اختر بدویی
کارشناس ارشد روانشناس متخصص زوج درمانگر خيانت روابط بين فردي مشاوره ازدواج طلاق .طرحواره درمانگر افسردگي اضطراب استرس خودکشي و مديريت بحران عاطفي و خيانت هاي زناشويي .مشاور تحصيلي/ و سازماني
می‌توانم درک کنم که از دست دادن یک فرصت شغلی مهم، به‌ویژه زمانی که احساس میکنید می‌توانست مسیر زندگی‌تان را تغییر دهد، چقدر دردناک و خشم‌آور باشد. اما نکته‌ای که در صحبت‌های شما جلب توجه میکند این است که ذهنتان هنوز در حال زندگی کردن در سال 1400 است و بارها سناریوی «اگر قبول میشدم...» را تکرار میکند.
در درمان‌های شناختی-رفتاری، این الگو را نشخوار فکری می‌نامند. مشکل اصلی معمولاً خودِ اتفاق گذشته نیست؛ بلکه تکرار مداوم آن در ذهن است. هر بار که به گذشته برمی‌گردید، مغز دوباره همان خشم و حسرت را تجربه میکند.
همچنین این باور که «اگر بانک قبول میشدم حتماً از نظر مالی و ازدواج موفق‌تر بودم» یک پیش‌بینی قطعی درباره چیزی است که هیچکس نمی‌تواند با اطمینان از آن مطلع باشد. زندگی افراد تحت تأثیر ده‌ها عامل مختلف قرار می‌گیرد و یک شغل به تنهایی تضمین‌کننده خوشبختی نیست.
با توجه به سابقه وسواس فکری که اشاره کرده‌اید، احتمال دارد بخشی از درگیری ذهنی فعلی شما به همین وسواس مرتبط باشد. توصیه می‌کنم علاوه بر کار روی مهارت‌های مدیریت افکار، حتماً با یک روانشناس یا روانپزشک درباره درمان وسواس نیز مشورت کنید.
سؤال مهم این است: اگر قرار باشد پنج سال آینده را هم صرف جنگیدن با اتفاقی کنید که دیگر قابل تغییر نیست، چه چیزهایی را از دست خواهید داد؟ تمرکز درمان بر بازگرداندن توجه از گذشته به انتخاب‌های امروز است.
9 مرداد 1405 - 9:44
