سن: ۸سال وزن: ۲۶ جنسیت: خانم

روانشناس کودک؟

با سلام خدمت شما
من پسر هشت ساله ای دارم که فرزند دوم من هست ویه خواهر یازده ساله هم داره وقتی وارد کلاس اول شد اصلا اصرار نداشت که من باهاش سر کلاس باشم و چون به خاطر شرایط کرونا روزی یک ساعت سر کلاس بودن من تو مدرسه میموندم تا کلاسش تموم بشه ولی از عید به این ور چون برای کرونا کلاس ها به دوتا کلاس دهتایی تقسیم شده بودن کلاس رو یکی کردن از اون موقع حاضر نشد بدون من سر کلاس حاضر بشه و یه ترس عجیب داشت و میگفت من کلاس قبلی خودمو میخوام اینا غریبن از کلاس ما برن بیرون البته قبلشم دانش اموزان کلاس های بالاتر اذیتش کرده بودن و ترسیده شده بود من باید جلو در کلاس مینشستم و در کلاس هم نیمه باز باشه تا منو ببینه اگر میدید من نیستم عرق سرد میکرد رنگش میپرید و دچار سردرد و دل درد میشدو از کلاس میزد بیرون و شروع به گریه میکرد متاسفانه معلم و کادر مدرسه هم برای اینکه رادمهر رو جذب مدرسه کنند به من کمک نکردن و با هاش با تند خویی برخورد کردن و این اوضاع رو بدتر کرد الانم تو اتاق تنها نمیره حتی دستشویی هم من باید برم در دستشویی وایسم اگر بیرون اپارتمان باشه و من داخل باشم در بسته بشه خیلی میترسه خیلی زود عصبانی میشه همش فکر میکنه کسی میخواد اذیتش کنه تحمل اینکه کسی بخواد به کاری وادارش کنه نداره. الانم نمیدونم چطوری باهاش برخورد کنم همه ترسم اینه که سال دیگه مدرسه نره. البته من برا سال دیگه مدرسشو عوض کردم در ضمن پسر خیلی باهوشی هست و اختلال یادگیری اصلا نداره. خواهشا راهنماییم کنید که چه کنم

14 تیر 1401 - 8:56

153 بازدید

پاسخ پزشکان

4 پاسخ
رحیم باقرزاده لداری

رحیم باقرزاده لداری

دکترای تخصصی رواندرمانی و روانشناس باليني


سلام
مشکل ایشان یک اختلال اضطرابی است، حمایت افراطی شما مشکلش را تشدید میکند، از جاهایی که ترسش کمتره شروع کنید و از ایشان بخواهید که با آن شرایط روبرو شود. برای این کار پاداش کوچکی به وی بدهید. همین جای کمتر ترسناک را بارها از وی بخواهیید روبرو شود مثلا دستشویی با درب باز ، و بعد از چند روز با درب نیمه باز و بعد از عادی شدن با درب بسته
در هر صورت اگر کمک کننده نبود باید با یک روانشناس بالینی مجرب مراجعه نمائید

16 تیر 1401 - 10:31

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
مژگان جعفری

مژگان جعفری

دکترای تخصصی روان درماني و روانشناسي باليني و تربيتي


سلام
بچه ها در مسیر رشدی باید بتوانند از مادر و پدر جدا شده و مستقلانه فعالیت های مربوط به خود را انجام دهند. رفتارهای چسبنده حاکی از این است که اعتماد به نفس و خودگردانی لازم را به دست نیاورده است. با او صحبت کنید. دلایل رفتارش را جویا شوید. دادن حق انتخاب های کوچک می توانید امکان موفقیت را برایش فراهم کنید. نکتۀ مهم اینکه روی روش فرزندپروری خود تجدیدنظر کنید. و اگر اضطراب و ترس فرزندتان همچنان ادامه داشت حتماً به روانشناس مراجعه کنید.

14 تیر 1401 - 10:34

آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟

نیاز به مشاوره فوری دارید؟

همین حالا با پزشکان متخصص روانشناس به صورت تلفنی مشاوره بگیرید.

دریافت مشاوره تلفنی

سوالات مشابه