مشاوره روانشناسی روابط عاطفی نوجوانان؟

افشین فروغی نیا

کارشناس ارشد روانشناس و درمانگرخانواده

سلام مریم عزیزم
معلوم نیست چه مدت زمانی باهاش بودی . اما توصیه میکنم تا مدتی که احساساتت و ذهنت آروم تر میشه ازش دوری کن حتی جایب که میدونی اون پسر اونجاست فاصله بگیر سعی کن ورزس و تفریح خودت را انجام بدی. وقتی مشغول فعالیتی نیستی ذهنت همش نسخوار انجام میده و یادش می افتی. اون اقا پسر دوست و پارتنر امنی واسه تو نیست. میتونی در شهر خودت پیس یک روانشناس بری قطعا کمکت میکنه

27 اردیبهشت 1405 - 15:19

زهرا مه‌آبادی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور

طبیعیه که الان انقدر بهم ریخته باشی. وقتی به کسی دلبسته میشیم و اون ما رو نمیخواد، مغز مدام دنبال اون آدم میگرده و دل کندن سخت میشه. اما از حرفهایی که گفته، به نظر میرسه تصمیمش رو گرفته. گفتن دوباره احساساتت، احتمالا نظرش رو عوض نمیکنه و فقط ممکنه زخمت عمیق تر بشه. الان مهمترین کار اینه که تا جای ممکن فاصله بگیری، حتی اگر سخته. این درد موندگار نیست، ولی اگر مدام خودت رو در معرضش قرار بدی، دیرتر آروم میشی. اگر دیدی این حال ادامه پیدا کرد و روی درس و زندگیت اثر گذاشت، حتما با یک روانشناس صحبت کن.

22 تیر 1405 - 20:4

دکتر سیده یاسمن هاشمی

کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان

حساست کاملاً قابل درکه؛ وقتی دلبسته می‌شیم و طرف مقابل نمی‌خواد ادامه بده، دردش واقعاً عمیقه، مخصوصاً وقتی هر روز می‌بینیش. اینکه هنوز بهش فکر می‌کنی نشونه ضعف نیست، نشونه وابستگی عاطفیه که زمان می‌بره کمرنگ بشه. الان مهم‌ترین کار اینه که «فاصله واقعی» ایجاد کنی؛ کمتر دیدن، کمتر چک کردن و قطع پیام دادن کمک می‌کنه مغزت آروم‌تر جدا بشه. یادت باشه اگر کسی تو رو با قطعیت انتخاب نمی‌کنه، تو هم لازم نیست خودت رو منتظر نگهداری.با یک روانشناس صحبت کن .

27 اردیبهشت 1405 - 22:0

فرزانه حکم آبادی

کارشناس ارشد روانشناس و طرحواره درمانگر

سلام دختر خوبم ، میفهمم اینکه نتونستی بهش علاقه ات رو بگی چقدر از درون تو رو بهم ریخته ، رابطه ات به پدر و مادرت چطوره ؟ ایا پدر و مادرت از نظر عاطفی همیشه کنارت بودند یا تو فکر میکنی که اینطور نبوده ؟ زمینه اضطرابیت هم خیلی مهمه که باید بررسی بشه ، حتما همراه یکی از والدینت با روانشناس در ارتباط باش ، تا بتونی از این شرایط خارج بشی

27 اردیبهشت 1405 - 18:49

محمدرضا خزایی

کارشناس ارشد روانشناس باليني 💬 مشاوره 👤 مشاوره فردي 💍 مشاوره ازدواج ❤️ زوج‌درمانگر 🧑‍⚕️ روانشناس و مشاور 🧒 نوجوان 😰 اضطراب 🔄 وسواس 💼 مشاوره شغلي 🧩 طرحواره‌درمانگر ⏳ اهمال‌کاري 🗣️ ارتباط

با سلام،
میدانم که الان دلت میخواهد یکی بیاید و این درد را از روی شانه هایت بردارد. شما دردهایت را خوب تحلیل می کنی، اما فراموش کرده ای که قلب زخمی ات، بیش از فهمیده شدن، نیاز به این دارد که تو با آن مهربان باشی.
1- این نیاز شدید به او، تکرار یک زخم قدیمی تنها ماندن است. از خودت بپرس: «الان واقعاً "او" را می‌خواهم، یا فقط می‌ترسم دوباره تنها بمانم؟»
2- افکار و اشک‌ هایت مثل موج می‌آیند و می‌روند. با خودت بگو: «این فکر که "بدون او ..." فقط یک قصه در ذهن من است، نه یک واقعیت.» بگذار بیاید، نگاهش کن، و بگذر.
3- یک جدول ساده بکش: "زندگی با ادامه این رابطه چه شکلی بود؟" در مقابل "زندگی یک ماه بعد از قطع کامل تماس، بدون او چه شکلی می‌تواند باشد؟" بگذار خودت تفاوت را ببینی و انتخاب کنی.
این حجم از درد در 17 سالگی، با این همه وضوح و خودآگاهی که شما داری، قابل درمان است؛ اما به تنهایی خیلی سخت می‌گذرد. لطفاً برای زخم قلبت همان کاری را بکن که برای یک پای شکسته می‌ کنی: برو پیش یک متخصص. تو لیاقتش را داری.

26 اردیبهشت 1405 - 9:58