نرگس آذرمی
کارشناس ارشد روانشناس باليني ،تراپيست،خانواده درمانگ و درمانگر ارتباطات والد با کودک و نوجوان براساس طرحواره
سلام دوست عزیز. 🌸
آنچه شما تجربه میکنید در اصطلاح روانشناسی «وسواس فکری» (Obsessive Thoughts) و نوعی اضطراب حاملگی نام دارد و در بسیاری از مادران باردار، بهویژه پس از تجربههای تلخ قبلی، دیده میشود
فکر کردن به یک اتفاق، هرگز عامل وقوع آن نیست. هیچ پژوهش علمیای نشان نداده که افکار ما حوادث را جذب میکنند. جمله ی «از هرچه بترسی سرت میآید» یک خرافه و باور تحریفشده است که اضطراب را تقویت میکند، نه واقعیت.
مغز ما وقتی تجربه ی تلخی (مثل سقط یا جدایی) داشته باشد، حالت «هشدار خطر» میگیرد و برای «پیشگیری از تکرار درد»، مدام سناریوهای منفی میسازد. این سازوکارِ بقاست، نه پیشگویی. یعنی ذهن شما دارد از شما مراقبت میکند، اما با روش اشتباه
چند توصیهی عملی
افکار را به چشم «فکر» ببینید، نه «واقعیت». با خود بگویید: «این فقط اضطراب من است، نه پیشگویی آیندهام.»
به افکار چنگ نزنید. بگذارید بیایند و بروند، مانند ابری گذرا در آسمان.
درمان تخصصی بگیرید: مراجعه به روانشناس یا روانپزشک با تخصص مادر و کودک برای درمان CBT (شناختیرفتاری) بسیار مؤثر است و در بارداری کاملاً بیخطر و ضروری است.
حمایت همسر و مرزبندی با خانواده: داشتن مرز عاطفی سالم با خانواده و گفتوگوی صادقانه با همسر، فشار روانی شما را بهشدت کاهش میدهد.
مراقبت بدنی: خواب منظم، تنفسبازدم آرام و فعالیت ملایم، هورمونهای استرس را کم میکند.
شما جادوی فکر ندارید، فقط مادری نگران و مهربان هستید. و هر اضطرابی را میشود درمان کرد. 💙
28 مهر 1405 - 21:57
