راهکارهای مدیریت تنش بین همسر و خانواده همسر؟

دکتر زهره حسینی

متخصص روانپزشک (اعصاب و روان)

با سلام.اینکه سو تفاهمی بین همسر شما و والدینتون پیش اومده بهتر بود بین خودشون حل و فصل میشد تا اینکه شما هم از خانوادتون دوری کنید،معمولا در اختلافات بین افراد هرکدام از طرفین سهمی در بروز مشکل دارند و مقصر شناختن یک فرد کار درستی نیست.اگر نمی توانید به طور مستقل ارتباطتان را با هر یک از دو طرف اختلاف که هر دو برایتان مهم و عزیز هستند حفظ کنید،کمی از مشکل به وجود آمده فاصله بگیرید شاید گذشت زمان کمک کننده باشد.

24 مرداد 1405 - 12:30

دکتر سعیده سجادی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس و مشاور

سلام ، درک می‌کنم که در شرایط دشوار و پر تنش قرار دارید . این موضوع که بین همسر و خانواده تان گیر افتاده‌اید و هر دو طرف از شما انتظار دارند ، فشار روانی زیادی به همراه دارد 
بیایید گام به گام این موضوع را بررسی کنیم
درک موقعیت شما: شما در یک مثلث ارتباطی قرار دارید که در آن 
- خانواده شما شوخی کرده‌اند که از دید همسرتان بی احترامی است
- همسرتان به جای گفتگو ، شما را از خانواده دور کرده ( تنبل ارتباطی)
-خانواده از شما ناراحت اند و می خواهند همسرتان عذر خواهی کند 
- همسرتان از عذر خواهی امتناع می‌کند

راهکارهای عملی 
1- توقف چرخه مقصر دانستن ؛ همسرتان شما را ابزار تنبیه خانواده قرار داده . یعنی به جای مستقیم رفتار کردن با خانواده شما را از آنها دور کرده که رفتار سالمی نیست  و مقصر دانستن مسئله را حل نمی کند ، به جای دفاع نقش میانجی را بر عهده بگیرید .
2- گفتگوی جداگانه با همسرتان : به جای گفتن ( خانواده تم فلان و بهمان هستن) یا( باید عذر خواهی کنی) از احساس او شروع کن
- میدانم آن شوخی برایت سخت بوده . می خواهم بفهمم دقیقا چه چیزی در آن لحظه برات بی احترامی بود. 
- اجازه دهید احساسش را باز کو کند . بدون اینکه شما از خانواده دفاع کنید 
-بپرسید ، می خواهی چه اتفاقی برایت بیفته که احساس بهتری داشته باشی؟ عذر خواهی کلامی یا می خواهی رفتارشان واقعا عوض شود
3- گفتگوی جداگانه با خانواده: 
-به خانواده بگویید : شوخی شما از سر محبت بوده اما همسرم برداشت دیگری داشته ، نمی خواهم کسی را مقصر کنم اما می نخواهم رابطه مون سالم بماند 
- درخواست عذر خواهی صریح از همسرتان را فعلا متوقف کنیدزیرا باعث مقاومت بیشتر می‌شود 
4- میانجیگری به جای قضاوت : به جای انتقال پیام از هر دو طرف تمرکز خود را روی احساس ها بگذارید
-به خانواده بگویید همسرم آن لحظه حس بی احترامی کرده 
5- تعیین حد و مرز سالم: شما حق دارید با خانواده تان ارتباط داشه باشید و دور کردن شما از آنها توسط همسر یک رفتار کنترل گرانت است که باید آنرا محترمانه ولی قاطعانه مطرح کنید 
مثلا: می خواهم با خانواده آن در ارتباط باشم ، اما به گونه ای که احساسات تو هم در نظر گرفته شود ، بیایم با هم راهی پیدا کنیم
6- نیاز به کمک حرفه ای 
اگر این الگو تکرار و شدید شد ، زوج درمانی با یک روانشناس می تواند کمک کند الگوی ارتباطی را باز سازی کنید 
آنچه نباید انجام دهید 
- عذر خواهی اجباری از همسر نخواهید ، مقاومت را افزایش وی دهد 
- طرف خانواده یا همسر را نگیرید ، اعتماد هر دو طرف از بین می‌رود 
سکوت نکنید، سکوت به معنای تایید رفتار کنترل گرانه تفسیر می‌شود 

امیدوارم برای شما کمک کننده باشد 
در صورت نیاز در خدمت شما هستم
موفق باشید

24 مرداد 1405 - 12:46

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
شوخی کردن میتواند موانع ارتباطی باشد و اصلا شوخی به نوعی می تواند افکار ذهنی طرف باشد ارتباط دو طرفه بوده هردو طرف مقصر هستند باید همسرتان مهارت ابراز احساس بلد بوده. احساساتش بیان میکرده نه اینکه صورت مسئله رو پاک میکرده بهتر است از روان شناس کمک بگیرید

24 مرداد 1405 - 23:55

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

در این شرایط بهتر است وارد نقش «داور» نشوید. ابتدا با همسرتان درباره احساسی که پشت واکنشش بوده صحبت کنید و بدون توجیه رفتار خانواده، احساس او را به رسمیت بشناسید. سپس با خانواده‌تان هم محترمانه بگویید که حفظ رابطه، نیازمند مرزبندی و احترام متقابل است، نه اجبار به عذرخواهی.
اگر این تعارض تکرار می‌شود، زوج‌درمانی می‌تواند کمک کند تا همسرتان و خانواده شما بدون تشدید تنش، حدومرزهای سالمی برای ارتباط تعیین کنند. 

25 مرداد 1405 - 7:39

سیده نفیسه فرهانیان

کارشناس ارشد روانشناس و درمانگر

سلام شما تو کوتاه مدت نمیتونین هر دو طرف رو راضی کنین پس اولویتتون رو بذارید رو آروم کردن فضا، نه حل کامل ماجرا. با همسرتون همدلی کنین، از خانواده تون مهلت بگیرین، و اجازه ندید هیچکدوم شما رو وادار کنن طرف مقابل رو مجازات کنین

اول از همه خودتون رو قاضی نکنین و
بدون قضاوت، دلیلِ ناراحتیاش رو بشنوین
بهش فشار نیارین که «حتماً عذرخواهی کنه
حق همسرتون رو هم به رسمیت بشناسین حتی
درباره پدر و مادرتونم اینو بگم ک با اونا جداگونه و محترمانه صحبت کنین
به جای عذرخواهی رسمی،آشتی تدریجی پیشنهاد بدین
مرز بذارید، ولی پل هم نسازید به زور
ودر اخر جمله ام
قانون طلایی اصلی شما اینه ک واسطه پیامها نشین...

26 مرداد 1405 - 3:23

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور

بهتر است خودتان را بین همسر و خانواده‌تان در نقش «داور» قرار ندهید؛ اول احساس همسرتان را بشنوید و بپرسید دقیقاً کدام شوخی برایش توهین‌آمیز بوده، بدون اینکه فوراً از خانواده‌تان دفاع کنید.
در عین حال، عذرخواهی نباید تبدیل به اجبار شود؛ می‌توانید از همسرتان بخواهید اگر حرف یا رفتاری واقعاً او را آزرده، حتی بدون قبول نیت بد، بابت آسیبی که احساس کرده یک عذرخواهی کوتاه داشته باشد. ارتباط با جملات «من احساس می‌کنم...» معمولاً از سرزنش مستقیم مؤثرتر است.
شما هم می‌توانید به خانواده‌تان بگویید: «من ناراحتی شما را می‌فهمم، اما نمی‌خواهم بین شما و همسرم جنگ ایجاد شود؛ اجازه بدهید مسئله با آرامش حل شود.»
اگر همسرتان برای مدت طولانی شما را از خانواده‌تان جدا می‌کند یا ارتباطتان را کنترل می‌کند، موضوع فقط یک عذرخواهی نیست و بهتر است با دقت بیشتری بررسی شود.
اگر حل این تعارض برایتان سخت شده، پیشنهاد می‌کنم با یک روان‌شناس زوج‌درمانگر مشورت کنید تا بدون طرفداری از یکی از شما، مرز بین خانواده اصلی و رابطه زناشویی تنظیم شود

26 مرداد 1405 - 13:49

الهام سیدمدنی

کارشناس ارشد روانشناس کودک و نوجوان

مهم‌ترین اصل، مرزبندی سالم و حفظ ائتلاف زوجی است؛ یعنی زوج‌ها به‌جای قرار گرفتن در دو جبهه، مسئله را مشترک ببینند، حدود دخالت خانواده‌ها را مشخص کنند و گفت‌وگو را بدون سرزنش و مقایسه پیش ببرند.
احترام به خانواده‌ها، در کنار استقلال زوجین، کلید کاهش تنش است

در صورت تمایل میتونید با ما در ارتباط باشید

26 مرداد 1405 - 15:9

فرزانه حکم آبادی

کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر

درود رابطه خانواده تون و همسرتون پیش از این چطور بوده؟ چه مدت هست ازدواج کردید؟ ایا تابحال بین خانواده و همسرتون شوخی وجود داشته یا خیر ؟ ایا شما خط قرمزهای همسرتون رو میشناسید؟ رابطه شما و همسرتون چطوره؟ ایا اگر منطقی و با احترام برای همسرتون توضیح بدید میپذیرند؟ خانواده شما چرا میگن همسرتون باید عذرخواهی کنن، ایشون بی احترامی به خانواده شماداشتند؟ پیشنهاد میکنم با روانشناس در ارتباط باشید تا بهترین تصمیم رو بتونید بگیرید بدون اسیب به روابط زندگی مشترک یا خانوادگیتون

28 مرداد 1405 - 0:26

لیلا عبادت پور

روانشناس | مشاور خانواده و ازدواج | مشاوره فردي | درمان اعتياد

سلام دوست عزیز
از حرف‌هاتون می‌شه فهمید که این اتفاق چقدر شما رو در موقعیت دشواری قرار داده. از یک طرف ناراحتی همسرتون رو می‌بینید و براتون مهمه که احساس کنه کنارش هستید و احساسش رو جدی می‌گیرید، از طرف دیگه، ناراحتی خانواده‌تون و فاصله‌ای که بین شما ایجاد شده، برای خودتون هم دردناکه. اینکه هم‌زمان نگران دلخوری همسرتون و خانواده‌تون باشید و احساس کنید، هر تصمیمی ممکنه یکی از اونا رو ناراحت کنه، می‌تونه واقعاً فرساینده باشه و شما رو در تصمیم‌گیری بلاتکلیف کنه. طبیعیه که در چنین شرایطی ندونید چطور می‌تونید، بدون اینکه مجبور بشید، بین این دو رابطه مهم یکی رو انتخاب کنید، این تعارض رو مدیریت کنید.
به نظر می‌رسه شما فقط با یک اختلاف ساده بین همسر و خانواده روبه‌رو نیستید، بلکه بعد از این اتفاق، در روابط مهم زندگی‌تون فاصله و دلخوری ایجاد شده و طبیعیه که بخواید راهی پیدا کنید که هم احترام و امنیت رابطه‌تون با همسرتون حفظ بشه و هم ارتباطتون با خانواده‌تون آسیب نبینه.
ممکنه شوخی‌ای که برای خانواده شما از جنس صمیمیت بوده، برای همسرتون تجربه‌ای متفاوت داشته و باعث شده احساس کنه مورد بی‌توجهی یا بی‌احترامی قرار گرفته. در عین حال، ناراحتی خانواده شما هم قابل درکه، چون اونا احتمالاً احساس کردن، رفتارشون بد تعبیر شده و از شما فاصله گرفته‌ان.
ممکنه الان شما هر سه نفر ناخواسته وارد یک چرخه معیوب شده باشید، همسرتون که احساس کرده مورد بی‌احترامی قرار گرفته، برای محافظت از خودش فاصله گرفته، خانواده‌تون هم از اینکه شوخی اونا به شکل دیگری برداشت شده و بعد از اون فاصله‌ای ایجاد شده، ناراحت و دلخور شدن، و شما که بین این دو طرف قرار گرفتید، تحت فشار و مستأصل ماندید، و نمی‌دونید چه کاری انجام بدید، که اوضاع بهتر بشه. اگه این روند ادامه پیدا کنه. هر طرف بیشتر از موضع خودش دفاع می‌کنه، فاصله‌ها بیشتر می‌شه، و خستگی و دلخوری جای گفت‌وگو و درک متقابل رو می‌گیره.
برای خارج شدن از این چرخه، شاید قدم اول این نباشه که شما تلاش کنید یکی رو راضی و دیگری رو قانع کنید یا تعیین کنید چه کسی باید عذرخواهی کنه. بهتره ابتدا با همسرتون در یک فضای آروم درباره آنچه براش اتفاق افتاده و احساسی که تجربه کرده صحبت کنید و نشان بدید، که احساسش را می‌شنوید، در عین حال، بدون اینکه از خانواده‌تون دفاع یا همسرتون رو سرزنش کنید، نیاز خودتون به حفظ رابطه با خانواده‌تون رو هم روشن و محترمانه بیان کنید. وقتی هر کدوم احساس کنند، تجربه و نیازشون دیده شده، امکان پیدا کردن راهی برای جبران و ترمیم بیشتر می‌شه.
در یک رابطه سالم، قرار نیست، یکی از طرفین مجبور بشه بین همسر و خانواده‌اش یکی رو انتخاب کنه، بلکه زوجین یاد می‌گیرن، در کنار حمایت از یکدیگر، مرزهای سالمی با خانواده‌ها ایجاد کنن.
اگه احساس می‌کنید، این اختلاف به مرحله‌ای رسیده که گفت‌وگوها تکراری شده، دلخوری‌ها طولانی شده یا هر کدوم از شما در جایگاه دفاع از خود قرار گرفتید، کمک گرفتن از یک زوج‌درمانگر یا خانواده‌درمانگر می‌تونه فرصتی باشه، تا این چرخه بررسی بشه و هر دو نفر بتونن نیازها و احساسات خود رو بهتر بیان کنن.

3 شهریور 1405 - 14:53