزشک مربوطه داشته باشيد و چنانچه لازم باشد توسط پزشک به ايشون هم اعلام بشه -
دکتر سیده یاسمن هاشمی کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور
سلام و وقت بخير. اصلا درباره مسايلي که فقط در نطر خودتون مشکل هست تا قبل از اعلام خود پارتنرتون درباره اش صحبت نکنيد و به خودتون برچسب نزنيد.اينکه شما اين مسيله را در ذهن پارتنر بزرگ کرديد در حاليکه شايد اصلا نظر ايشون همسو با شما نباشد. آقايون نسبت به مسايل حساس تر هستند پس اجازه بدهيد به زمانش خودش نظرش را بگويد. سعي کنيد اين موضوع را کمرنگ کنيد و تا ثبل ازدواج نيازي به عمل زيبايي نميباشد بعد با همفکري و موافقت همسر خود تصميم بگيريد.
-
فرزانه حکم آبادی کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر
سلام دختر خوبم ، اگر به قاطعيت هر دو تصميم بر ازدواج داريد با مراجعه به متخصص زنان دلايل اين امر رو توسط متخصص و به صورت حرفه اي بيان کنيد ، همراهي يک متخصص در اينطور مواقع مانع هر سوءتفاهمي ميشه
