هوشنگ جهانپناه
کارشناس ارشد 0
سلام و روز بخیر. معمولا در سنین پایین کودکان هیچ مشکلی ندارند و اگر هم احیانا موضوعی پدیدار شود که از آن رنج می برند، این به کودک مربوط نمی شود!!! به یاد داشته باشید که انسان در یک بافتار رابطه ای متولد می شود و در چنین شرایطی است که برای اولین بار کلماتی شبیه به اینها را به زبان می آورد: "من" یا "ممنونم" یا......! به عبارت دقیق تر، مشکلات و موضوع های اصلی سال ها قبل از شروع مدرسه و ارتباط دخترتان با همکلاسیهایش در بافتاری به نام "خانواده" شکل گرفته اند!!! بنابراین این والدین هستند که باید به روانشناس مراجعه کنند تا از مشکلات خودشان آگاه شوند و نسبت به رفع آنها اقدام نمایند. اما والدین معمولا این امر مهم را انکار می کنند! با احترام پیشنهاد می شود به جای اینکه به فرزندتان برچسب هایی از قبیل ترس، خجالت ،و غیره بزنید، یا به جای اینکه در مورد فرزندتان در سایتهای روانشناسی سوال مطرح کنید، یا به جای اینکه فرزندتان را نزد این دکتر و آن دکتر ببرید، خودتان به دکتر مراجعه نمایید تا نگاهی به خود بیندازید! اگر این کار مهم را برای خودتان انجام دهید احتمالا به مرور مسائل فرزندتان نیز کاهش می یابد. بسیاری از والدین نسبت به بیماری خودشان آگاه نیستند و یا از طریق بردن فرزندشان نزد روانشناس، بیماری خودشان را انکار می کنند و فرزندشان را بیمار می دانند! در صورتی که بیمار اصلی آنها (والدین) هستند!!!
با احترام
6 مرداد 1402 - 11:3
