گیر کردن سخن در سینه و عدم توانایی بیان آن ؟

سلام علیکم و رحمةالله.
ببخشید یک سوال: بنده وقتی توی خلوت؛ دارم یه مبحثی رو برای خودم به صورت لفظی تحلیل میکنم(مثلا شرح دادن درس آناتومی بدن برای خودم)؛ یا مثلا وقتی دارم با خودم حرف میزنم که مثلا وقتی به فلانی رسیدم چی بگم؛ یا مثلا چرا فلان وقت فلان حرف رو زدم و ... وقتی چند جمله از شروع حرفم میگذره؛ یکدفعه انگار حرف توی سینم حبس میشه و بیرون نمیاد. در حقیقت میدونم که میخوام چی بگم؛ و قادر به حرکت زبان و دهان هم هستم؛ ولی انگار یه چیزی نمیزاره حرفم رو بزنم و حرف رو توی سینه گیر انداخته. هر چقدر هم که زور میزنم و سعی میکنم جمله بعدی رو بگم انگار واقعا شدنی نیست! یه لحضه آروم میگیرم و یه نفس میکشم و حرف زدن رو دوباره به آرومی از سر میگیرم. چندین بار این اتفاق میافته و هر بار مجبورم به ناچار زور زدن رو متوقف کنم و به آرومی دوباره حرف زدن رو شروع کنم. اگر مقداری استرس هم داشته باشم دیگه اوضاع خیلی بدتر میشه و شاید توی 20 ثانیه سه چهار بار اینطوری بشم. جالب اینکه به هیچ عنوان در مکالمه با دیگران این اتفاق نمیافته و فقط زمانی اینطوری میشم که در خلوت و برای خودم در حال حرف زدن هستم. از وقتی اینطوری شدم که برای چندین سال پیاپی در اتاقم برای خودم درس هام رو به شکل گفتاری بازگو میکردم... به نظر شما راه چاره چیه جناب دکتر؟ و اینکه چرا اینطوریم؟ در ضمن مبتلا به تیک عصبی هستم. حین استرس؛ انگشت کوچک دست چپ شروع به تیک زدن میکنه و همچین تغییرات نیمه ارادی در حرکات چشم؛ لب؛ شانه و ایجاد میشه...
جنسیت: پسر
سن: 19
وزن:57
قد:176