بی طاقتی ؟

نرگس آذرمی

کارشناس ارشد تراپيست ،خانواده روانشناس باليني درمانگر و زوج درماني و کودک و نوجوان براساس طرحواره

باسلام و درود
باتوجه به مواردی که شما فرمودید متاسفانه سردی عاطفی شدید شده و طلاق عاطفی اتفاق افتاده حتما برای بهبود و اصلاح رابطه زوجی خود اقدام کنید و مهارتهایی لازم هست که هردو زوج بایستی اموزش ببینید و جهت اطلاع گاهی عواقب طلاق عاطفی خیلی بیشتر از طلاق قانونی برای خودتان و فرزندتان خواهد بود با زوج درمانگر حتما مشاوره تخصصی بگیرید.
برای اطلاعات بیشتر و هماهنگی جلسات تراپی میتوانید لا شماره 09162424700تماس بگیرید یا از طریق کانال تلگرامی https://t.me/Travista404 با بنده ارتباط بگیرید.

25 مرداد 1404 - 13:18

معصومه کشاورز

کارشناس ارشد روان درماني و روانشناس باليني

نیاز به بررسی و ارزیابی دقیق است. درکناردارو درمانی حتما نیاز است از روانشناس بالینی کمک بگیرید تامشکل بصورت ریشه ای رفع گردد.

26 مرداد 1404 - 19:8

محمدرضا اسکندری

متخصص روانپزشک (اعصاب و روان)

سلام 🌹
کاملاً درک می‌کنم چه فشاری داری تجربه می‌کنی. چیزی که توضیح دادی ترکیبی از استرس شدید والدگری، خستگی، و علائم اضطراب (لرزش دست، تپش قلب، بی‌طاقتی) است. این وضعیت طبیعی است وقتی مادر یا پدر با کودک خردسال (به‌خصوص دو ساله که در سن قشقرق، جیغ و قهر برای رسیدن به خواسته‌هاست) تنها می‌مانند و حمایت کافی ندارند.

1. آنچه داری تجربه می‌کنی
• جیغ و گریه‌های مداوم کودک دو ساله: در این سن طبیعی است، چون بچه‌ها هنوز توان کنترل هیجان ندارند.
• واکنش بدنی تو: لرزش، تپش قلب، بی‌طاقتی → نشانه‌های حمله اضطرابی (پانیک) یا نزدیک به آن.
• فشار روانی: وقتی همزمان اختلاف با همسرت هم وجود دارد، تاب‌آوری کمتر می‌شود.

2. دارو؟
• بدون معاینه حضوری و تجویز پزشک نمی‌توانم دارویی توصیه کنم.
• اما در شرایطی مثل تو، روان‌پزشک می‌تواند داروهای ضداضطراب یا ضدافسردگی با دوز کم و ایمن تجویز کند (مثلاً SSRIها یا داروهای خفیف ضداضطراب).
• داروهای آرام‌بخش فوری (مثل بنزودیازپین‌ها: دیازپام، لورازپام و…) فقط در شرایط خیلی خاص و موقت داده می‌شود چون وابستگی می‌آورند و خودسرانه نباید مصرف شوند.

3. راهکارهای فوری برای آرام‌سازی (بدون دارو)

چون دارو زمان‌بر است، بهتر است همین الان تکنیک‌های غیردارویی را هم امتحان کنی:
• نفس‌گیری آرام‌کننده: نفس عمیق بکش (4 ثانیه دم، 4 ثانیه نگه‌دار، 6 ثانیه بازدم). این کار ضربان قلب و لرزش را پایین می‌آورد.
• تایم‌اوت والدین: وقتی خیلی تحت فشار هستی، بچه را در جای امن (تخت یا گهواره) بگذار، حتی اگر گریه می‌کند، 2–3 دقیقه برو بیرون اتاق تا آرام شوی. این کار آسیبی به کودک نمی‌زند ولی از آسیب به خودت یا بچه جلوگیری می‌کند.
• تقسیم کار: اگر کسی (همسر، خانواده) می‌تواند حتی بخشی از روز بچه را نگه دارد، این بار را تقسیم کن.
• ورزش سبک روزانه (10 دقیقه پیاده‌روی سریع یا حرکات کششی) سطح اضطراب را به‌طور علمی پایین می‌آورد.

4. درباره فرزندت
• بچه‌ی دو ساله هنوز منطق بزرگسال را درک نمی‌کند. جیغ زدن بخشی از رشد اوست.
• نکته مهم این است که وقتی جیغ می‌زند و تو تسلیم می‌شوی، یاد می‌گیرد جیغ ابزار گرفتن خواسته است. باید با مهربانی اما قاطعیت “نه” بگویی، و حواسش را به چیز دیگری پرت کنی.
• این کار سخت است اما اگر مداومت داشته باشی، بعد از مدتی شدت جیغ کمتر می‌شود.

5. پیشنهاد من
• حتماً یک نوبت ویزیت روان‌پزشک بگیر تا برای اضطراب شدیدت داروی مناسب شروع شود.
• در کنارش با یک مشاور خانواده یا والدگری صحبت کن تا مهارت‌های مدیریت جیغ کودک را یاد بگیری.
• اگر لحظه‌ای احساس کردی ممکن است به خودت یا کودکت آسیب بزنی، فوراً به اورژانس بیمارستان یا اورژانس اجتماعی (123) تماس بگیر.

جمع‌بندی:
داروی آرام‌بخش مؤثر وجود دارد اما باید توسط روان‌پزشک تجویز شود. در لحظه‌های بحران، تکنیک‌های تنفسی و تایم‌اوت بهترین ابزار هستند. و به یاد داشته باش که رفتار فرزندت طبیعی است، اما مدیریت تو نیاز به حمایت، آموزش و استراحت دارد.

27 مرداد 1404 - 4:2

انسیه یوسفی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاوره خانواده ، زوج درمانگر ، سکس تراپيست ، مشکلات فردي و خانواده

حتما باید روان درمانی و دارو درمانی رو کنار هم داشته باشید ، و جیغ و فریاد فرزندتون توی این سن که بسیار طبیعی هست فقط شمایین که باید بتونید مدیریت کنید

28 مرداد 1404 - 0:52