مشاوره ازدواج و خانواده طلاق و جدایی روابط زوجین اختلافات خانوادگی وابستگی به خانواده همسر؟

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان

سلام عزیزم. از حرف‌هات مشخصه که مدت‌هاست احساس تنهایی، نادیده گرفته شدن و شنیده نشدن داری. زندگی مشترک نیازمند استقلال زوجین و مرزبندی سالم با خانواده‌هاست؛ همسرت باید یاد بگیره که بعد از ازدواج، تصمیم‌های زندگی مشترک رو با مشارکت تو بگیره، نه اینکه همیشه نظر پدر و مادرش تعیین‌کننده باشه. پیشنهاد می‌کنم فعلاً به‌جای بحث و گلایه‌های مکرر، در یک زمان آرام و بدون حضور خانواده‌ها، خیلی روشن درباره نیازها و انتظاراتت صحبت کنی. اگر همسرت فعلاً برای زوج‌درمانی همکاری نمی‌کنه، خودت به‌تنهایی جلسات مشاوره رو شروع کن تا هم شرایط رابطه رو بهتر بشناسی و هم برای تصمیم‌های آینده با آگاهی بیشتری پیش بری. یادت باشه برای حفظ یک زندگی مشترک، تلاش و مسئولیت‌پذیری هر دو نفر لازمه، نه فقط تو.

9 آبان 1405 - 14:36

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان

سلام عزیزم. از حرف‌هات مشخصه که مدت‌هاست احساس تنهایی، نادیده گرفته شدن و شنیده نشدن داری. زندگی مشترک نیازمند استقلال زوجین و مرزبندی سالم با خانواده‌هاست؛ همسرت باید یاد بگیره که بعد از ازدواج، تصمیم‌های زندگی مشترک رو با مشارکت تو بگیره، نه اینکه همیشه نظر پدر و مادرش تعیین‌کننده باشه. پیشنهاد می‌کنم فعلاً به‌جای بحث و گلایه‌های مکرر، در یک زمان آرام و بدون حضور خانواده‌ها، خیلی روشن درباره نیازها و انتظاراتت صحبت کنی. اگر همسرت فعلاً برای زوج‌درمانی همکاری نمی‌کنه، خودت به‌تنهایی جلسات مشاوره رو شروع کن تا هم شرایط رابطه رو بهتر بشناسی و هم برای تصمیم‌های آینده با آگاهی بیشتری پیش بری. یادت باشه برای حفظ یک زندگی مشترک، تلاش و مسئولیت‌پذیری هر دو نفر لازمه، نه فقط تو.

9 آبان 1405 - 14:37

نگار چراغپور

روانشناس| رواندرمانگر|مشاور فردي، زوج،خانواده | مشاوره پيش از ازدواج، ازدواج، خيانت || هيپنوتراپيست

سلام خانم 17 ساله ی عزیز.می‌فهمم که از تلاش مداوم برای بهترشدن رابطه خسته شده‌ای. تو برای داشتن محبت، احترام و مشارکت در تصمیم‌های زندگی مشترکت خواسته‌های نامعقولی نداری. اما یک نکته مهم وجود دارد: رابطه را یک نفر به‌تنهایی نمی‌تواند اصلاح کند. شما می‌توانی شیوه گفت‌وگو و بیان خواسته‌هایت را تغییر بدهی، اما همسرت هم باید مسئولیت خودش را در رابطه بپذیرد. اگر همرتون فعلاً حاضر به مراجعه نیست، شما می‌توانی از مشاوره فردی شروع کنی تا با شناخت دقیق‌تر شرایطت، بهترین تصمیم را برای آینده‌ات بگیری.

7 آبان 1405 - 14:57

نرگس آذرمی

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،تراپيست،خانواده درمانگ و درمانگر ارتباطات والد با کودک و نوجوان براساس طرحواره

سلام. و درود
به نظر می‌رسد مشکل اصلی رابطه شما نبود مرزهای مشخص میان زندگی مشترک و خانواده همسر و نادیده‌گرفتن نیازهای عاطفی شما است.
احترام به والدین ارزشمند است، اما تصمیم‌گیری درباره زندگی مشترک باید با مشارکت هر دو همسر انجام شود. در فضایی آرام، بدون انتقاد از خانواده همسرتان، درباره نیازتان به محبت، توجه و استقلال در تصمیم‌گیری صحبت کنید.
اگر همسرتان حاضر به مشاوره نیست، می‌توانید جلسات فردی را آغاز کنید تا مهارت‌های گفت‌وگو، مرزبندی و تصمیم‌گیری آگاهانه را تقویت کنید. همچنین تحقیر شما با عباراتی مانند «تو بچه‌ای» رفتار سالمی در رابطه نیست و باید جدی گرفته شود.

12 آبان 1405 - 17:50

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

سلام و وقت بخیر. به نظر می‌رسد مسئله اصلی، نادیده گرفته شدن نیازهای عاطفی شما و نبود استقلال کافی در رابطه زناشویی است. زندگی مشترک نیازمند تصمیم‌گیری دونفره، احترام متقابل و مرزبندی سالم با خانواده‌هاست. پیشنهاد می‌کنم ابتدا خودتان به‌صورت فردی به روان‌شناس مراجعه کنید تا بتوانید خواسته‌ها و مرزهای خود را روشن کنید و برای ادامه رابطه تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید. برای بهبود رابطه، همراهی همسرتان در مشاوره نیز اهمیت دارد

10 آبان 1405 - 9:37

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
داشتن مرز و حریم با خانواده اصلی نیازمند ارتباط خوب بین زوجین و داشتن استقلال میباشد و از طرفی نیز نیازها شما باهم انطباق نداشته بهتر است اگر به زوج درمانگر نمیاد شما فردی به زوج درمانگر مراجعه نماید تا بعدا .....بیاد

8 آبان 1405 - 22:39

صالحه خانی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور

عزیزم، اول از همه می‌خوام بدونی چیزی که احساس می‌کنی قابل درکه. وقتی آدم وارد زندگی مشترک می‌شه، طبیعی هست که انتظار داشته باشه همسرش شنونده‌اش باشه، به نیازهای عاطفی‌اش توجه کنه و در تصمیم‌های مربوط به زندگی مشترک، خودش هم نقش داشته باشه.
چیزی که از توضیحاتت متوجه می‌شم اینه که مسئله فقط اختلاف تو و همسرت نیست؛ به نظر می‌رسه همسرت هنوز در تصمیم‌گیری‌های زندگی مشترک، وابستگی زیادی به خانواده‌اش داره و نظر خانواده برایش گاهی از نظر تو مهم‌تر می‌شه. این موضوع به مرور می‌تونه باعث احساس تنهایی، بی‌ارزشی و خستگی در تو بشه.
از طرفی، وقتی هر بار می‌خواهی درباره آینده زندگی‌تان صحبت کنی، بحث به خانواده همسرت کشیده می‌شود، احتمالاً احساس می‌کنی اصلاً شنیده نمی‌شوی. اما قرار نیست تو به تنهایی مسئول درست کردن این رابطه باشی. رابطه زمانی بهتر می‌شود که هر دو نفر برای تغییر آن همکاری کنند.
اینکه همسرت حاضر نیست با تو روان‌شناس بیاید هم به این معنی نیست که تو کاری از دستت برنمی‌آید. تو می‌توانی به تنهایی مراجعه کنی و روی چیزهایی مثل نحوه گفت‌وگو با همسرت، مرزبندی با خانواده همسر، شناخت نیازهای خودت و تصمیم‌گیری درباره ادامه این رابطه کار کنی.
فقط یک نکته برای من خیلی مهمه: تو گفتی 17 سالته و دو ساله ازدواج کردی. بنابراین لازم هست در جلسات، علاوه بر اختلافات زناشویی، شرایط کلی زندگی، میزان رضایتت از ازدواج، میزان آزادی و استقلالت و اینکه آیا در رابطه احساس امنیت می‌کنی یا نه، دقیق بررسی بشی
فعلاً پیشنهاد من اینه که به جای اینکه مدام تلاش کنی همسرت را تغییر بدی، روی این سؤال تمرکز کنیم:
«اگر قرار باشه این زندگی ادامه پیدا کنه، من چه نیازهایی دارم و همسرم برای برآورده شدن این نیازها حاضر به چه تغییراتی هست؟»
اگر دوست داشته باشی، می‌تونی بدون حضور همسرت با یک روان‌شناس شروع کنی. در این مرحله هدف، تصمیم عجولانه برای طلاق یا ادامه زندگی نیست؛ هدف اینه که شرایطت رو دقیق بشناسیم و بعد آگاهانه تصمیم بگیری

8 آبان 1405 - 1:6

سمانه کریمی شاه نشین

کارشناس ارشد روانشناس و مشاورخانواده،زوج درمانگر،مشاوره پيش از ازدواج، درمانگرفردي(اضطراب وافسردگي)،

سلام عزیزم
شرایطی که توصیف می‌کنید نشان‌دهنده یک تعارض مهم در زندگی مشترک است؛ مسئله فقط دخالت خانواده همسر نیست، بلکه شکل نگرفتن مرزهای مستقل زندگی زناشویی و شنیده نشدن نیازهای عاطفی شماست.
زندگی مشترک نیازمند این است که زن و شوهر بتوانند درباره آینده، تصمیم‌ها و نیازهایشان به‌عنوان یک تیم گفت‌وگو کنند. احترام به پدر و مادر ارزشمند است، اما نباید جایگزین استقلال تصمیم‌گیری زوجین شود.
چند پیشنهاد:
به‌جای بحث درباره خانواده همسر، روی نیازهای خودتان و کیفیت رابطه تمرکز کنید.
خواسته‌هایتان را مشخص و بدون سرزنش بیان کنید.
درباره استقلال محل زندگی و تصمیم‌گیری‌های مشترک، گفت‌وگوی جدی داشته باشید.
اگر همسرتان برای زوج‌درمانی همکاری نمی‌کند، خودتان به‌تنهایی مشاوره را شروع کنید؛ لازم نیست برای کمک گرفتن منتظر موافقت ایشان بمانید.
یک نکته مهم را هم در نظر داشته باشید: شما در 17 سالگی وارد زندگی مشترک شده‌اید و حق دارید در این رابطه شنیده شوید، محبت دریافت کنید و برای آینده‌تان احساس امنیت داشته باشید. اختلاف‌نظر به معنای بچه بودن یا بی‌تجربه بودن شما نیست.

17 آبان 1405 - 1:0