مژگان جعفری
دکترای تخصصی روان درماني و روانشناسي باليني و تربيتي
با سلام
همانطور که کودک از دشواری گفتارش آگاه می شود ممکن است مکانیسم هایی برای اجتناب از عدم روانی کلام و پاسخ های عاطفی انجام دهد ، از جمله اینکه از صحبت های عمومی اجتناب کند و از سخنان کوتاه و ساده استفاده کند. استرس و اضطراب نیز می تواند اختلال مذکور را تشدید کند. مهارت های مکالمه مانند گزارش تجربیات با جزییات، توضیح علل رویدادها، چگونگی رعایت نوبت در مکالمه، و شیوۀ مناسب تغییر موضوع صحبت می تواند کمک کننده باشد. از آنجا که زبان یک فعالیت اجتماعی است، استفاده از همسالان کودک در راهبردهای مداخله هم مفید خواهد بود. مثل برقراری تماس چشمی، توصیف بازی خود و دیگران، تکرار کردن، توضیح دادن و توضیح خواستن ، و شرکت در نمایش نقش گزاری اجتماعی. البته ادامۀ جلسات آموزشی گفتاردرمانی در کنار آموزش مهارت های ارتباطی والدین با کودک کمک کننده خواهد بود. گاهی هم دارودرمانی و روش های دیگر ممکن است ضرورت پیدا کند.
4 بهمن 1400 - 17:29
