دکتر آذین گازر
مرکز متخصص روانشناسي و فوق دکتري روانتني
سلام، وقت شما بخیر. با توضیحاتی که ارائه کردید، به نظر می‌رسد دخترتان مدت قابل‌توجهی با بدبینی، اضطراب، افکار مزاحم، کاهش اعتمادبه‌نفس، انزوای اجتماعی و مشکلاتی در روابط شغلی روبه‌روست. بااین‌حال از راه دور و صرفاً براساس این توضیحات نمی‌توان تشخیص‌هایی مانند وسواس یا پارانویا را قطعی دانست و لازم است ارزیابی بالینی دقیقی انجام شود. نکته مهم این است که بحث‌کردن مستقیم با ایشان درباره اینکه «افکارت اشتباه است» یا اصرار مکرر بر اینکه «تو مشکل روانی داری و باید درمان شوی» معمولاً مقاومت را بیشتر می‌کند. بهتر است ابتدا بر رنج و مشکلاتی تمرکز کنید که خود ایشان نیز آنها را احساس می‌کند؛ مثلاً اضطراب زیاد، فشار محیط کار، بی‌خوابی، تنهایی یا ناراحتی‌هایی که از روابطش دارد و از همین مسیر پیشنهاد مراجعه به متخصص را مطرح کنید. می‌توانید بگویید: «می‌بینم این شرایط خیلی به تو فشار می‌آورد؛ دوست دارم فقط برای اینکه حالت بهتر شود با یک متخصص صحبت کنیم.» در عین حال، احساسات او را بشنوید اما لازم نیست برداشت‌های بدبینانه او درباره دیگران را تأیید یا تقویت کنید. با توجه به شدت بدبینی، تکرار مشکلات شغلی، انزوای اجتماعی و پرخاشگری، ارزیابی توسط روان‌پزشک یا روانشناس بالینی اهمیت زیادی دارد و ممکن است بسته به نتیجه ارزیابی، روان‌درمانی، درمان دارویی یا ترکیبی از آنها پیشنهاد شود. اگر فعلاً حاضر به مراجعه نیست، خود شما می‌توانید ابتدا با یک متخصص جلسه داشته باشید تا براساس جزئیات بیشتر، شیوه صحیح ارتباط و ترغیب ایشان به درمان را یاد بگیرید. همچنین اگر بدبینی یا پرخاشگری شدیدتر شد، رفتارهای خطرناک ایجاد شد، از آسیب‌زدن به خود یا دیگران صحبت کرد، یا ارتباط او با واقعیت به‌طور محسوسی مختل شد، ارزیابی فوری روان‌پزشکی ضروری است. سابقه وجود مشکلات مشابه در خانواده نیز اطلاعات مهمی برای ارزیابی متخصص است، اما به‌تنهایی تعیین‌کننده تشخیص نیست.
24 شهریور 1405 - 19:59
