عشق یک طرفه و تاثیرات روانی آن؟

Question

سلام خانم/آقاي دکتر💐
ازتون ميخوام فقط روانشناسا جوابم و بدن نه دکتراي ديگه،
نميدونم چقدر منو ميشناسيد اما من خيلي عاطفي و احساسي و زودرنجم کمبود مخبتم زياد کشيدم مقداري هم افسردگي دارم...
ببينيد من 1 سال و سه ماه پيش عاشق يه سلبريتي شدم باور کنيد بخدا نه هوسه نه عشق دوران نوجووني، من ،عاشق اون آدم شدم با اخلاقاش تا حدي که مي ديدم چقدر با طرفداراش صميمي و نزديکه چقدر مهربونه و اصلا مصاحبه هاش معلومه چقدر آدم ساده‌ايه
خيلي از همکاراش حتي سر به سرش ميذاشتن و مسخره اش ميکردن جلو دوربين وقتي مردم تو کامنتا بهش هيت ميدن جوابشونو ميده و ميگه مگه من چيکار کردم😶
بعد مادر منم ي کارگاهيه واسه خودش😅 از خيلي قديما هم تعريف ميکنه اصلا يه آدمو ببينه در حالت سکوت هم ميشناستش.
بعد با روانشناسي هم خيلي آشنائه خيلي مطالعه داره و داشته.
بعد...خب اون آقاي سلبريتي رو هم شناخت و منم رفتم تايپ ايشون رو ديدم که در کل آدم مهربون و درونگراييه ساده است همه ي ويژگي هاش مثل خودمه مثل دوتا آينه اي که عکس همديگه رو بازتاب کنن😄🙈
بعد من خيلي اوايل حس هيجان داشتم مثلا هر موقع عکس شو مي ديدم قلبم به تپش نيفتاد
اما حالا اصلا اون طوري نميشم فقط احساس امنيت و آرامش ميکنم با حس حضورش تو ذهنم و ديدن عکساش...😢
بعد حالا هر تست روانشناسي ميدم با هر روانشناسي حرف ميزنم ميگه اين عشق فقط از هيجان افتادي چون از لايه زودگذر عبور کردي و وارد لايه عميق شدي.
حالا چرا ميگم عشق نوجووني نيست؟چون
اول اينکه:عشق نوجووني ب نظر من عشق نيست،کراش و يا نوعي احساس زودگذر که بيشتر بر اساس ظاهر طرفه
دوم اينکه: ي نوجوون وقتي کراششو مي بينه و باهاش عکس مينداره براش کافيه اما من دوست داشتم سنم بهش ميخورد (3 دهه ازم بزرگتره)و ميتونستم کمکش باشم وقتي ديگران بهش ناسزا مي گفتن و من به عينه مي ديدم که قلبش شکسته ، بهش يادآوري کنم چه باارزشه.😢
اما متاسفانه ب خاطر دوريمون از تهران هيچوقت ملاقاتش نکردم هيچوقت!‌..💔
حالا ببخشيد که زياد وقتتونو گرفتم خواستم باهاتون درد و دل کنم و اگه ميشه کمکم کنيد هزينه رفتن به روانشناسي و اينا هم ندارم.
خواستم بدونم آيا حرف مامانم درسته؟
من حقيقت بعد از اين 1 سال و 3 ماه حس کردم جاي دخترشم(بهتره بدانيد متاسفانه اختلافم با پدرم 52 ساله و او درک خيلي کمي از من داره)💔
و اين حس که اگه من ب عنوان ي طرفدار برم بخوام باهاش عکس بندازم مثل بچه ها باهام رفتار ميکنه
اما بعد ک ديدم يکي از طرفداراش از منم کوچکتر بود باهاش بزرگونه رفتار کرد و الان يکم حالم بهتره
و اگه هم اينطور رفتار کنه برام طبيعيه چون او از احساس من کاملا بيخبره💔🙂
حالا مادر و پدر منم 19 سال اختلافشونه و شايد چون به عينه ديدم برام عادي شده...و وقتي اون حس کودک بودن رو به مادرم گفتم او گفت که (تو کمبود احساس کشيدي چون فاميلامونم فعلا نيستن و پدر و برادران کم بروز ميدن مهرشونو،واسه همين احساس ضعيف بودن ميکني و بعد ميشي يه دختر ترسو و بچه جاي اينکه يه زن عاشق و قوي و موفق باشي)
1.حالا ب نظرتون حرف مامانم درسته؟
2.اينکه ميگن اين عشقاي يکطرفه منجر به خودکشي ميشه آيا ب نظرتون براي منم ميشه؟مني که (نقاشي چهره حرفه اي بلدم)و با کشيدن چهره اش آرامش ميگيرم.مني که عاشق روح اون آدم شدم و حالا هم که با ظاهر شکسته تر مي بينمش تو حسم تفاوت ايجاد نميشه هنوزم دوسش دارم اما ناراحت ميشم که چه زود شکسته شد
حالا اين جنون و خودکشي مياره، آيا؟ ساديسم و مازوخيسم چطور؟
3.و اينکه آيا اگر هم بخواد کار به اون مريضي ها بکشه(خيلي ميترسم😢)بايد چه نشونه هايي باشه؟مثلا ميدونم يکيش اينه که به خاطرش تو انزوا بري و گوشه گير بشي يا مانع رشد و پيشرفت بشه،
خب مال من الان ديگه قرار نيست اينطور باشه اين يه سوخته براي رسيدن به شغل مورد علاقم بازيگري و روانشناسي♥️
خب حالا علائمشو بگيد ببينم دارم يا نه
4.حالا با اين توصيفات عشق من هوسه؟اون آقا ريش گذاشت ريشاشو زد.موهاشد رنگ کرد صورتش چين و چروک ريز افتاد اما تو نگاه من همون آقاي هميشگيه.
4.من که قصد ازدواج با او نيست حالا چيکار کنم که فکر بهش صرفا برام مثل يه سوخت عمل کنه؟
5.خيلي از روانشناسا هم ميگن عشق اگر عشق باشه اختلاف سني.طبقاتي.مالي.فرهنگي،هيچي جلودارش نيست.که بخواد ارزشش کم کنه.
تازه اينم بگم هر دو اهل هنريم هر دو ساده ايم و احساسي و هر دو تايmbti مون infj هست.

حالا سوال اصلي من از شما:
آيا اين روند مخربه؟لطمه اي ميزنه بهم؟به نظرتون خوبه يا بد؟
مادرم ميگه اگه ايرادات ردانشناختيتو بگيري خوبه مثل انگيزه ست.
چيکار کنم چه تصويري تو ذهنم تغيير بدم تا حل بشه‌؟
هر چي فکر فراموش کردنش رو ميکنم نميتونم حاضرم 5 سال از عمر من بده رو عمرش🙈😢💔
منم يه دختري با وجود وابستگيبکدن عاشق استقلال مالي و ذهني داشتن، هم هستم
فقط يکم بي ارادم
ممنون که پاسخ ميديد شب خوش♡

Doctor-Yab.ir AI · Accepted Answer

عشق یک طرفه و تاثیرات روانی آن

به نظر می‌رسد شما درگیر احساسات عمیقی نسبت به یک سلبریتی شده‌اید که این موضوع باعث نگرانی شما شده است. درک این نکته که احساسات ما گاهی پیچیده و چندوجهی هستند، مهم است. عشق، به ویژه در مراحل اولیه، می‌تواند با هیجان و شیدایی همراه باشد، اما زمانی که عمیق‌تر می‌شود، ممکن است به احساساتی چون آرامش، امنیت و دلبستگی تبدیل شود. تمرکز شما بر جنبه‌های درونی، اخلاقی و انسانی فرد مورد علاقه، نشان‌دهنده نوعی ارتباط عمیق‌تر از صرفاً ظاهر است. مادر شما اشاره کرده که کمبود بروز محبت از سوی اطرافیان و پدرتان ممکن است عاملی در احساس ضعف و کودکانه بودن شما باشد. این برداشت می‌تواند تا حدی صحیح باشد؛ گاهی کمبودهای عاطفی در دوران رشد، باعث می‌شود فرد در روابط بعدی به دنبال امنیت و تأیید بیرونی باشد. همچنین، نگرانی شما در مورد عواقب این احساسات یک‌طرفه، مانند اضطراب و خودکشی، قابل درک است، اما تجربه‌های گذشته شما در یافتن آرامش از طریق هنر و تمرکز بر جنبه‌های مثبت فرد مقابل، می‌تواند به عنوان مکانیزم‌های مقابله‌ای سالم عمل کند. برای دریافت مشاوره تخصصی و بررسی دقیق‌تر وضعیت روانی خود، توصیه می‌شود با متخصصین سلامت روان در دکتریاب مشورت کنید.

دکتر ليلا عبادت پور · Answer

سلام دوست عزيز.
اول از همه ازت ممنونم که با اين صداقت از احساساتت نوشتي. وقتي پيامت رو خوندم، بيشتر از اينکه يک عشق يک‌طرفه ببينم، دختري رو ديدم که دلش مي‌خواد احساسش جدي گرفته بشه. و کسي بدون قضاوت حرف‌هاش رو بشنوه.
اينکه چند بار تأکيد کردي «هوس نيست» يا «عشق نوجواني نيست»، به من اين حس رو داد که شايد قبلاً احساس کردي ديگران، احساساتت رو ساده يا بي‌ارزش دونستن. دوست دارم بدوني قرار نيست براي احساست برچسب بزنم يا اون رو قضاوت کنم.
از روي يک پيام نمي‌شه با اطمينان گفت اين احساس عشقه يا نه، اما از حرفات اين‌طور به نظر مي‌رسه که اين آقا براي تو فقط يک چهره‌ي مشهور نيست، بلکه شايد تو رو با بخشي از نيازاي عاطفيت روبه‌رو کرده باشه، نيازايي مثل محبت، امنيت، ديده شدن يا درک شدن. گاهي آدما، بدون اينکه خودشون بدونن، ما رو با بخشايي از وجودمون و نيازاي عميق‌ترمون روبه‌رو مي‌کنن، و اين به خودي خود نشونه‌ي بيماري يا ضعف نيست.
در مورد نگرانيت از خودکشي يا بيمار شدن هم خيالت رو راحت کنم، صرفِ دوست داشتن يه نفر يا زياد فکر کردن به او، به‌تنهايي باعث چنين اتفاقايي نمي‌شه. چيزي که اهميت داره اين است که اين احساس، تو رو از زندگي، درس، رشد، ارتباط با آدماي واقعي و هدفت دور نکنه. از حرفات متوجه شدم که هنوز براي آينده، نقاشي، بازيگري و روانشناسي انگيزه داري و اين نکته ارزشمنده.
فقط دوست دارم يک نگاه ديگر هم به اين تجربه داشته باشي. شايد به جاي اينکه تمام ذهنت درگير اين باشه که «اين عشق هست يا نه»، از خودت بپرسي: «اين احساس، داره چه چيزي رو درباره خودم به من نشون مي‌ده؟» خيلي از ما ياد گرفتيم از هيجان‌هامون بترسيم، در حالي که هيجان‌ها بيشتر از اينکه دشمن ما باشند، پيام‌رسان نيازاي ما هستن. شايد اين احساس، فرصتي باشه تا نيازاي عاطفي خودت رو بهتر بشناسي و با مهربوني بيشتري به اونا توجه کني.
اگر هم روزي احساس کردي اين رابطه ذهني تمام زندگيت رو تحت تأثير قرار داده، باعث شده از خودت، هدفت يا آدماي واقعي زندگيت فاصله بگيري، اون زمان بهتره با يک روانشناس صحبت کني تا ريشه اين احساسات رو با هم بررسي کنيد.
اميدوارم اين تجربه، بيشتر از اينکه باعث رنجت بشه، فرصتي باشه براي شناخت عميق‌تر خودت. گاهي وقتي نيازاي عاطفي‌مون رو بهتر مي‌شناسيم، انتخاباي آگاهانه‌تري در رابطه با خودمون و ديگران خواهيم داشت.

دکتر محمدباقر سبط الشيخ · Answer

درود وقت بخير

ممنون که اينقدر صادقانه و با جزئيات نوشتي. اين خودش نشان‌دهنده هوش و خودآگاهي توست.
درباره سؤالي که پرسيدي - خودکشي

قبل از هر چيز مي‌خوام مستقيم بپرسم: آيا الان خودت افکار آسيب رساندن به خودت داري؟ اين سؤال مهمه چون افسردگي که اشاره کردي به علاوه فشارهاي خانوادگي، چيزيه که بايد جدي بگيريم. اگر چنين حسي داري، هرجه زودتر با يک روانشناس که در دسترسه صحبت کن .

درباره احساست به اين آقا
آنچه تجربه مي‌کني يک پديده روانشناختي شناخته‌شده است به نام -رابطه پاراسوشال-. اين به معناي "کم‌ارزش بودن" احساست نيست، اما يعني اين رابطه واقعي نيست - يک‌طرفه است و طرف مقابل از وجود تو خبر ندارد.

نکته مهم‌تر اينه: اين احساس قوي، احتمالاً جاي يک خلأ واقعي را پر کرده - غياب عاطفي پدر، تعارض خانوادگي، نياز به امنيت و پذيرفته‌شدن. اين آقا در ذهن تو تبديل به يک "پدر ايده‌آل" و "حامي" شده که در زندگي واقعيت کمتر ديديش.

جواب سؤال‌هايت
- مادرت درست مي‌گويد - کمبود عاطفي واقعيه
- اين احساس فعلاً مخرب نيست، اما اگر جاي روابط واقعي را بگيرد، مي‌تواند بشود
- نقاشي کشيدن يک مکانيسم سالم است، ادامه بده
- هدف‌هايت (بازيگري، روانشناسي) را دنبال کن - اينها تو را به روابط واقعي و هويت مستقل مي‌رسانند

دکتر سيده ياسمن هاشمي · Answer

سلام. از توضيحاتتان مشخص است که اين احساس براي شما بسيار عميق و واقعي است. اما نکته مهم اين است که بخش زيادي از اين دلبستگي، حول تصويري است که از آن فرد در ذهن خود ساخته‌ايد، نه يک رابطه واقعي. اين موضوع با «هوس» فرق دارد، اما لزوماً به معناي عشق متقابل هم نيست.

اگر اين احساس باعث شود انگيزه بگيريد، رشد کنيد و به اهدافتان مثل بازيگري و روان‌شناسي برسيد، مي‌تواند نقش مثبتي داشته باشد. اما اگر باعث شود زندگي، روابط واقعي يا آرامش رواني‌تان تحت تأثير قرار بگيرد، نياز به رسيدگي دارد.

در پاسخ به سؤال‌هايتان:

حرف مادرتان تا حدي قابل‌تأمل است؛ کمبودهاي عاطفي مي‌توانند زمينه‌ساز دلبستگي‌هاي شديد شوند.
صرف داشتن عشق يک‌طرفه به اين معنا نيست که فرد دچار خودکشي يا اختلالات شديد رواني مي‌شود. اين اتفاق فقط در برخي افراد و در شرايط خاص رخ مي‌دهد.
نشانه‌هاي نگران‌کننده اين است که تمام زندگي‌تان حول آن فرد بچرخد، از فعاليت‌هاي روزمره و روابط واقعي فاصله بگيريد، احساس نااميدي شديد داشته باشيد يا به خودآسيب‌رساني فکر کنيد.
سعي نکنيد او را فراموش کنيد؛ بلکه جايگاهش را در ذهنتان تغيير دهيد. بگذاريد الهام‌بخش شما باشد، نه محور زندگي‌تان.

در صورت تداوم يا شدت گرفتن اين شرايط، حتماً براي بررسي دقيق‌تر به روان‌شناس مراجعه کنيد.

دکتر ياسمن هاشمي | @psychotherapy_yas

عشق یک طرفه و تاثیرات روانی آن؟

پاسخ پزشکان

لیلا عبادت پور

محمدباقر سبط الشیخ

دکتر سیده یاسمن هاشمی

پاسخ هوش مصنوعی دکتریاب

عشق یک طرفه و تاثیرات روانی آن

نیاز به مشاوره فوری دارید؟

سوالات مشابه

آشنایی برای ازدواج، با کسی که درگیر عشق اول هست ؟

علل عدم اشتغال و تاثیرات آن بر سلامت جوانان؟

فراموش کردن عشق اول و قدیمی عشقی که به گفته دختری که علاقه مندم بهش سه چهار ماهه گذشته ولی هنوز فرام

عشق به سلبریتی و سلامت روان؟

عشق؟