نرگس آذرمی
کارشناس ارشد روانشناس باليني ،تراپيست،خانواده درمانگ و درمانگر ارتباطات والد با کودک و نوجوان براساس طرحواره
سلام.ودرود
ابتدا توجه داشته باشید که خودارضایی در نوجوانی بهخودیخود بیماری محسوب نمیشود و درمان دارویی صرفاً برای متوقفکردن آن معمولاً هدف مناسبی نیست. مسئله زمانی نیازمند مداخله است که رفتار حالت اجباری پیدا کند، کنترل آن دشوار باشد، عملکرد فرد را مختل کند یا با احساس گناه و آسیبزدن به خود همراه شود.
در مورد پسرتان، نگرانی مهمتر افکار وسواسی، تراشیدن مکرر موهای بدن برای جلوگیری از خودارضایی، زخمیکردن بدن، گوشهگیری و تحریکپذیری است. این مجموعه نیازمند ارزیابی توسط روانشناس بالینی و در صورت شدت علائم، روانپزشک است تا وسواس، اضطراب، افسردگی و رفتارهای اجباری بررسی شوند.
در خانه او را بابت مسائل جنسی تحقیر، تهدید، بازجویی یا کنترل مداوم نکنید؛ شرم و اضطراب میتوانند چرخه رفتار اجباری را تشدید کنند. همچنین کاهش مشاجرات والدین و ایجاد محیط آرامتر اهمیت دارد. اگر زخمیکردن بدن عمدی است یا افکار آسیبزدن به خود یا خودکشی دارد، ارزیابی روانپزشکی را فوری انجام دهید.
24 شهریور 1405 - 18:20