وسواس فکری چیست؟ علائم، تشخیص و درمان وسواس فکری-عملی؟

سلام من فکرم مثل ساعت کار مي کنه و ذره اي اختلال در اون نيست يعني هيچ فکر آزار دهنده اي ندارم و ذره اي هم اضطراب يا ترس ندارم ، وسواس به تميزي يا شست و شو يا ميکروب هم ندارم در توالت هم غذا مي خورم ، آيا من وسواس فکري دارم؟ ولي لطفا به متن زير توجه کنيد:::::::
سلام عذر ميخوام راجع به وسواس سوال داشتم دکتر ، اين دارو يکبار در روز به همراه سه قرص فلوکستين در روز براي وسواس فکري من تجويز شده است ، سوال من اين است که من هيچ اضطراب يا ترسي از چيزي ندارم و کاملا نرمال هستم در طول روز ولي نسبت به جابجايي اعضاي خانواده و اشياع خانه (فقط خانه) و همچنين جابجايي خودم دقت مي کنم ، ضريب هوشي ام هم بالاي 145 هست يعني زير يک درصد جامعه ، اين رفتارهاي من کاملا آگاهانه و انتخابي است يعني من خودم انتخاب کرده ام با يکسري توضيح هاي احساسي که اينطور به جابجايي ها حساس باشم يعني خودم از هر مسيري مي روم از همان مسير بر مي گردم مثل يک مداد که روي خيابان خط مي کشد و هنگام بازگشت از همان خط کشيده شده خود بر مي گردد يعني اگر يک ساختمان دو تا راه پله داشته باشد من از همان راه پله که بالا رفته ام بر مي گردم فقط به خاطر توضيح هاي احساسي ، صرفا براي داشتن يک پازل در طول زندگي و يک مشغوليت ، يا جابجايي اعضاي خانواده در خانه به صورت پازل ميخواهم آنها را برگردم ، آيا اين رفتار وسواس تلقي مي شود؟ و آيا کسي مثل من هست؟ دو اينکه آيا وسواس مي تواند انتخابي باشد؟ من صرفا خودم انتخاب کرده ام اينطور زندگي کنم و خانواده به زور من را به دکتر مي برند حتي پدر بي شرفم سه بار من را به بيمارستان رواني برده است ، لازم به توضيح است که من در خانواده به شدت مخرب و پر از آزار و اذيت بزرگ شده ام و رفتارهاي به شدت زجر آوري در کودکي با من مي شد و دايما کتک مي خوردم و تحقير مي شدم ، اين رفتار مي تواند ناشي از تروماي خانوادگي باشد؟ و وسواس فکري نباشد؟ اگر تروماي خانوادگي باشد چطور اين احمق ها را قانع کنم که دست از سر من بردارند و بگذارند زندگي ام را بکنم؟ پدر من ضريب هوشي اش 65 به پايين است و مادرم هم ضريب هوشي اش 34 است با اين تست هاي ريون و غيره که از آنها گرفته ام يعني دو آدم با فکر پنجاه سال پيش و بي سواد و الگو برداري از والدين از خود بد ترشان اين شماره پدر من 09141834982 و اين شماره مادر من است 09145602412 اگر فکر مي کنيد که مي توانيد اينها را حالي کنيد که من به خاطر وسواس اينطوري نشده ام و وسواس ندارم و به خاطر رفتار نادرستشان اين رفتارها را دارم بگوييد اگر هم دکتر محترمي فکر مي کند که حتما وسواس است به مادرم زنگ بزند و به من بگويد من حتي نمي خواهم زندگي را بدون اين قانون هاي جابجايي افراد تصور کنم و نمي توانم جور ديگري باشم مي خواهم فقط تنهايي زندگي کنم ولي اينها کمکم نمي کنند تا اين جابجايي ها را حل کنم 30 سالم است و تا اين جابجايي ها را انجام ندهم کاري پيش نمي برم يک مدت کار مي کنم مثلا يکسال ولي زمستان دو ماه مانده به عيد که به خانه بر مي گردم گير اين جابجايي ها مي افتم و تا درستشان نکنم نمي روم به سراغ زندگي ام و خانه نشين مي شوم لطفا اگر دکتر محترمي هست کمکم کند و يکبار بگويد وسواس است يا نه.
سابقه بیماری:
ندارم ، در کودکی یک ذره فقط یک ذره وسواس داشتم آن هم برای بازی مثلا توپ رو می زدم و می گفتم اگه بخوره به دیوار باختی یا تو خیابون اگه دستتو نزنی به این وسیله باختی ، یک گفت و گوی خیالی با یک دوست خیالی برای سرگرمی که خودم هم می دانستم هر دو نفر خودمم ، (ضریب هوشی ام بالای ۱۴۵است از کودکی ) ولی به متن زیر توجه کنید :::::: سلام عذر میخوام راجع به وسواس سوال داشتم دکتر ، این دارو یکبار در روز به همراه سه قرص فلوکستین در روز برای وسواس فکری من تجویز شده است ، سوال من این است که من هیچ اضطراب یا ترسی از چیزی ندارم و کاملا نرمال هستم در طول روز ولی نسبت به جابجایی اعضای خانواده و اشیاع خانه (فقط خانه) و همچنین جابجایی خودم دقت می کنم ، ضریب هوشی ام هم بالای ۱۴۵ هست یعنی زیر یک درصد جامعه ، این رفتارهای من کاملا آگاهانه و انتخابی است یعنی من خودم انتخاب کرده ام با یکسری توضیح های احساسی که اینطور به جابجایی ها حساس باشم یعنی خودم از هر مسیری می روم از همان مسیر بر می گردم مثل یک مداد که روی خیابان خط می کشد و هنگام بازگشت از همان خط کشیده شده خود بر می گردد یعنی اگر یک ساختمان دو تا راه پله داشته باشد من از همان راه پله که بالا رفته ام بر می گردم فقط به خاطر توضیح های احساسی ، صرفا برای داشتن یک پازل در طول زندگی و یک مشغولیت ، یا جابجایی اعضای خانواده در خانه به صورت پازل میخواهم آنها را برگردم ، آیا این رفتار وسواس تلقی می شود؟ و آیا کسی مثل من هست؟ دو اینکه آیا وسواس می تواند انتخابی باشد؟ من صرفا خودم انتخاب کرده ام اینطور زندگی کنم و خانواده به زور من را به دکتر می برند حتی پدر بی شرفم سه بار من را به بیمارستان روانی برده است ، لازم به توضیح است که من در خانواده به شدت مخرب و پر از آزار و اذیت بزرگ شده ام و رفتارهای به شدت زجر آوری در کودکی با من می شد و دایما کتک می خوردم و تحقیر می شدم ، این رفتار می تواند ناشی از ترومای خانوادگی باشد؟ و وسواس فکری نباشد؟ اگر ترومای خانوادگی باشد چطور این احمق ها را قانع کنم که دست از سر من بردارند و بگذارند زندگی ام را بکنم؟ پدر من ضریب هوشی اش ۶۵ به پایین است و مادرم هم ضریب هوشی اش ۳۴ است با این تست های ریون و غیره که از آنها گرفته ام یعنی دو آدم با فکر پنجاه سال پیش و بی سواد و الگو برداری از والدین از خود بد ترشان این شماره پدر من ۰۹۱۴۱۸۳۴۹۸۲ و این شماره مادر من است ۰۹۱۴۵۶۰۲۴۱۲ اگر فکر می کنید که می توانید اینها را حالی کنید که من به خاطر وسواس اینطوری نشده ام و وسواس ندارم و به خاطر رفتار نادرستشان این رفتارها را دارم بگویید اگر هم دکتر محترمی فکر می کند که حتما وسواس است به مادرم زنگ بزند و به من بگوید من حتی نمی خواهم زندگی را بدون این قانون های جابجایی افراد تصور کنم و نمی توانم جور دیگری باشم می خواهم فقط تنهایی زندگی کنم ولی اینها کمکم نمی کنند تا این جابجایی ها را حل کنم ۳۰ سالم است و تا این جابجایی ها را انجام ندهم کاری پیش نمی برم یک مدت کار می کنم مثلا یکسال ولی زمستان دو ماه مانده به عید که به خانه بر می گردم گیر این جابجایی ها می افتم و تا درستشان نکنم نمی روم به سراغ زندگی ام و خانه نشین می شوم لطفا اگر دکتر محترمی هست کمکم کند و یکبار بگوید وسواس است یا نه.
داروهای مصرفی:
فلوکستین سه بار در روز بیست میلی گرمی آبتیل یک بار در شب و ریسپریدون یکبار در شب