معصومه شریعت کیایی
روانشناس کودک ونوجوان -درمانگر کودک- کارشناس برنامه به توان زندگي در راديودرراديو
سلام دور بودن شما در زمانی که باید در کنارش می بودید ومسائل ومشکلات که برای بیماری وفوت فرزندتان تجربه کردید هم برای شما وهم برای همسرو دخترتون ناراحت کننده ودرد آور بوده ومن تسلیت میگم بهتون بعداز این تروما معمولا همه اعضای خانواده نیاز به تراپی دارندکه هنوز هم دیر نشده ومن بهتون توصیه میکنم که انجامش بدید تا آسودگی روانی پیدا کنید،در مورد دخترتون زمان حساسی رو که به شما نیاز داشته از دست داده پس باید شدیدا اون رو براش جبران کنید ،سعی کنید رابطهای عمیق وعاطفی باهاش برقرا کنید وزمانهای دونفره ای روبهش اختصاص بدید که با هم وقت بگذرانید مثل بازیهای دونفره ،کافی شاپ رفتن پارک ،وغیره در مورد مسائل مختلف ازش نظر خواهی کنید پیش دیگران مرتب تشویق بشه واز کارهای خوبش تعریف کنید براش یک برنامه درسی منظم با کمک خودش بریزید وروی انجامش دقت کنید وتشویق کنیداز معلمش بخواید که در کلاس بهش مسولیت بده وپدر را هم درین کارها سهیم کنید .
12 آبان 1402 - 18:21