شبنم رستگار
کارشناس ارشد روانشناس|مشاور|رواندرمانگر
این چیزهایی که توصیف کردی—گریههای بیوقفه، طرحهای پر از درد، بیحسی، انجام کارها فقط «برای تیک زدن»، تکونهای عصبی—نشونههای فشار روحی خیلی شدید بعد از تروما هستن. اینها خودبهخود «کاملاً» خوب نمیشن و نیاز به کمک حرفهای جدی دارن، مخصوصاً با سابقه تشنج.
کار درست اینه:
• حتماً توسط روانپزشک دیده بشه، نه فقط روانشناس. چون بدنش داره واکنشهای عصبی میده.
• درمان ترکیبی (دارو + تراپی تروما) برای چنین مواردی بیشترین اثر رو داره.
• این وضعیت تقصیر خودش نیست و با «خودت خودتو نجات بده» بهتر نمیشه.
خبر خوب؟
با درمان مناسب، بهطور قابلتوجهی بهتر میشه—حتی اگر دقیقاً مثل قبل نشه.
رهاش نکن. این حالت کمک فوری میخواد، نه صبر کردن.
آیا پاسخ پزشک مناسب بود؟
