مریم فرازمندپور کارشناس ارشد روانشناس باليني و مشاور| مشاوره و درمان فردي، مديريت ارتباطات عاطفي و بين فردي، مداخله در بحران، درمان اضطراب ، افسردگي ، مشکلات خواب
سلام.دکتر مريم فرازمندپور هستم در جواب سوال شما و در شرايطي که توصيف کرديد بسيار حساس است و کاملاً قابل درک است که چرا احساس بيدفاع بودن يا تنهايي ميکنيد. از نظر روانشناسي، اين مسئله معمولاً به تفاوت در «سبکهاي مقابلهاي» و «نيازهاي عاطفي» شما و همسرتان برميگردد. مشکل شما دو نفر در **«تعريف حمايت»** است: 1. **تفاوت نگاه:** تو سکوت او را «بيتفاوتي و عدم حمايت» ميبيني، اما او احتمالاً سکوت را «خونسردي و بيارزش دانستنِ فرد توهينکننده» ميبيند. 2. **نياز شما:** شما در آن لحظه به **تأييد عاطفي** نياز داريد، نه حتماً دعوا کردن. ميخواهيد همسرتان نشان دهد که او هم از آن حرف ناراحت شده است. 3. **راه حل:** به جاي دعوا کردن در خانه، در يک لحظه آرام به او بگوييد: «من انتظار ندارم با همه دعوا کني، ولي وقتي سکوت ميکني حس ميکنم تنهام. لطفاً فقط در آن لحظه با يک نگاه يا يک جمله کوتاه (مثل: اهميت نده عزيزم) نشون بده که تو هم کنار مني.» **خلاصه فرمول:** به جاي سرزنشِ او، به او **«دستورالعملِ حمايت»** بدهيد تا بداند دقيقاً در آن لحظه چه کاري باعث ميشود احساس امنيت کنيد.
دکتر سیده یاسمن هاشمی کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور
سلام و وقت بخير دوست عزيز. تعارض بين زوجين طبيعي است اما چيزي که مهم است قابل مديريت و حل آن تعارض هست . با يک روانشناس زوج درمانگر صحبت بفرماييد.
مرتضی آقایی مزرجی کارشناس ارشد روانشناسي باليني | درمان اضطراب، افسردگي، وسواس و زوجدرماني | 🟢 تخفيف ويژه مشاوره تلفني | رويکرد علمي: CBT + طرحوارهدرماني
سلام. مشکل شما رايج است و ريشه در تفاوت سبک مقابله اي شما و همسرتان دارد: شما انتظار دفاع و واکنش داريد، او احتمالاً از درگيري اجتناب ميکند.
سکوت همسر در مقابل تيکه ديگران، معمولاً به معناي تأييد آن تيکه نيست، بلکه نشانه مهارت پايين جرئت ورزي يا ترس از دعواست. اما اين سکوت براي شما معني «تنها ماندن» ميدهد.
راهکار براي حل اين مشکل:
1. قبل از خروج از خانه (5 دقيقه گفتگو با همسر):
بگوييد: «امشب اگر کسي چيزي گفت، من دوست دارم تو حتي يک جمله کوتاه بگويي مثل: "اين حرفت به ما برميخوره". لازم نيست دعوا کني، فقط بايستي کنارم.»
2. تکليف اين هفته براي خودتان:
دفعه بعد که کسي تيکه انداخت و همسر سکوت کرد، خودتان جواب دهيد (مثلاً: «متاسفم، اما لطفاً اينطور با ما حرف نزنيد»). بعداً در خانه به همسرتان بگوييد: «وقتي خودم جواب ميدم، احساس تنهايي نميکنم. خوشحال ميشم تو هم بعدش من رو تأييد کني.»
نکته کليدي: تو نميخواهي شوهرت لفظاً دعوا کند، ميخواهي حس کني تيم هستيد. اين نياز را دقيقاً به او بگو. اگر باز هم تغييري نکرد، چند جلسه مشاوره زوجي کوتاه مدت کمک بزرگي خواهد کرد.
شاهین کریم پور کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)
با سلام.
از اينکه حمايت نمي کند حد و مرز و حريم را نميداند وقتي تو خانواده شما مورد توهين قرار گرفته وظيفه شما ست از او حمايت کنيد و بر عکس از طرفي شما نبايد هميشه متکي به همسرتان باشيد خيلي از مهارتها رو بلد
باشيد مهارت ابراز احساس و جراتمندانه و نه
گفتن و حل تعارض و حل مساله....چون اکتسابي است
دکتر ابوطالب وفادار دکترای تخصصی روانشناسي و روانشناس باليني و مشاور _ استاديار دانشگاه
درودبر شما
تيکه انداختن سم و مين گذاري رابطه زوجين توسط ديکرن است
همسر بايد در هر زمان و مکان تيگه گاه همسر خودش باشه تا احساس غرور و احساس کارايي داشته باشه
نياز به زوج درماني داريد تا مهارت ها آموزش داده بشه
در صورت تمايل رايگان با شماره 09369475850 تماس بگيريد تا راهکار داده بشه
فرزانه حکم آبادی کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر
سلام عزيزم شما نياز به حمايت عاطفي داريد اما به نظر ميرسه تعريف شما و همسرتون از حمايت عاطفي متفاوت هست، در اين مورد با همسرتون صحبت کنيد و جمله تون رو با" من دلم ميخواد..." " من فکر ميکنم..." "من احساس ميکنم..." شروع کنيد ، همينطور حد و مرز گذاشتن و ابراز وجود رو هم خودتون اموزش ببينيد تا بتونيد با ارامش بيشتري در کنار همسرتون زندگي کنيد
میعاد عصفوری کارشناس ارشد روانشناس و مشاور زوج درماني
خيلي متأسفم که اينهمه فشار را تنها تحمل کردهايد. چيزي که توصيف ميکنيد **مهم و نيازمند بررسي پزشکي/روانپزشکي فوري** است.
### چرا نگرانکننده است؟
احساسي که گفتيد:
- تنگي نفس با تنش شديد
- کمطاقتي و ميل به گريه
- و مخصوصاً اين که **براي چند ثانيه خودتان را جاي ديگري ميبينيد**
اين حالت آخر ميتواند گاهي با **ديرياليزيشن/ديپرسوناليزيشن (حالت گسست ناشي از اضطراب و فشار شديد)** ديده شود، اما چون تازه شروع شده و بعد از زايمان هم بودهايد، **نبايد خودسرانه فرض کنيم فقط از استرس است**. لازم است علل مهمتر هم رد شوند، مثل:
- **اضطراب شديد يا حملات پانيک**
- **افسردگي پس از زايمان**
- **اختلالات گسستي**
- در موارد کمتر شايع اما مهم: **روانپريشي پس از زايمان**
- بعضي علل جسمي/عصبي مثل:
- کمخوني
- مشکلات تيروئيد
- کمبود B12
- افت قند
- اختلالات خواب شديد
- تشنجهاي خفيف/مشکلات عصبي
- مشکلات قلبي/تنفسي که با تنگي نفس همراه ميشوند
### الان چه کار بايد بکنيد؟
#### 1) **امروز يا حداکثر ظرف 24 ساعت ويزيت شويد**
به يکي از اينها مراجعه کنيد:
- **اورژانس**
- **روانپزشک**
- يا **متخصص مغز و اعصاب / داخلي** اگر دسترسي سريعتر داريد
بهخصوص چون علامت جديد «خودم را بيرون از خودم ديدن» ايجاد شده.
#### 2) **اگر هر کدام از موارد زير هست، همين الان اورژانس برويد**
اگر:
- صدا ميشنويد يا چيزهايي ميبينيد که ديگران نميبينند
- افکار آسيب به خودتان يا نوزاد داريد
- گيجي شديد، بيخوابي خيلي شديد، رفتار غيرعادي
- غش، تشنج، ضعف يک طرف بدن، بيحسي، اختلال تکلم
- درد قفسه سينه، تنگي نفس شديد، تپش خيلي شديد
- سردرد شديد جديد
#### 3) **فعلاً تنها نمانيد**
تا وقتي ارزيابي شويد:
- با نوزاد **تنها نمانيد** اگر ممکن است
- رانندگي نکنيد
- هنگام حمام کردن نوزاد يا کار با اجاق/چاقو تنها نباشيد
- از يک فرد قابل اعتماد بخواهيد امروز کنار شما باشد
### محتملترين توضيح چيست؟
با توجه به فشار عاطفي شديد، بيحمايتي، اضطراب، تنگي نفس و ميل به گريه، **احتمال مشکلات رواني پس از زايمان يا اضطراب شديد** مطرح است. آن حس «خودم را جاي ديگري ميبينم» ميتواند يک **حالت گسست موقت** باشد که در فشار رواني شديد رخ ميدهد.
اما چون:
- تازه شروع شده
- شما پس از زايمان هستيد
- و علامت ادراکي غيرعادي ايجاد شده
**حتماً بايد ارزيابي حضوري شويد**.
### تا قبل از مراجعه
اينها فقط کمک موقتاند، نه درمان اصلي:
- چند نفس آرام: 4 ثانيه دم، 6 ثانيه بازدم، 10 بار
- آب و غذاي سبک بخوريد
- کمخوابي را اگر ميشود جبران کنيد
- کافئين زياد نخوريد
- اگر دوباره آن حالت آمد:
- به اطراف نگاه کنيد و 5 چيز را نام ببريد که ميبينيد
- 4 چيز که لمس ميکنيد
- 3 صدا که ميشنويد
اين کار براي زمينگير کردن ذهن مفيد است
### جمعبندي
اين وضعيت **ميتواند از اضطراب شديد باشد، ولي بهخاطر علائم پس از زايمان و تجربه ديدن خودتان بيرون از خودتان، نياز به بررسي فوري دارد.**
**امروز** براي ويزيت اقدام کنيد، و اگر علائم شديدتر شد يا افکار آسيب به خود/نوزاد داريد، **فوراً اورژانس** برويد.
اگر بخواهيد، ميتوانم همين الان به شما کمک کنم يک **چکليست کوتاه علائم خطر** آماده کنيم که با آن تصميم بگيريد «اورژانس بروم يا ويزيت فوري بگيرم».
پاسخ هوش مصنوعی دکتریاب :
مشکل مطرح شده شما در خصوص عدم واکنش همسرتان به رفتارهای نامناسب دیگران و پیامدهای آن بر روابط زناشویی، موضوعی است که نیازمند بررسی و درک عمیقتر است. احساس عدم حمایت و تنهایی در یک رابطه میتواند بسیار آزاردهنده باشد و به مرور زمان باعث تنش و اختلاف شود. این احساسات میتواند ناشی از تفاوت در نحوه برخورد با مسائل اجتماعی، اعتماد به نفس، یا حتی تجربیات گذشته باشد. برای حل این مشکل، لازم است که با همسرتان در فضایی آرام و بدون سرزنش صحبت کنید و احساسات خود را به طور شفاف بیان نمایید. درک دلایل عدم واکنش او و همچنین بیان نیازهایتان به او، میتواند گام مهمی در جهت بهبود ارتباط باشد. همچنین، یادگیری راهکارهایی برای مدیریت احساسات ناشی از این موقعیتها و تقویت احساس امنیت و حمایت در رابطه، میتواند به شما کمک کند. برای دریافت مشاوره تخصصی و بررسی دقیقتر شرایط خود و همسرتان، میتوانید از پزشکان متخصص در پلتفرم دکتریاب راهنمایی بگیرید.
توجه: هوش مصنوعی کامل نیست و میتواند اشتباه کند. توصیهی ما، توجه به راهنمایی پزشکان است