مشاوره تحصیلی و سلامت روان برای داوطلبان کنکور؟

افشین فروغی نیا

کارشناس ارشد روانشناس و درمانگرخانواده

از حرفهایت مشخصه که میخوای آزادی عمل داشته باشی و خانواده ت درکت کنن. انگار پدرتون با این حرفهایش تو را تحت فشار بیشتر قرار داده.
در قدم اول بهترین حالت اینه روبرو به پدرتون بگید که این وضعیت حال روحی من را بدتر میکنه. اگر ادامه داد با یک نفر دیگه که پدرتون باهاش صمیمی است مطرح کنی. و در آخر اگه نشد حتما به روانشناس مراجعه کن شاید موفق بشه با پدرتون حرف بزنه

2 خرداد 1405 - 21:55

ثمین اصدقی

کارشناس ارشد روانشناس باليني

سلام دوست عزیز، از شرایط پیش آمده برای شما متاسفم. اینکه فرمودین واقعا علاقه قلبی به رشته دارید نصف مسیر را طی کردید و از رقبا جلوتر هستید، ولی با استفاده از یک برنامه واقع بینانه باید بسنجید ببینید چکار باید بکنید تا امسال این مرحله را تمام کنید چون پشت کنکور ماندن سوای رفتار های پدر مادر یک امر فرسوده کننده هست، اینکه به پدر همچنان با نگاه محبت و دلسوزی مینگرید این نشان دهنده تربیت درست شما میباشد پس از این بابت خداروشکر کنید. اما درباره اینکه چطور با این فشار کنار بیای، به نظرم اول از همه باید حواست به خودت باشه. الان مهم‌ترین چیز برای تو اینه که بتونی تمرکزت رو حفظ کنی و از پس این دوره بربیای. اگر بعضی وقت‌ها لازم میشه از بحث و تنش دور بمونی، این به معنی بی‌احترامی نیست؛ یعنی داری از خودت محافظت می‌کنی.

اینکه توی وقت استراحتت هم نتونی راحت فیلم ببینی یا استراحت کنی، واقعاً خسته‌کننده‌ست، ولی در عین حال استراحت هم جزو برنامه‌ت هست و حقته. لازم نیست بابتش خودتو سرزنش کنی. مهم اینه که بتونی یه تعادل بین درس و استراحتت نگه داری تا از نظر ذهنی کم نیاری.
برای صحبت با پدرت هم بهتره وقتی آرومه و فضای خونه تنش نداره باهاش حرف بزنی، توی اون موقعیت فقط کوتاه، و از روی منطق حرف بزن. مثلا بهش بگی که نگرانی‌هاش رو می‌فهمی، ولی الان بیشتر از هر چیزی به آرامش و تمرکز نیاز داری و اگر مدام با حرف‌های منفی فشار بیاد، فقط حالت بدتر میشه. بهتره بهش نشون بدی که یه برنامه مشخص داری و داری طبق همون پیش میری، چون بعضی وقت‌ها دیدن نظم و نتیجه، بیشتر از حرف زدن می‌تونه خیالشون رو راحت کنه.

6 مرداد 1405 - 21:39

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور

سلام و وقت بخیر دوست عزیز. سرزنش گری و انتقادگری ووالدین بسیار میتواند برای فرزندان ناراحت کننده باشد و ایجاد فاصله عاطفی بین والدین و فرزندان کند. با یک روانشناس صحبت بفرمایید و پدر را در صورت تمایل در این جلسات دخیل بفرمایید.

2 خرداد 1405 - 18:8

محمدرضا خزایی

کارشناس ارشد روانشناس باليني 💬 مشاوره 👤 مشاوره فردي 💍 مشاوره ازدواج ❤️ زوج‌درمانگر 🧑‍⚕️ روانشناس و مشاور 🧒 نوجوان 😰 اضطراب 🔄 وسواس 💔 ازدواج و طلاق 💼 مشاوره شغلي 🧩 طرحواره‌درمانگر ⏳ اهمال‌کاري 🗣️ ارتباط

سلام،
به عنوان یک روانشناس، این سه نکته را با شما در میان می‌گذارم:
- هر روز چند لحظه بنشین و بدون قضاوتِ دیگری، فقط بنویس: «آنچه من واقعاً می‌خواهم چیست؟»
- وقتی صدای درونیت را شنیدی، با آرامش و بدون تقابل، آن را با طرف مقابل در میان بگذار. شفافیت باعث دلخوری نمی‌شود، بلکه سوءتفاهم را از بین می‌برد.
- تمرکز ذهنت برای رسیدن به ارزشهایت نیاز به «نه» گفتن به برخی خواسته های دیگران دارد. صداقت به تو اجازه می‌دهد که مؤدبانه اما قاطع، حریم خود را نگه داری.
اگر این تمرین‌ها را منظم انجام دهی، هم آرامش ذهنی‌ات را برای درس و رویاهایت حفظ می‌کنی، هم رابطه‌ات را از تنش نجات می‌دهی.
در این میان، با یک روانشناس متخصص در این زمینه تماس بگیر. خیلی از مشاورها با هزینه‌ی کم (حتی آنلاین) جلسه می‌گذارند – همین یکی دو جلسه می‌تواند کمکت کند.
با احترام

2 خرداد 1405 - 18:55

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
علایم کمالگرایی در شما وجود داشته که شما حتما باید فلان رشته قبول شوید.اگر نشوید چه اتفاقی می افتد؟ هر کسی تواین رشته درس بخوانید آدم موفق بحساب می اید ؟
کی گفته موفقیت شما فقط در قبول شدن این
رشته است؟

این خودش به تنهایی اضطراب زا بوده و با وجود اینکه پدرتان شما راسرزنش و شماتت و مقایسه می کند شرایط،روحی شما بدتر میشود بهتر است به روان شناس مراجعه نمایید

2 خرداد 1405 - 23:7