محمدباقر سبط الشیخ
روانشناس | نوروتراپيست داراي پروانه تخصصي اشتغال ۶۱۵۴ سازمان نظام روانشناسي عضو انجمن روانشناسي امريکا(APA) روانشناس نوروتراپيست زوج درمانگر مشاور پيش از ازدواج سکس تراپيست مشاورفردي و خانواده
درود وقت بخیر
ممنون که اینقدر صادقانه و با جزئیات نوشتی. این خودش نشاندهنده هوش و خودآگاهی توست.
درباره سؤالی که پرسیدی - خودکشی
قبل از هر چیز میخوام مستقیم بپرسم: آیا الان خودت افکار آسیب رساندن به خودت داری؟ این سؤال مهمه چون افسردگی که اشاره کردی به علاوه فشارهای خانوادگی، چیزیه که باید جدی بگیریم. اگر چنین حسی داری، هرجه زودتر با یک روانشناس که در دسترسه صحبت کن .
درباره احساست به این آقا
آنچه تجربه میکنی یک پدیده روانشناختی شناختهشده است به نام -رابطه پاراسوشال-. این به معنای "کمارزش بودن" احساست نیست، اما یعنی این رابطه واقعی نیست - یکطرفه است و طرف مقابل از وجود تو خبر ندارد.
نکته مهمتر اینه: این احساس قوی، احتمالاً جای یک خلأ واقعی را پر کرده - غیاب عاطفی پدر، تعارض خانوادگی، نیاز به امنیت و پذیرفتهشدن. این آقا در ذهن تو تبدیل به یک "پدر ایدهآل" و "حامی" شده که در زندگی واقعیت کمتر دیدیش.
جواب سؤالهایت
- مادرت درست میگوید - کمبود عاطفی واقعیه
- این احساس فعلاً مخرب نیست، اما اگر جای روابط واقعی را بگیرد، میتواند بشود
- نقاشی کشیدن یک مکانیسم سالم است، ادامه بده
- هدفهایت (بازیگری، روانشناسی) را دنبال کن - اینها تو را به روابط واقعی و هویت مستقل میرسانند
7 تیر 1405 - 9:49