دکتر سیده یاسمن هاشمی
کاندیدای دکترای تخصصی روانشناس باليني و رواندرمانگر- مشاور-زوج درمانگر-درمانگر و روانشناس نوجوان
سلام ووقت بخیر خدمت شما.. چیزی که توضیح میدید فراتر از صرفهجویی یا خسیس بودن به نظر میرسه؛ بهخصوص چون حتی برای نیازهای اولیه مثل آب هم خودتون رو محروم میکنید و بعد از خرج کردن احساس گناه دارید. ممکنه این الگو با احساس بیارزشی، محرومیت هیجانی یا باور عمیقِ «نیازهای من مهم نیستند» ارتباط داشته باشه؛ بهویژه اگر در گذشته برای بیان نیازها یا درخواست از خانواده احساس اضافی بودن میکردید.
پیشنهاد میکنم این موضوع رو در جلسات رواندرمانی، بهخصوص با رویکرد طرحوارهدرمانی یا CBT، بررسی کنید. شما هم به اندازه دیگران حق دارید برای نیاز
27 آبان 1405 - 19:9