مریم علی خواه
کارشناس ارشد مشاوره ي خانواده
سلام خدمت شما توضیحاتی که در متن مطالعه کردم کامل نیست و نیاز به بررسی بیشتر دارد و قطعا روابط و سوابقش باید بیشتر بررسی شود. در موارد اینچنینی اکثرا گمان میکنیم که رفتار فرزندانمان غلط است و ما لایق چنین رفتاری نیستیم ولی باید بگم که رفتار آنها وابسته به برخوردهای خودمان است. من قبول دارم که محیط پیرامون جوانانمان میتواند روی طرز فکر و رفتارشان تاثیر بگذارد (منظور دایره ی دوستان و غیره) ولی قبل از آن باید ببینیم چقدر آگاهی به آنها دادیم طی سال های رشد که بتوانند خوب و بد را تشخیص دهند و رفتار بجا داشته باشند. احترام به بزرگتر رو چطور به فرزندمون یاد دادیم. با تحکم و زور از اون انتظار احترام داشتیم؟ والدین سهل گیری بودیم که بجا تذکر ندادیم؟ خودمون تو احترام گذاشتن الگوی خوبی بودیم؟ و سوالات بیشماری که در این مسئله میتونیم از خودمون بپرسیم. در کل اگر نظر بنده رو بخواهید باید بگم که بجای تمرکز بر رفتار نوجوانمون باید اول تمرکز روی رفتار خودمون داشته باشیم و بدونیم الان برخورد درست ما چیه که در این مورد خاص نیاز به بررسی بیشتر داره. موفق و پاینده باشید.
29 مهر 1399 - 16:51