درمان پارانویا ؟

دکتر زهرا طلائیان

طرحواره درمانگر و روانشناس باليني

سلام دوست عزیز این مشکل نه تنها به خودی خود یا توسط خود فرد قابل درمان نیست بلکه حتما باید توسط تراپیست بسیار با تجربه و طی جلسات متمادی انجام بشه

22 بهمن 1403 - 15:55

هوشنگ جهان‌پناه

کارشناس ارشد 0

به گونه ای با ایشان رفتار کنید که متوجه شوند نگران مسائلشان نیستید و مسئولیت حل مشکلات ایشان را بر عهده نگرفته اید. اینکه فرد بصورت مداوم شاهد نگرانی شما در خصوص مشکلاتش باشد و همواره بشنود و ببیند که شما درحال تلاش و کوشش برای درمان دردهای ایشان هستید، نه تنها موجب کمک به او نخواهد شد، بلکه بطور روزافزونی مراجعه ایشان به متخصص را به تعویق خواهد انداخت. اجازه دهید به کرات اخراج شوند و دردها و رنج های متعاقب اینگونه فقدان ها و از دست دادن ها را تجربه کنند. شاید اینگونه روزی در واقع نگران خود و زندگیشان شوند و مسئولیت مراجعه و رسیدگی به مشکلاتشان را تقبل نمایند! ضمنا مراجعه به "روانکاو" در این زمینه ممکن است کارساز و کارآمد باشد. ضمنا ممکن است مراجعه به روان پزشک و مصرف دارو نیز لازم باشد. اما این موضوع پس از چندین جلسه بررسی مشخص خواهد شد.

22 بهمن 1403 - 20:3

نرگس صمدی

کارشناس ارشد روانشناس و مشاور

سلام تاوقتی شما نگران ایشان باشید مساله حل نخواهدشد. حس مادری شما قابل درک هست اما دلسوزی مادری اگر جایی سبب تشدید مشکل شود باید تبدیل به جدیت و بی تفاوتی شود تا درمان و اقدام حاصل گردد.

23 بهمن 1403 - 14:38

دکتر زهرا طلائیان

طرحواره درمانگر و روانشناس باليني

سلام
یکی از مشکلات اساسی درمان پارانویید اینکه این افراد به درمانگر هم اعتماد ندارند و باید چند جلسه بگذره تا اصلا درمان شروع بشه .
ولی نشدنی نیست مراجع پارانویید شدید داشتم ولی حتما نیاز به دارو درمانی هم هست .
برای درمان باید خود فرد همکاری کنه.

19 اسفند 1403 - 7:36

دکتر آذین گازر

مرکز متخصص روانشناسي و فوق دکتري روانتني

سلام، وقت شما بخیر. با توضیحاتی که ارائه کردید، به نظر می‌رسد دخترتان مدت قابل‌توجهی با بدبینی، اضطراب، افکار مزاحم، کاهش اعتمادبه‌نفس، انزوای اجتماعی و مشکلاتی در روابط شغلی روبه‌روست. بااین‌حال از راه دور و صرفاً براساس این توضیحات نمی‌توان تشخیص‌هایی مانند وسواس یا پارانویا را قطعی دانست و لازم است ارزیابی بالینی دقیقی انجام شود. نکته مهم این است که بحث‌کردن مستقیم با ایشان درباره اینکه «افکارت اشتباه است» یا اصرار مکرر بر اینکه «تو مشکل روانی داری و باید درمان شوی» معمولاً مقاومت را بیشتر می‌کند. بهتر است ابتدا بر رنج و مشکلاتی تمرکز کنید که خود ایشان نیز آنها را احساس می‌کند؛ مثلاً اضطراب زیاد، فشار محیط کار، بی‌خوابی، تنهایی یا ناراحتی‌هایی که از روابطش دارد و از همین مسیر پیشنهاد مراجعه به متخصص را مطرح کنید. می‌توانید بگویید: «می‌بینم این شرایط خیلی به تو فشار می‌آورد؛ دوست دارم فقط برای اینکه حالت بهتر شود با یک متخصص صحبت کنیم.» در عین حال، احساسات او را بشنوید اما لازم نیست برداشت‌های بدبینانه او درباره دیگران را تأیید یا تقویت کنید. با توجه به شدت بدبینی، تکرار مشکلات شغلی، انزوای اجتماعی و پرخاشگری، ارزیابی توسط روان‌پزشک یا روان‌شناس بالینی اهمیت زیادی دارد و ممکن است بسته به نتیجه ارزیابی، روان‌درمانی، درمان دارویی یا ترکیبی از آنها پیشنهاد شود. اگر فعلاً حاضر به مراجعه نیست، خود شما می‌توانید ابتدا با یک متخصص جلسه داشته باشید تا براساس جزئیات بیشتر، شیوه صحیح ارتباط و ترغیب ایشان به درمان را یاد بگیرید. همچنین اگر بدبینی یا پرخاشگری شدیدتر شد، رفتارهای خطرناک ایجاد شد، از آسیب‌زدن به خود یا دیگران صحبت کرد، یا ارتباط او با واقعیت به‌طور محسوسی مختل شد، ارزیابی فوری روان‌پزشکی ضروری است. سابقه وجود مشکلات مشابه در خانواده نیز اطلاعات مهمی برای ارزیابی متخصص است، اما به‌تنهایی تعیین‌کننده تشخیص نیست.

24 شهریور 1405 - 19:59