بشری صدقی شامیر
کارشناس ارشد روانشناس باليني
سلام دوست عزیز. سوالتونو از همکارهای روانپزشک پرسیدید اما خواستم من هم بعنوان روانشناس بالینی پاسخ کوتاهمو بگم. ( گرچه صحبت راجع به چنین رنج چندجانبه و مهم در یکی دو پاراگراف امکانپذیر نیست...)
افسردگی یکی از علائم اصلی خود پارکینسون هست. یعنی ساز و کار بیماری به شکلیه که علاوه بر مشکلات حرکتی، مشکلات خلقی (افسردگی و اضطراب) هم در حدود نیمی از افراد مبتلا دیده میشه. اگر از این منظر نگاه کنیم، متخصص مغز و اعصاب یا فوق تخصص پارکینسونی که خودتون پیشش میرید با تنظیم داروها (درصورت لزوم) بهتر میتونه کمکتون کنه. حتما در ویزیت بعدیتون، مسئله افسردگی رو به ایشون توضیح بدید.
اما جدای از اینکه افسردگی از علائم اصلی پارکینسونه، میتونه در بیماری های مزمن و معلولیتهای پنهان بدلایل مسایل اجتماعی، افکار و احساسات مرتبط با ناکامی ها، ادراک سرباری، شکاف های بزرگ میان واقعیت و خواسته ها و واضحات دیگه شکل بگیره. روانشناسی که در زمینه بیماریهای مزمن تجربه داشته باشه، میتونه کمک کنه برای این رنج بزرگ، ظرفیت سازی شه.
و اما راهکار بسیار موثری که پژوهشگران، اخیرا بهش جذب شدن، گروههای مجازی همتایان هست. یعنی گروههایی که افرادی با یک بیماری واحد در اون عضو میشن و در مورد مسائل مختلفشون با هم صحبت میکنن. اتفاقا یکی از گروههای مجازی همتایان فعال در کشورمون مربوط به گروه پارکینسون هست. البته متاسفانه در بستر تلگرامه و فعلا بهش دسترسی نیست. بعد از بازگشت نت به وضعیت قبل، در گوگل سرچ کنید براتون گروههای تلگرام رو میاره. پژوهش ها نشون دادن این گروهها راه بسیار ساده و به صرفه ای هستن که ارتباط قوی ای با بهبود خلق و کیفیت زندگی افراد مبتلا به بیماری مزمن دارن.
امیدوارم تونسته باشم کمکی کنم...
خوب باشید :)
