هانیه سبحانی خواه
کارشناس ارشد / روانشناس و مشاور تخصصي کودک و نوجوان /بازيدرمانگر /مشاور تحصيلي
سلام و وقت بخیر
حرفهاتون پر از نگرانیه و کاملاً میشه دلمشغولی شما رو به عنوان والد فهمید. 16سالگی سنیه که خیلی از نوجوانها برای مستقل شدن، حرفشنوی کمتری نشون میدن و گاهی رفتارهایی دارن که برای والدین ترسناک و گیجکنندهست. این ها خاصیت دوران نوجوانیه
رفتارهایی مثل دیر بیرون موندن، تند حرف زدن، بیتوجهی به مدرسه یا زیر بار نرفتن قوانین، معمولاً بیشتر از اینکه از بیاحترامی باشه، از فشار، خشم فروخورده یا احساس شنیده نشدن میاد.
برخوردهای تند و تنبیههای شدید، حتی وقتی از سر دلسوزیه، معمولاً اوضاع رو آرومتر نمیکنه و فاصلهها رو بیشتر میکنه.
نوجوان بیشتر از هر دوره ی دیگه ای دنبال استقلاله،اون خودش رو مرکز جهان هستی میبینه و همینطور دنبال دریافت احترامه .
الان مهمترین چیز اینه که تنشها کمتر بشه و رابطه امنتر بمونه. بهتره فعلاً از دعوا و درگیری دوری بشه، گفتگوها در زمان آرامش انجام بشه و قوانین شفاف،خیلی ساده و قابل اجرا باشن.
لطفا برای بازسازی رابطه با فرزندتون و جلوگیری از حاد شدن شرایط از یک روانشناس نوجوان کمک بگیرید تا بدون سرزنش، راه ارتباط دوباره باز بشه.
این شرایط سخت هست، اما قابل بهتر شدن هم هست. اینکه نگرانید و دنبال راه درست میگردید، خودش نشونهی توجه و اهمیت شماست.
با آرزوی آرامش و حالِ بهتر برای شما
