تربیتی ؟
1 پـاسـخ
-
عقیله میرزاده کارشناس ارشد روانشناس و مشاور
مادر گرامي، نگراني شما کاملاً قابل درک است. دختري که در 18سالگي وارد مرحله نامزدي شده، همزمان با گذار حساس نوجواني به بزرگسالي و نيز فشارهاي عاطفي يک رابطه جدي روبهروست. اين شرايط ميتواند باعث بروز رفتارهايي مثل زودرنجي، عصبانيت، نوسان خلق، دلزدگي سريع و رفتارهاي بهظاهر بچگانه شود. چند نکته مهم را در نظر داشته باشيد: 1. 18سالگي هنوز اوج بلوغ هيجاني نيست. کنترل احساسات، تحمل ناکامي، احترام متقابل و مديريت خشم مهارتهايي هستند که بهتدريج و با آموزش و تجربه شکل ميگيرند، نه صرفاً با سن شناسنامهاي. 2. نامزدي زودهنگام گاهي فشار رواني ايجاد ميکند. انتظارات خانوادهها، نگراني از آينده، ترس از تعهد يا از دست دادن آزادي ميتواند باعث پرخاشگري، لجبازي يا ناپايداري رفتاري شود. 3. ميل زياد به بيرون رفتن و زود خسته شدن ميتواند نشانهي بيقراري دروني، تعارض بين وابستگي و استقلال، يا حتي خستگي رواني باشد، نه لزوماً بياحترامي يا بيمسئوليتي. 4. بياحترامي در کلام يا جوابدادن اغلب زبانِ ناتواني در بيان احساسات است، نه قصد آزار. سرزنش يا برخورد تند معمولاً اين رفتار را تشديد ميکند. چه کارهايي ميتوانيد انجام دهيد؟ • بهجاي نصيحت يا مقايسه، گفتوگوي آرام و بدون قضاوت برقرار کنيد. • احساساتش را نامگذاري کنيد: «به نظر مياد زود کلافه ميشي…» • حد و مرز محترمانه اما قاطع داشته باشيد، بدون تحقير يا تهديد. • از درگيرکردن خانوادهها يا طرف مقابل نامزد در اين مرحله خودداري کنيد. • مشاوره فردي براي دخترتان و در صورت امکان مشاوره پيش از ازدواج بسيار کمککننده است؛ نه بهعنوان تنبيه، بلکه بهعنوان مهارتآموزي. اگر اين رفتارها شديدتر شده، همراه با پرخاشگري مداوم، افت عملکرد، يا نوسانات خلقي شديد است، حتماً ارزيابي تخصصي توصيه ميشود. 🌱 با صبوري، آموزش درست هيجاني و حمايت آگاهانه، اين دوره قابل مديريت و حتي رشددهنده است. — عقيله ميرزاده مشاور و روانشناس