اضطراب اجتماعی وسواس فکری جنسی درمان؟
واسواس فکري اگه گير بدم به چيزي ديگه ول کونش نيستم رو مخم هست مثلاً شستن دست هام هميشه عادتمه رو نظافت تميزي
بعدش خودارضايي هم ميکنم 3سالي هست واقعا درگيرش شدم که واقعا ديگه برام سخت شده ترک کردنش مدام بايد اين کار زشت رو انجام بدم همش روي مخم هستش تا اين کارو نکنم آروم نميشم
بعدش عصبي شدم پر خاشگر کنترل خودمو ندارم خود از کوره در ميرم واقعا اين همه مشکل من دارم که هيچي کسي ندارم ديگه برام سخت شده .
سابقه بیماری:خیر
داروهای مصرفی:خیر
2 پـاسـخ
-
دکتر حدیث السادات عدل دکترای تخصصی مشاوره
درود برشما
علائمي که بيان کرديد **اضطراب اجتماعي + وسواس فکري + مشکل کنترل خشم/تکانه** مي باشد و **قابل درمان است**.
- *روانشناس با رويکرد CBT** برويد.
- اگر خيلي شديد است، **روانپزشک** هم لازم ميشود که احتمالا بعد از ارزيابي درمانت توسط درمانگرت پيشنهاد داده ميشود.
- خودت را سرزنش نکن. (کار زشتي) کار زشت» خواندنِ خودت فقط اضطرابت را بيشتر ميکند و باعث ميشود دوباره به همان چرخه پناه ببري. تو يک بيمار نيستي که شکست خورده باشي؛.تو فردي هستي که سيستم عصبياش نياز به يادگيري روشهاي جديد براي آرام شدن دارد.
- ورزش روزانه + تنفس عميق** کمک ميکند
- براي خودارضايي، چون بيشتر از **استرس و عادت** ميآيد، درمان ريشهاياش همان **اضطراب و وسواس** است...
در اولين فرصت يک جلسه مشاوره وقت بگير. لازم نيست همه اينها را يکشبه حل کني؛ قدم اول، فقط صحبت با يک متخصص است. تو تنها نيستي، راه خروج از اين چالشها وجود دارد. -
ماهرخ راستی کارشناس ارشد روانشناس و مشاور
دو ست من با تمام وجود ميتونم سنگيني اين همه فشار رو که سالها روي شونههات گذاشتي، حس کنم. اضطراب اجتماعي که هر روز سادهترين ارتباطات رو برات غيرممکن کرده، وسواسي که ذهنت رو بيامان درگير کرده، و عادتي که ازش بيزاري اما در دامش افتادي،اين سه تا مانع بزرگ،حقيقتاً تحملشون بدون هيچ پشتيباني، نشاندهندهي قدرت عجيبي در وجودته، حتي اگه الان خودت نبينيش.
اما مسئله اي که وجود داره اينه که اين علائم، سه مشکل جدا از هم نيستن؛ همهشون ريشه در يک چيز دارن: يک سيستم عصبي به شدت حساس و تحت فشار که براي آروم شدن، به هر راهي پناه برده (از وسواس تا خودارضايي). تو مريض نيستي، بلکه ذهنت سالهاست بدون ابزار مناسب، داره با طوفانها دست و پنجه نرم ميکنه. خستگي و پرخاشگريات، فرياد بيتابي همون سيستميست که ديگه نميتونه.
قدمي که بايد هماکنون برداري: نيازي نيست يکدفعه همه چي رو حل کني؛ فقط کافيه اين هفته با يک روانپزشک يا روانشناس (حتي به صورت تلفني يا آنلاين) مشورت کني. درمانهاي مؤثر مثل درمان شناختي-رفتاري و گاهي دارودرماني کوتاهمدت، ميتونن ظرف چند ماه، اين سه قلاب رو يکييکي از پات باز کنن. هزاران نفر مثل تو بودن و با کمک، به آرامش رسيدن.
و مهمتر از همه: لطفاً اين افکار سياه و خستگي رو تنها حمل نکن. اگر حس کردي ديگه طاقت نداري، همين الان با شماره 123 (اورژانس اجتماعي) تماس بگير—اونجا آدمهايي هستن که دقيقاً براي همين لحظات، گوش ميدن و راهنمايي ميکنن. تو تنها نيستي و اين مشکلات، بخشي از وجود تو نيستن؛ مهمانهاي ناخواندهاي هستن که با کمک، رفتنياند. به چشمانت در آينه نگاه کن و بگو: «من ارزش نجات دارم، حتي اگر الان باور نکنم.» قول ميدم روزي برسه که با لبخند به امروز نگاه کني.
