امیرعباس رحیمی
کارشناس ارشد روانشناسي| مشاور فردي | مشاورخانواده | کوچ نوجوان
سلام دوست ارزشمند من؛
با توصیفی که نمودید به نظرم ،سالهاست برای خودتان یک زندان به نام کمالگرایی درست نمودید و خود را اسیر آن نمودید واین قانون را برای خود نوشتید که یا باید بی نقص باشم یا هیچ چیز نییستم و چون انسان نمیتواند بینقص باشد،(فقط خداوند بی نقص است) شما به جایگاه هیچچیز بودن، سقوط نمودید.
یکی از پیشنهاد هایی که دارم این است که دنبال این نباشید که عالی باشید ،این نگرش ریشه حال بد شما است.
تا زمانی که دنبال این باشید که کسی شما ایراد نگیرد. این امنیت نیست بلکه شکنجه است!
پس به خودتان اجازه دهید که گاهی اشتباه کنید، گاهی حرف اشتباه بزنید و گاهی ضعیف باشید. وقتی حق اشتباه نمودن را به خودتان بدهید، آن ترسِ لرزاننده در مقابل دیگران فرو میریزد.
در پناه حق سلامت باشید.