راهنمای روحی پس از سقط جنین؟

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان

سلام ووقت بخیر خدمت شما.عزیزم، از دست دادن بارداری، به‌خصوص وقتی به‌دلیل نقص مادرزادی جنین اتفاق افتاده، می‌تونه سوگ عمیق و دردناکی به همراه داشته باشه. گریه کردن، عصبانیت، احساس دلتنگی و حتی تمایل به حرف زدن با فرزندت، می‌تونه بخشی از فرایند سوگواری تو باشه؛ پس لطفاً خودت رو بابت این احساسات سرزنش نکن. لازم نیست به خودت فشار بیاری که زودتر خوب بشی یا وانمود کنی حالت خوبه؛ اگر دوست داری، می‌تونی احساساتت رو بنویسی یا در خلوت درباره دلتنگی‌هات حرف بزنی. بهتره با همسرت در زمانی آرام درباره نیازت به حمایت و اینکه گاهی فقط به شنیده شدن احتیاج داری صحبت کنی. با توجه به شدت ناراحتی‌ات، پیشنهاد می‌کنم از یک روان‌شناس مجرب برای سوگ پس از سقط کمک بگیری؛ اگر غم و بی‌حوصلگی‌ات شدیدتر شد یا در زندگی روزمره اختلال ایجاد کرد، ارزیابی روان‌پزشکی هم مهمه. تو مجبور نیستی این درد رو به‌تنهایی تحمل کنی.

17 مهر 1405 - 17:32

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

راهنمای روحی پس از سقط جنین؟
من 40 روزه سقط کردم‌ بخاطر نقص مادرزادی جنینم
و الان حال روحی خیلی بدی دارم
همش حس میکنم دلم پره
و بعضی وقتا بی دلیل میزنم زیر گریه و بخاطر همین موضوع با همسرم هم به مشکل بر میخوریم
از همه عصبانی میشم دوست ندارم کسی پیشم حرف اضافه بزنه
و دلم میخواد با بچه ای که سقط کردم حرف بزنم و گریه کنم
خیلی داغونم چیکار کنم؟؟
سابقه بیماری:
ندارم
داروهای مصرفی:
ندارم

17 مهر 1405 - 23:49

نگین تقدس

کارشناس ارشد متخصص روانشناسي باليني و زوج درمانگر/ مشاور خانواده،پيش از ازدواج، اضطراب، افسردگي

راهنمای روحی پس از سقط جنین؟
من 40 روزه سقط کردم‌ بخاطر نقص مادرزادی جنینم
و الان حال روحی خیلی بدی دارم
همش حس میکنم دلم پره
و بعضی وقتا بی دلیل میزنم زیر گریه و بخاطر همین موضوع با همسرم هم به مشکل بر میخوریم
از همه عصبانی میشم دوست ندارم کسی پیشم حرف اضافه بزنه
و دلم میخواد با بچه ای که سقط کردم حرف بزنم و گریه کنم
خیلی داغونم چیکار کنم؟؟
سابقه بیماری:
ندارم
داروهای مصرفی:
ندارم

17 مهر 1405 - 23:49

شاهین کریم پور

کارشناس ارشد روانشناس باليني ،روان درمانگر (فردي و زوجي)

با سلام
علایم افسردگی وجود داشته و زمان حداقل 6ماه طول می‌کشد از پنج مرحله به پذیریش برسید از دست دادن فرزندتان و فراوانی به یاد آوردنش کمتر شود که نیازمند درمان است درمان ان ترکیبی از دارو توسط روان پزشک و روان درمانی توسط روان شناس میباشد

17 مهر 1405 - 20:51

زهرا ملکی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاورخانواده /زوج درمانگر / اجراي تستهاي پيش از ازدواج /طلاق/ مشاوره فردي /مهارتهاي زندگي اضطراب و هيپنوتيزم درماني

عزیزم، اول از همه می‌خواهم بدانی چیزی که داری تجربه می‌کنی به این معنا نیست که «ضعیف شده‌ای» یا مشکلی در تو وجود دارد. تو فقط 40 روز است که یک فقدان بسیار مهم و دردناک را تجربه کرده‌ای؛ آن هم در شرایطی که خودت انتخاب نکرده بودی و به دلیل نقص مادرزادی جنین مجبور به از دست دادن بارداری شدی.

غم، گریه‌های ناگهانی، عصبانیت، بی‌حوصلگی، احساس خالی بودن یا پُر بودن دل و حتی اینکه دلت بخواهد با بچه‌ات حرف بزنی، می‌تواند بخشی از روند سوگ باشد. سوگ همیشه هم آرام و قابل پیش‌بینی نیست؛ ممکن است یک روز کمی بهتر باشی و روز بعد دوباره موج شدیدی از غم سراغت بیاید.اگر دلت می‌خواهد با بچه‌ات حرف بزنی، لازم نیست جلوی خودت را بگیری. می‌توانی در یک زمان و مکان آرام، چند دقیقه با او حرف بزنی، گریه کنی و حتی نامه‌ای برایش بنویسی و هر چیزی را که در دلت مانده بیان کنی. هدف این نیست که بچه را فراموش کنی؛ هدف این است که به خودت اجازه بدهی این فقدان را به‌تدریج هضم کنی.در مورد همسرت هم سعی کن این روزها از خودت انتظار نداشته باشی که مثل قبل رفتار کنی. ممکن است او هم به شکل متفاوتی سوگوار باشد و همین تفاوت باعث سوءتفاهم شود. می‌توانی خیلی ساده به او بگویی:
«من هنوز خیلی داغدارم. اگر گاهی گریه می‌کنم یا زود عصبانی می‌شوم، به این معنی نیست که تو را دوست ندارم یا می‌خواهم با تو دعوا کنم. بیشتر از هر چیز نیاز دارم این روزها کنارم باشی و اجازه بدهی ناراحتی‌ام را تجربه کنم.»
با این حال، چون می‌گویی حال روحی‌ات خیلی بد است و این وضعیت روی رابطه و زندگی روزمره‌ات اثر گذاشته، بهتر است این موضوع را تنها تحمل نکنی. صحبت با یک روان‌شناس که در زمینه سوگ و فقدان بارداری تجربه دارد می‌تواند خیلی کمک‌کننده باشد. حمایت روان‌شناختی و مشاوره پس از فقدان بارداری توصیه می‌شود.موفق باشید.

16 مهر 1405 - 22:25