راهنمای روابط والد فرزندی در دوره بلوغ؟
الان ميره کار ميکنه و دوست داره بيشتر با دوستاش باشه ما هم با هم تصميم گرفتيم که اجازه بديم بره مثلا يک تا دو روز توي هفته ولي بگه کجا ميره و ساعت چند برميگرده ايا همين جوري ادامه بديم يانه راستش رو بخوايد نگران هم هستم نميدونم توي اين زمونه ميشه اينقدر راحت بزاري هر کاري ميخوان بکنن يا نه
تا حرف هم ميزنيم ميگه شما به من اعتماد نداريد به من افتخار نميکنيد و از اين حرفا
ميشه لطفا راهنمايي کنيد
2 پـاسـخ
-
محمدباقر سبط الشیخ روانشناس | نوروتراپيست داراي پروانه تخصصي اشتغال ۶۱۵۴ سازمان نظام روانشناسي عضو انجمن روانشناسي امريکا(APA) روانشناس نوروتراپيست زوج درمانگر مشاور پيش از ازدواج سکس تراپيست مشاورفردي و خانواده
درود وقت بخير
اول بگم که اين نگرانيتون کاملاً طبيعيه و اينکه اينقدر دقيق پسرتون رو ميبينيد نشون ميده که شما يک مادر آگاه هستيد .
اول خلاصه کنم مواردي رو که نوشتيد:
يه نوجوان 15 ساله داريد که:
- دنبال هويت مستقل خودشه
- احساس ميکنه درک نميشه
- ميگه هدف ندارم
- با پدر فاصله داره
- ميخواد بيرون از خونه بيشتر باشه
اينا همزمان نشونههاي طبيعي بلوغه، وچند تا نکتهي نگرانکننده هم داره.
نکتهاي که مهمه:
وقتي ميگه "هدف ندارم توي زندگي"اين جمله رو جدي بگيريد. نه به شکل ترسيده، بلکه يه بار مستقيم ازش بپرسيد:
"وقتي ميگي هدف ندارم، منظورت اينه که گم شدي و دنبال چيزي ميگردي، يا گاهي دلت ميخواد اصلاً نباشي؟"
اين سوال رو بايد پرسيد.
درباره تصميمتون براي اجازه دادن:
تصميمتون **درسته**، ولي يه چيزي رو اضافه کنيد. به جاي قانون گذاشتن، يه توافق باهاش ببنديد. فرق داره. بگيد:
"من ميخوام بهت اعتماد کنم، کمکم کن بتونم. بگو کجايي نه چون کنترلت کنم، چون نگرانتم."
يه سوال مهم ازتون دارم:
آيا پسرتون دوستي داره که بهش اعتماد کنه، يا بيشتر تنهاست حتي بين دوستاش؟ -
دکتر ابوطالب وفادار دکترای تخصصی روانشناسي و روانشناس باليني و مشاور _ استاديار دانشگاه
سلام
يکي ازمهارتهاي مهم در فرزند پروري
آگاهي والدين شناخت آهنگ رواني فرزندان شون ميباشد بخصوص يک نوجوان زمان هويت يابي ميباشه
